δεν ξέρω κατά πόσο η φλόγα των ονείρων μου σβήνει την φλόγα των δικών σου,
το αν αυτός ο Απρίλης φύλαξε μια τρυφερή πρωταπριλιά για ‘σένα.
στο κρεβάτι σου ξαπλώνω,
παρέα με τα μαξιλάρια σου,
νωχελικά τα των χεριών σου δάχτυλα γλύφω,
υψηλές κορφές των στηθών σου,
στα χέρια σου που χαρωπά χτυπούν,
στα τρανταχτά χαμογελά απ’ τις πατούσες σου.
(απο την ταινια Kavafis, 1996)
Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,
αν μέν’ η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή
συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.
Να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος.
Πολλά τα καλοκαιρινά πρωιά να είναι
που με τι ευχαρίστησι, με τι χαρά
θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους·
να σταματήσεις σ’ εμπορεία Φοινικικά,
και τες καλές πραγμάτειες ν’ αποκτήσεις,
σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κ’ έβενους,
και ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής,
όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά·
σε πόλεις Aιγυπτιακές πολλές να πας,
να μάθεις και να μάθεις απ’ τους σπουδασμένους.
Πάντα στον νου σου νάχεις την Ιθάκη.
Το φθάσιμον εκεί είν’ ο προορισμός σου.
Aλλά μη βιάζεις το ταξείδι διόλου.
Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει·
και γέρος πια ν’ αράξεις στο νησί,
πλούσιος με όσα κέρδισες στον δρόμο,
μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.
Η Ιθάκη σ’ έδωσε τ’ ωραίο ταξείδι.
Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο.
Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.
Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε.
Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες οι Ιθάκες τι σημαίνουν.
(Κωνσταντινος Πετρου Καβαφης - Ιθακη, http://www.kavafis.gr/)
παντα ετρεφα μια εκτιμηση στον μιχαλη χατζηγιαννη… κυριως λογω της σεμνοτητος του αλλα και μερικων τραγουδιων του που ξεφευγαν από την αισθητικη της σκυλοποπ που κατατρωει αυτή τη χωρα χρονια τωρα… είναι και από τους λιγους αυτου του ειδους που ασχολουνται με τη δουλεια τους και δεν τραγουδουν ότι να ‘ναι, και κατά συνεπεια μπορω να τον ακουσω… ελαφροποπ μεν αλλα καλη δουλεια… με ξενισε βεβαια το ότι τα τραγουδια του εγιναν συνωνυμα της διαφημιστικης ‘καμπανιας’ του πΟΤΕ… παρολα αυτά, το ότι ακουω το «ο βυθος σου» 2 μερες τωρα με ανησυχει… θα μου πεις, αν σου ταιριαζει στο αυτι τι προβλημα να υπαρχει… ανησυχω όμως… μην εκφυλιστω και καταληξω να ακουω Δαντη, Μερκουρη, Σαρμπελ, Νινο, Καραφωτη κλπ... καλυτερα γαυρος (λεμε τωρα – ηδη το εχω μετανοιωσει που το εγραψα – ακους ‘πατουρα’;) παρα σκυλας... η όπως θα ελεγε και ο Πανουσης, καλυτερα… πρεζακιας.
υγ. είναι που μπαινει η ανοιξη και μου χτυπα ο ερωτας την πορτα…
(εδω)
(ενας απο τους πιο 'δυνατους' μονολογους).
Fuck me? Fuck you! Fuck you and this whole city and everyone in it. Fuck the panhandlers, grubbing for money, and smiling at me behind my back. Fuck the squeegee men dirtying up the clean windshield of my car. Get a fucking job! Fuck the Sikhs and the Pakistanis bombing down the avenues in decrepit cabs, curry steaming out their pores, stinking up my day. Terrorists in fucking training. SLOW THE FUCK DOWN! Fuck the Chelsea boys with their waxed chests and pumped up biceps. Going down on each other in my parks and on my piers, jingling their dicks on my Channel 35. Fuck the Korean grocers with their pyramids of overpriced fruit and their tulips and roses wrapped in plastic. Ten years in the country, still no speaky English? Fuck the Russians in Brighton Beach. Mobster thugs sitting in cafés, sipping tea in little glasses, sugar cubes between their teeth. Wheelin' and dealin' and schemin'. Go back where you fucking came from!
