• eart:h •

Τα μαύρα πουλιά της καταιγίδας

2008-12-16T12:15:00.003+02:00

Ακραία κοινωνικά φαινόμενα στην Ευρώπη με φόντο την παγκόσμια οικονομική κρίση προαναγγέλλει η ανεξέλεγκτη έκρηξη των νέων.

Toυ Πετρου Παπακωνσταντινου

«Αυτά δεν μπορούν να συμβούν εδώ, σ' εμάς» είναι η φράση που ακούγεται στερεότυπα από τα χείλη των εφησυχασμένων, που έχουν χτίσει τα σπίτια τους στην παραλία, λίγο πριν από το τσουνάμι.

Οταν οι πεινασμένοι κατέβαιναν από τις φαβέλες και έκαιγαν το κέντρο του Ρίο ντε Τζανέιρο, οι Αμερικανοί δεν ανησυχούσαν, γιατί δεν είχαν φαβέλες. Οταν οι μαύροι των γκέτο έκαναν γυαλιά καρφιά το Λος Αντζελες, οι Γάλλοι δεν ανησυχούσαν, γιατί σκέφτονταν ότι η κοινωνική Ευρώπη δεν πάσχει από ρατσισμό. Κι όταν τα προάστια του Παρισιού λαμπάδιαζαν, εμείς δεν ανησυχούσαμε, γιατί στην Ελλάδα δεν έχουμε μεταναστευτικά γκέτο. Κάθε φορά που κάποιο δάχτυλο δείχνει το φεγγάρι, είναι πολλοί εκείνοι που προτιμούν να κοιτάζουν το δάχτυλο. Επρεπε το φεγγάρι να ανατείλει άλικο, βαμμένο στο αίμα ενός 15χρονου, για να φωτίσει η νύχτα όλα όσα έκρυβε ένας ψεύτης ήλιος.

Η δολοφονία του περασμένου Σαββάτου πυροδότησε μια μοναδική, στα μεταπολιτευτικά χρονικά, έκρηξη νεανικής οργής με εξεγερτικά χαρακτηριστικά: Εντυπωσιακή μαζικότητα, από την Αθήνα μέχρι την Κέρκυρα και τα Χανιά· αυθορμητισμός, πέρα από κάθε κομματική γραμμή και χειραγώγηση· επιμονή και διάθεση εκδίκησης· συμβολική ή και φυσική βία εναντίον οτιδήποτε προσωποποιεί την οικονομική και πολιτική εξουσία. Οπως και να εξελιχθούν τα πράγματα τα αμέσως επόμενα εικοσιτετράωρα, τίποτα δεν θα είναι όπως πριν για μεγάλα πλήθη νέων ανθρώπων. Οποιος βίωσε την εκκωφαντική σιωπή 70.000 ανθρώπων για περισσότερα από 10 λεπτά, στη μνήμη του Αλέξη, στην αρχή του αγώνα του Παναθηναϊκού, την περασμένη Τρίτη, γνωρίζει για τι πράγμα μιλάμε.

Η Σταματίνα Κανελλοπούλου και ο Ιάκωβος Κουμής σκοτώθηκαν σε μαζική, αντιαμερικανική διαδήλωση, που κατέληξε σε σύγκρουση με τα ΜΑΤ. Η Σωτηρία Βασιλακοπούλου παρασύρθηκε από φορτηγό της βιομηχανίας ΕΤΜΑ, ενώ μοίραζε προκηρύξεις. Ο Μιχάλης Καλτεζάς πυροβολήθηκε στη διάρκεια σφοδρών ταραχών, σε γιορτασμό του Πολυτεχνείου. Αντίθετα, ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος δολοφονήθηκε ένα Σαββατόβραδο σαν όλα τ' άλλα, δι' ασήμαντον αφορμήν. Ηταν γόνος μεσοαστικής οικογένειας των βορείων προαστίων, χωρίς -εξ όσων, τουλάχιστον, γνωρίζουμε- ενεργή συμμετοχή στους αναρχικούς ή οποιαδήποτε άλλη ανατρεπτική ομάδα. Ακριβώς γι' αυτό ταυτίστηκαν μαζί του όχι μόνο φτωχόπαιδα ή «εξτρεμιστές», αλλά και οι γόνοι των μεσαίων στρωμάτων, εν τέλει το κάθε «ήσυχο» παιδί της γενιάς του.

Ωστόσο, αν και το θύμα αποτελούσε ιδανικό «πυροκροτητή», η δολοφονία του δεν θα μπορούσε να προκαλέσει τέτοιας κλίμακας έκρηξη, αν δεν είχε συσσωρευτεί τόσος θυμός στις τάξεις της νεολαίας. Και όχι μόνο. Αρκετοί είπαν κι έγραψαν ότι η νέα γενιά πάντα είναι εύφλεκτη, ότι η εφηβεία έλκεται από την αισθητική της βίας, ότι η κοινωνική ενηλικίωση απαιτεί και κάποιου είδους συλλογική μέθη, που μπορεί να την βρουν στην κατάληψη ή στο «μπάχαλο». Ολα αυτά είναι εντελώς σωστά και εντελώς στερεότυπα, αλλά χάνουν το καινούργιο της σημερινής συγκυρίας: Και το καινούργιο βρίσκεται σε μια μεγάλη, πολλαπλή κρίση πλανητικών διαστάσεων (οικονομική, οικολογική, κοινωνική) που συσσωρεύει ανασφάλειες, άγχη, φόβους και θυμό σε ευρύτερα κοινωνικά στρώματα.

