Tuesday, 11 November 2008

εις μνημην γιαννη ριτσου

XVI

Χαρὰ χαρά.
Δὲ μᾶς νοιάζει
τί θ᾿ ἀφήσει τὸ φιλί μας
μέσα στὸ χρόνο καὶ στὸ τραγούδι.

Ἀγγίξαμε
τὸ μέγα ἄσκοπο
ποὺ δὲ ζητᾷ τὸ σκοπό του.

Ὁ Θεὸς
πραγματοποιεῖ τὸν ἑαυτό του
στὸ φιλί μας.
Περήφανοι ἐκτελοῦμε
τὴν ἐντολὴ τοῦ ἀπείρου.

Ἕνα μικρὸ παράθυρο
βλέπει τὸν κόσμο.
Ἕνα σπουργίτι λέει
τὸν οὐρανό.
Σώπα.

Στὴν κόγχη τῶν χειλιῶν μας
ἑδρεύει τὸ ἀπόλυτο.

Σωπαίνουμε κι ἀκοῦμε
μὲς στὸ γαλάζιο βράδι
τὴν ἀνάσα τῆς θάλασσας
καθὼς τὸ στῆθος κοριτσιοῦ εὐτυχισμένου
ποὺ δὲ μπορεῖ νὰ χωρέσει
τὴν εὐτυχία του.

Ἕνα ἄστρο ἔπεσε.
Εἶδες;
Σιωπή.
Κλεῖσε τὰ μάτια.



[αποσπασμα απο την Εαρινη Συμφωνια του γιαννη ριτσου (ποιηματα 1930-1960, εκδοσεις Κεδρος, 1972, σσ. 237-238).]

1 comment:

Το παιδί της πλατείας said...

O Γιάννης Ρίτσος είναι ο αγαπημένος μου ποιητής έχω κάνει και εγώ ένα αφιέρωμα αν θέλεις ρίξε μια ματιά στο http://topaiditisplateias.blogspot.com/2008/06/blog-post.html

Αν θέλεις ρίξε μια βόλτα απο το blog.

Φιλιά απο Ζάκυνθο