Fuck the black-hatted Chassidim, strolling up and down 47th street in their dirty gabardine with their dandruff. Selling South African apartheid diamonds! Fuck the Wall Street brokers. Self-styled masters of the universe. Michael Douglas, Gordon Gekko wannabe mother fuckers, figuring out new ways to rob hard working people blind. Send those Enron assholes to jail for FUCKING LIFE! You think Bush and Cheney didn't know about that shit? Give me a fucking break! Tyco! Worldcom! Fuck the Puerto Ricans. 20 to a car, swelling up the welfare rolls, worst fuckin' parade in the city. And don't even get me started on the Dom-in-i-cans, 'cause they make the Puerto Ricans look good. Fuck the Bensonhurst Italians with their pomaded hair, their nylon warm-up suits, their St. Anthony medallions, swinging their, Jason Giambi, Louisville slugger, baseball bats, trying to audition for the Sopranos. Fuck the Upper East Side wives with their Hermes scarves and their fifty-dollar Balducci artichokes. Overfed faces getting pulled and lifted and stretched, all taut and shiny. You're not fooling anybody, sweetheart!
Fuck the uptown brothers. They never pass the ball, they don't want to play defense, they take five steps on every lay-up to the hoop. And then they want to turn around and blame everything on the white man. Slavery ended one hundred and thirty seven years ago. Move the fuck on! Fuck the corrupt cops with their anus violating plungers and their 41 shots, standing behind a blue wall of silence. You betray our trust! Fuck the priests who put their hands down some innocent child's pants. Fuck the church that protects them, delivering us into evil. And while you're at it, fuck JC! He got off easy! A day on the cross, a weekend in hell, and all the hallelujahs of the legioned angels for eternity! Try seven years in fuckin' Otisville, J! Fuck Osama Bin Laden, Al Qaeda, and backward-ass, cave-dwelling, fundamentalist assholes everywhere. On the names of innocent thousands murdered, I pray you spend the rest of eternity with your seventy-two whores roasting in a jet-fuel fire in hell. You towel headed camel jockeys can kiss my royal Irish ass!
Fuck Jacob Elinsky, whining malcontent. Fuck Francis Xavier Slaughtery my best friend, judging me while he stares at my girlfriend's ass. Fuck Naturelle Riviera, I gave her my trust and she stabbed me in the back, sold me up the river, fucking bitch. Fuck my father with his endless grief, standing behind that bar sipping on club sodas, selling whisky to firemen, cheering the Bronx bombers. Fuck this whole city and everyone in it. From the row-houses of Astoria to the penthouses on Park Avenue, from the projects in the Bronx to the lofts in Soho. From the tenements in Alphabet City to the brownstones in Park slope to the split-levels in Staten Island. Let an earthquake crumble it, let the fires rage, let it burn to fucking ash and then let the waters rise and submerge this whole rat-infested place.
No. No. Fuck you Montgomery Brogan. You had it all, and you threw it away, you dumb fuck!
παραθετω μια ανακοινωση της θυρας 7 σχετικα με τα γεγονοτα της παιανιας γιατι μονο γελια μπορει να προκαλεσει... η προσπαθουν να αποποιηθουν τις ευθυνες τους η μας εχουν για πολυ μαλακες. πιο συγκεκριμενα:
~.~ ~.~ ~.~
http://www.gate7fans.com/
ΕΡΥΘΡΟΛΕΥΚΗ ΚΕΡΚΙΔΑ
Μ. Παρασκευή 6 Απριλίου 2007
ΤΟ… ΨΕΥΤΙΚΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ
Μέχρι την προηγούμενη Πέμπτη γνωρίζαμε πως υπάρχουν τα… επαγγελματικά ραντεβού και τα ραντεβού με καμιά κοπελίτσα. Από την Πέμπτη κάποιοι ανακάλυψαν κι ένα άλλο είδος ραντεβού, αυτό μεταξύ οπαδών το οποίο χαρακτηρίζεται κιόλας «δολοφονικό ραντεβού». Απορούμε για το πώς είναι δυνατόν να ΜΗΝ υπάρχει, έστω, ένας λογικός άνθρωπος, κυρίως από τους «έγκριτους» δημοσιογράφους που να γνωρίζει ή έστω να παραδεχτεί πως αυτά που λέγονται ή ΕΙΚΑΖΟΝΤΑΙ, για να κυριολεκτούμε, σχετικά με «ραντεβού» (κι άλλες τέτοιες ανυπόστατες έως «περίεργες» πληροφορίες) ΔΕΝ γίνονται, ΔΕΝ είναι δυνατόν να συμβούν στην πραγματικότητα... Πώς γίνεται να κανονιστεί ή να δοθεί ραντεβού μεταξύ 800 ατόμων(!), αλήθεια; Και πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν τόσοι πολλοί «παλαβοί» (και από τις δύο πλευρές) που θα δέχονταν να συμμετάσχουν σε ένα τέτοιου είδους ραντεβού; Να το θέσουμε κι αλλιώς... Εάν έμπαιναν στο γήπεδο και οι μεν και οι δε, και εξαιτίας της ΑΠΟΥΣΙΑΣ της αστυνομίας (η οποία ήταν γενικά απούσα) γινόντουσαν επεισόδια ΜΕΣΑ στο γήπεδο, όπως έχει συμβεί πάμπολλες φορές, τότε τι θα έλεγαν σι «ειδικοί» και οι «ξερόλες»; Πως επρόκειτο για ραντεβού; Κι άντε και κάποιοι είναι παρανοϊκοί και θέλουν να σκοτωθούν μεταξύ τους, θα το έκαναν αυτό την ημέρα του συγκεκριμένου αγώνα; Γιατί κύριοι «τηλεδικαστές», να ΜΗΝ έκαναν αυτό μια άσχετη μέρα και ανεξαρτήτως αγώνα, ώστε να ΜΗΝ υποψιαστεί κανείς ποιοι είναι, εάν είναι οπαδοί ή ΟΧΙ και σε ποιες ομάδες ανήκουν, δηλαδή; Επειδή, δηλαδή, έχουν ενημερωθεί οι «έγκριτοι» πως στο εξωτερικό έχουν γίνει της «μοδός» τα ραντεβού, μεταξύ οπαδών, πρέπει σώνει και καλά να πρόκειται για ραντεβού, είτε αυτό αφορά τα γεγονότα της Παιανίας ή οποιαδήποτε άλλα παρόμοια γεγονότα; Όσον αφορά στο ποδόσφαιρο, είμαστε 100 χρόνια πίσω σε θέματα αγωνιστικά, θέματα οργάνωσης κ.τ.λ., έτσι δεν είναι; Ε, αυτό και στον οπαδικό χώρο, τι πιο απλό… Κάθε τάση από την Ευρώπη έρχεται στην Ελλάδα μετά από 10-20 χρόνια, πάντως. Κι αν οι δημοσιογράφοι ασχολούνταν, ενδελεχώς, με το θέμα των ραντεβού, θα γνωρίζουν πως αυτά τα πράγματα γίνονται μεταξύ 40-50 ατόμων και από τις δύο πλευρές και όχι με εκατοντάδες άτομα, ο αριθμός των οποίων πλησιάζει σχεδόν τα 1ΟΟΟ άτομα σύμφωνα πάντα με τα «έγκριτα», «ανιδιοτελή» και αντικειμενικά ρεπορτάζ... Αυτό που συνέβη στην πραγματικότητα, λοιπόν, είναι πως επειδή η ΘΥΡΑ 7 ΔΕΝ προμηθεύτηκε εισιτήρια κι επειδή ο Ερασιτέχνης ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ αποφάσισε να διαθέσει τα εισιτήρια που του αντιστοιχούσαν από τα εκδοτήρια του γηπέδου, κάποιοι ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ αποφάσισαν να πάνε ΜΟΝΟΙ τους στο γήπεδο και να πάρουν από εκεί το εισιτήριό τους... ΧΩΡΙΣ ραντεβού με παναθηναϊκούς και τέτοιες σαχλαμάρες, ξεκίνησαν να πάνε στο γήπεδο... Το ότι εκεί τους περίμεναν Παναθηναϊκοί και τους επιτέθηκαν, ΔΕΝ συνιστά ραντεβού σε καμία περίπτωση... Το γεγονός αυτό το μόνο που κάνει είναι να αποδεικνύει ποιοι είχαν στήσει καρτέρι και επιτέθηκαν και ποιοι ΑΜΥΝΘΗΚΑΝ όταν ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΑ (λόγω της απουσίας της ΕΛ.ΑΣ) συναντήθηκαν οι δύο πλευρές... Ποιος νόμος ή ποια λογική υπαγορεύουν, πως όταν δέχεται κάποιος επίθεση, από την οποία κινδυνεύει η ζωή του, πρέπει να μένει…άπραγος με τα χέρια κατεβασμένα; Το ποια είναι τα θύματα, λοιπόν, και ποιοι οι θύτες σε τέτοιες περιπτώσεις είναι κάτι ιδιαίτερο και πολύ ΣΧΕΤΙΚΟ! Μήπως μια αναμενόμενη (λόγω του αγώνα) συνάντηση έχει «βαπτισθεί» ραντεβού, προκειμένου να καλυφθούν οι τεράστιες ευθύνες των πραγματικών υπευθύνων (με πρώτη την αστυνομία); Μήπως το ΨΕΜΑ για... ραντεβού και τέτοια, πουλάει αφού γύρω από αυτό τα ΜΜΕ έχουν στήσει ολόκληρο σίριαλ (καθημερινό προς το παρόν) με σενάριο ταινίας του Ηοlywood, για «αρχηγούς», «υπαρχηγούς», «στρατούς» και «τάγματα»; Όποιοι σκέφτηκαν αυτό το ΜΕΓΑ ΨΕΜΑ για ραντεβού, ζουν ΕΚΤΟΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ, αναμφίβολα.. Πολύ άνετα, όμως, μπορούν να γίνουν ΣΕΝΑΡΙΟΓΡΑΦΟΙ στην κινηματογραφική βιομηχανία... Γιατί, εάν έλεγαν την... ΑΛΗΘΕΙΑ, ότι δηλαδή συναντήθηκαν και συνεπλάκησαν οπαδοί του ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ και του Παναθηναϊκού, με τραγικά αποτελέσματα, το «σίριαλ» ΔΕΝ θα είχε τόσα επεισόδια και θα κρατούσε πολύ λιγότερο... Πάλι με τα... ομόλογα θα έπρεπε ν’ ασχοληθούν
αναγκαστικά... Ενώ, με το σεναριάκι του ραντεβού... ήρθε και το Πάσχα μια χαρά
για τους εμπλεκομένους που ΔΕΝ είναι οπαδοί, αλλά βουλευτές, υπουργοί, κ.τ.λ.
ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ σήμερα κι εμείς οι ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ανεβαίνουμε τα δικό μας Γολγοθά, την βδομάδα του... μαρτυρίου που διανύσαμε... ΔΕΝ «πεθαίναμε» αλλά κάποιοι θέλουν να μας εξοντώσουν ΟΛΟΥΣ, βάζοντας μας ανεξαιρέτως στο ίδιο τσουβάλι...
Θέλουμε να πιστεύουμε πως η ΑΝΑΣΤΑΣΗ του θεανθρώπου θα σημάνει και την ΑΝΑΣΤΑΣΗ της ΑΛΗθΕΙΑΣ και της ΛΟΓΙΚΗΣ...
ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ και ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ, λοιπόν.
Να γίνουν οι δύο ημιτελικοί του CHAMPIONS LEAGUE ΚΕΚΛΙΣΜΕΝΩΝ ΤΩΝ ΘΥΡΩΝ!... Να γίνει και ο τελικός του CHAMPIONS LEAGUE ΧΩΡΙΣ 0ΠΑΔΟΥΣ των φιναλίστ των δύο ομάδων!... Και από του χρόνου να ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ το CHAMPIONS LEAGUE! Ή να καταργηθεί ο κόσμος που πηγαίνει στο γήπεδο, ΠΑΝΕΥΡΩΠΑΪΚΑ! Γιατί; Μα γιατί στον αγώνα ΡΟΜΑ – ΜΑΝΤΣΕΣΤΕΡ, προχθές, σημειώθηκαν επεισόδια… Η λογική των ελληνικών αρμοδίων οργάνων και των Ελλήνων «ανευθυνουπευθύνων» αυτό υπαγορεύει. Ειναι η λογική «πονάει κεφάλι - κόβω κεφάλι» η οποία ΔΕΝ έλυσε ποτέ ΚΑΝΕΝΑ κοινωνικό πρόβλημα… Θεωρούμε από την αρχή, λοιπόν, ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗ τη στάση τόσο των ΜΜΕ όσο και των αρμοδίων που έδειξαν ιδιαίτερα μεγάλο ζήλο για τη συγκεκριμένη υπόθεση… Η βία όπως και κάθε κοινωνικό πρόβλημα πρέπει ν’ αντιμετωπίζεται με τη συνδρομή ακόμα κα των σχετιζόμενων με το θέμα επιστημών, με γνώση, ευαισθησία, λογική και σε βάθος χρόνου σοβαρότητα… Οι «εντυπώσεις» για την ικανοποίηση της έντεχνης διαμορφωμένης κοινής γνώμης, οι οποίες πρέπει να κερδηθούν για μικροπολιτικά συμφέροντα ΔΕΝ έλυσαν και ΔΕΝ πρόκειται να λύσουν ποτέ κανένα πρόβλημα. Ο υφυπουργός Αθλητισμού, πάντως πριν από ένα μήνα, περίπου, είχε συνάντηση με ΜΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΟΥΣ συνδέσμους του ΠΑΟΚ, όπου τους έδωσε υποσχέσεις για θέματα που αφορούν στον ΠΑΟΚ… Προσοχή! Συνάντησε ΜΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΟΥΣ (χωρίς άδειες λειτουργίας και τα άλλα απαραίτητα χαρτιά, δηλαδή) συνδέσμους.. Στο πλαίσιο της επιθυμίας για καταπολέμηση της βίας, έγινε αυτή η συνάντηση; Πολλά ονόματα έχουν δει το φως της δημοσιότητας αυτές τις ημέρες... Πλήρης αδιαφορία για το αν σπιλώνονται ή χαρακτηρίζονται ονόματα και υπολήψεις δηλαδή… Ανοίγει ο καθένας το στοματάκι του λέει ένα όνομα που μπορεί να ξέρει ή να έχει ακούσει ή το όνομα αυτό να το ξέρουν και οι πέτρες και είναι ούτως η άλλως πασίγνωστο και βγαίνουν μετά τα ΜΜΕ και διαπομπεύουν το όνομα αυτό.. Το δικαστικό ρεπορτάζ πάντως, λέει πως το λαλίστατο πουλάκι έχει πολύ στενή σχέση με την Αστυνομία, συγγενική, σχεδόν. Κι αυτό νομίζουμε, λέει πολλά…
~.~ ~.~ ~.~
πηγαν λοιπον οι του ολυμπιακου να βρουν εισητηριο στο γηπεδο και τους περιμεναν εκει οι Παναθηναικοι; τι λες... για αυτο προφανως θα βγηκαν καποιοι γαυροι που συμμετειχαν στα επεισοδια και θα ειπαν οτι ειχαμε παει και περιμεναμε τα βαζελια... για αυτο ειχαν μαζι μαχαιρια, καδρονια, ξυλα, μολοτοφ, πιστολια για φωτοβολιδες, φωτοβολιδες, κλπ... γιατι πηγαιναν να παρουν εισητηρια. για αυτο και ηταν κανονισμενα με ραντεβου... για αυτο και πηγε η μηχανοκινητη του γαυρου πειραια-παιανια (και δεν σταματησε ουτε σε φαναρια ουτε πουθενα)... πρωτη φορα ακουμε για αυτη τη μηχανοκινητη... δεν την εχουμε ξαναδει πχ στο ιπποκρατειο... το 'συνεργειο'... οχι βεβαια... για αυτο λοιπον και οι τοσες καβατζες... γιατι ειπαμε... ΑΥΤΟΙ ΠΗΓΑΙΝΑΝ ΓΙΑ ΕΙΣΗΤΗΡΙΑ...
πειτε ρε ευθεως οτι οι δικοι σας (οπως και οι αντιστοιχοι του Παναθηναικου) εκαναν μαλακια. πειτε ρε ευθεως οτι ειναι δολοφονοι. τι στο διαολο τους καλυπτετε με τετοιες ηλιθιες ανακοινωσεις... και μετα σας φταινε τα καναλια που υποθαλπτουν και γεννουν την βια ενω εσεις που τους χαιδευετε την καταπολεματε... εσεις ειστε οι αληθινοι οπαδοι και ολοι οι αλλοι μαλακες και ρουφιανοι.
μπραβο παιδια... γαμω τα μυαλα μας/σας... σιγουρα θα φταιει και ο υφαλος που βρεθηκε στον δρομο του 'sea diamond' στο ναυαγιο εξω απο τη σαντορινη, κλπ... σας μαρανε το να αποδωσετε ευθυνες... αλλα την δικη σας ουρα την βγαλατε απεξω... μπραβο...
καθολου μπεσα και κανενας σεβασμος. ειστε οπαδοι εσεις...
υγ. δεν μας λετε και τιποτα για την στηριξη του θειου στην θυρα σας... γιατι ο βαρδινογιαννης εκοψε επαφες με τους οργανωμενους και εδινε μονο ονομαστικα εισητηρια με αστυνομικη ταυτοτητα ενω ο γαυρος οχι... ή πχ. πως ειναι δυνατον ως συνδεσμος που πρεπει να εχετε μελη με λευκο ποινικο μητρωο να εχετε ατομα οπως ο ταξιτζης (που λεγεται οτι μαχαιρωσε τον νεκρο) ο οποιος ηταν σεσημασμενος; δεν ελεγξατε το μητρωο του; και ποιος εδωσε αδεια απο την πολιτεια;
Μια φορά ήταν ένας βασιλιάς και είχε στο κεφάλι του ένα κερατάκι. Το είχε πολύ κρυφό, μα πώς να το κρύψει και από τον κουρέα του;
Κάθε φορά όμως που πήγαινε να του κόψει τα μαλλιά, ο βασιλιάς τον φοβέριζε να μην το πει σε κανένα, γιατί θα του πάρει το κεφάλι.
Άλλος κανένας δεν το ήξερε εκτός από τον κουρέα του βασιλιά.
Ο κουρέας δεν μπορούσε να βαστάξει το μυστικό, μα φοβόνταν πάλι. Τι να κάνει; Πού να το ειπεί;
Πήγε σ’ ένα πηγάδι, έσκυψε αποπάνω και φώναξε μ’ όλη του την καρδιά: Ο βασιλιάς έχει κερατάκι!
Ύστερα από λίγον καιρό το πηγάδι ξεράθηκε, και φύτρωσε μέσα του μια καλαμιά. Η καλαμιά μεγάλωσε και μια μέρα πέρναγεν ένας τσοπάνης, έκοψε την καλαμιά κι έκανε μια φλογέρα και την έπαιζε. Μα η φλογέρα έλεγε: Μπι, μπι, ο βασιλιάς έχει κερατάκι, ο βασιλιάς έχει κερατάκι!
Το άκουσεν ένας, το άκουσεν άλλος, το έμαθεν όλη η χώρα, έφτασε και στ’ αυτιά του βασιλιά.
Στέλνει ο βασιλιάς, φωνάζει τον κουρέα.
– Πού τον είπες αυτόν το λόγο; τον ρωτάει.
Ο καημένος ο κουρέας ορκιζόταν πως δεν το είπε σε κανένα. Μόνο μια φορά, λέει, δεν βάσταξα και πήγα και το είπα μέσα στο πηγάδι.
Φωνάζουν και τον τσοπάνη κι αυτός μαρτύρησε πως τη φλογέρα την έκαμε από ένα καλάμι που βγήκε μέσα στο πηγάδι. Έτσι φανερώθηκε πως κάποτε ριζώνουν και τα λόγια.
(από το βιβλίο: Γ.Α. Μέγας, Ελληνικά Παραμύθια, A΄, Bιβλιοπωλείον της «Eστίας» I.Δ. Kολλάρου & Σιας A.E., 1994)
[εξαιρετικη διασκευη του "Κεμαλ" (στιχοι Νικος Γκατσος και μουσικη Μανος Χατζιδακις) απο τους Raining Pleasure].
Κεμαλ
Ακούστε τώρα την ιστορία του Κεμάλ
ενός νεαρού πρίγκηπα, της ανατολής
απόγονου του Σεβάχ του θαλασσινού,
που πίστεψε πως θ' αλλάξει τον κόσμο.
αλλά πικρές οι βουλές του Αλλάχ
και σκοτεινές οι ψυχές των ανθρώπων.
Στης Ανατολής τα μέρη μια φορά και ένα καιρό
ήταν άδειο το κεμέρι, μουχλιασμένο το νερό
στη Μοσσούλη, στη Βασσόρα, στην παλιά τη χουρμαδιά
πικραμένα κλαίνε τώρα της ερήμου τα παιδιά.
Κι ενας νέος από σόι και γενιά βασιλική
αγροικάει το μοιρολόι και τραβάει κατά 'κεί.
τον κοιτάν οι Βεδουίνοι με ματιά λυπητερή
κι όρκο στον Αλλάχ τους δίνει, πως θ' αλλάξουν οι καιροί.
Σαν ακούσαν οι αρχόντοι του παιδιού την αφοβιά
ξεκινάν με λύκου δόντι και με λιονταριού προβιά
απ' τον Τίγρη στον Ευφράτη, κι απ' τη γη στον ουρανό
κυνηγάν τον αποστάτη να τον πιάσουν ζωντανό.
Πέφτουν πάνω του τα στίφη, σαν ακράτητα σκυλιά
και τον πάνε στο χαλίφη να του βάλει την θηλειά
μαύρο μέλι μαύρο γάλα ήπιε εκείνο το πρωί
πριν αφήσει στην κρεμάλα τη στερνή του την πνοή.
Με δύο γέρικες καμήλες μ' ένα κόκκινο φαρί
στου παράδεισου τις πύλες ο προφήτης καρτερεί.
πάνε τώρα χέρι χέρι κι είναι γύρω συννεφιά
μα της Δαμασκού τ' αστέρι τους κρατούσε συντροφιά.
Σ' ένα μήνα σ' ένα χρόνο βλέπουν μπρός τους τον Αλλάχ
που απ' τον ψηλό του θρόνο λέει στον άμυαλο Σεβάχ:
«νικημένο μου ξεφτέρι δεν αλλάζουν οι καιροί,
με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί»
Καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ
Καληνύχτα...
και η 'επίσημη' αγγλική εκδοχη
Kemal
This is the story of foolish Prince Bass Fiddle and wise Jerry Kemal.
As you remember, last time, the Prince was found without a dime on the Ponce Valdez while Jerry watched from a tree…
In the land of Ali Baba near the Sea of Babalee,
Lived a man who played the zither with a pronoun on his knee.
He would dance among the fuzzy trees and bring the birds to life
And his name was Prince Bass Fiddle and he loved his ugly wife.
He would sing the songs of Lutvee in his very special way
And he puffed tea with his lumpy head and sleep all night and day.
With his turban and his leicester faced the thieves of Germany
But beware great Prince Bass Fiddle, you΄ll be hanging from a tree.
Fifty days and nights they waited for a sign from old Ratan
To pretend to wear the colours of the Emperor Charlie Chan.
So they strolled into the forest with a song and energy
To find bay leaves in the cauldron of the mad witch Betty Lee.
Came the answer from a leaf top that was found upon the ground
“Only time and Prince Bass Fiddle will repair your bellies round.
Search the highlands search the lowlands, cruise the Sea of Babalee,
But remember that your children need the food from filigree.”
Then one day in Abalone came a messenger to say
That onion-head Bass Fiddle broke in half no more to play.
Will we lose our land of Lutvee to the bearded men of Cleaves?
Only miracles can save us and some tricks inside our sleeves.
From the sky there was an answer to the question of the plebes
“You will meet a tall dark stranger wearing black and blue cannives.
Who is Lucy, who is Nestor? We should only be there now.
Why it’s Aphrodite Milton and his keeper Prince Kemal.
Only with fire and with knives does the world proceed.
Goodnight Kemal, this world will never change,
Goodnight.
χάθηκα ένα απόγευμα στη θάλασσα,
που αχνοφαίνεται στην άκρη των ματιών σου,
περπάτησα στα σύννεφα ξυπόλητος,
o ήλιος χάιδεψε και πάλι τη σκιά μου,
τα χέρια μου μουδιάσανε στο άγγιγμα,
& η φωνή μου χάθηκε κυνηγημένη από το πέρασμα σου.