Τα «αποβράσματα» του Παρισιού

Ο Σαρκοζί έπαιξε και κέρδισε με την αγανάκτηση των μεσαίων στρωμάτων για τις ταραχές στα προάστια, ακολουθώντας μια πολύ σκληρή γραμμή απέναντι στα «αποβράσματα». Αλλά ο Σαρκοζί είχε απέναντί του μόνο τη νεολαία των μεταναστευτικών γκέτο. Οταν ο τότε πρωθυπουργός Ντε Βιλπέν ήρθε σε σύγκρουση με το σύνολο της μαθητικής και φοιτητικής νεολαίας, με το νόμο για το Συμβόλαιο Πρώτης Απασχόλησης (CPE), έβαλε μόνος του ταφόπλακα στο πολιτικό του μέλλον.

Το κυριότερο, η κρίση που μεσολάβησε από τότε έχει αναστατώσει τη ζωή και τη συνείδηση των νοικοκυραίων. Ο συνταξιούχος που του κόβουν ξαφνικά τα λεφτά του Επικουρικού γιατί τα 'φαγαν στα χρηματιστήρια και ο εμποράκος που του κόβουν την πίστωση ακριβώς τη στιγμή που τη χρειάζεται, μισούν τις τράπεζες ίσως όσο και το «Μπλακ Μπλοκ». Οι αντιδράσεις ηλικιωμένων κατοίκων από τα μπαλκόνια των Εξαρχείων και του Παλαιού Φαλήρου εναντίον ανδρών των ΜΑΤ δεν είναι κάτι που μπορεί να περάσει απαρατήρητο.

Οποιος κρατάει μια απόσταση από το αντικείμενο, βλέπει καλύτερα. Αρκετοί ξένοι δημοσιογράφοι είδαν τα γεγονότα με πιο καθαρή ματιά από τη δική μας, που εμποδιζόταν από δάκρυα, καπνούς και δακρυγόνα. Ενας από αυτούς, ο Σάντρο Βιόλα της ιταλικής «Ρεπούμπλικα», έγραψε ότι οι ταραχές της Ελλάδας ήταν η πρώτη, αλλά όχι η τελευταία εξέγερση στην Ευρώπη μετά την έκρηξη της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης. Πραγματικά, η «κλιματική αλλαγή» στο οικονομικό και πολιτικό περιβάλλον της Δύσης εγκυμονεί ακραία κοινωνικά φαινόμενα και η συμπεριφορά της νεολαίας αποτελεί το ευαίσθητο βαρόμετρο, που προμηνύει την καταιγίδα.

Στροφή στην τυφλή βία

Και οι βανδαλισμοί; Η τυφλή βία; Το πλιάτσικο; Μπορεί κανείς να τα προσπεράσει στο όνομα οποιασδήποτε ευαισθησίας και ανοιχτού πνεύματος; Οχι βέβαια. Αλλά και δεν μπορεί να ξεμπερδέψει κανείς με έναν αφορισμό των «γνωστών αγνώστων» - είτε τους θεωρεί απλώς ανθρώπους του «παρακράτους», όπως ένα ορισμένο τμήμα της Αριστεράς, είτε τους βλέπει ως φυτώριο αντάρτικου των πόλεων, όπως κάποιοι πολιτικοί των κομμάτων εξουσίας, στην Ελλάδα, στη Γαλλία και αλλού.

Ασφαλώς και παρακρατικοί μηχανισμοί και τρομοκρατικές οργανώσεις υπήρξαν και μπορεί να υπάρξουν στο μέλλον. Αλλά δεν λειτουργούν εν κενώ, ερήμην του κάθε φορά κοινωνικού και πολιτικού περιβάλλοντος - διαφορετικά, η ιστορία θα ήταν απλώς μια διαδοχή συνωμοσιών. Οποιος έχει μάτια βλέπει ότι, για πρώτη φορά από τη μεταπολίτευση, διαμορφώνεται ένα μαζικό κομμάτι «άγριας νεολαίας». Δεν μιλάμε για τους συνήθεις «αντιεξουσιαστές», αλλά για τους νέους που είναι πιο πιθανό να τους συναντήσουμε στο Πέραμα παρά στο Ψυχικό, που βλέπουν το μέλλον σαν ένα μικρό παραθυράκι, χτισμένο με τούβλα, που δεν διακρίνουν, στα υπάρχοντα κόμματα και συνδικάτα, όχι κάποια «εφικτή, εναλλακτική πολιτική», αλλά ούτε καν μια κοινωνική ουτοπία της προκοπής. Η στροφή τους στην τυφλή βία είναι δείγμα όχι δύναμης, αλλά απελπιστικής αδυναμίας. Δεν είναι τόσο ότι καίνε, όσο ότι είναι έτοιμοι να καούν, να λαμπαδιάσουν σαν το δέντρο της πλατείας Συντάγματος, γιατί αυτός είναι ο μόνος τρόπος να φωνάξουν ότι υπάρχουν πραγματικά.

Η κουκούλα της κράτους

Να εξηγούμαστε για να μην παρεξηγούμαστε. Καμιά κοινωνική αδικία δεν μπορεί να δικαιώσει την τυφλή, καταστροφική και αυτοκαταστροφική βία. Η αντίθεση στα λευκά κράνη των ΜΑΤ δεν είναι οι μαύρες κουκούλες, αλλά το ουράνιο τόξο του αποκλεισμένου Τρίτου (του μεγάλου κοινωνικού κινήματος), που αρνείται το ίδιο το γήπεδο της αντιπαράθεσης. Ωστόσο, το μείζον πρόβλημα είναι ότι συντηρούμε όχι τους λίγους «γνωστούς αγνώστους», αλλά τους πάρα πολλούς «άγνωστους γνωστούς»: τα εκατοντάδες παιδιά που δεν κρύβουν το πρόσωπό τους, αλλά εμείς επιλέγουμε να τα αγνοούμε. Αν κάποιος πρέπει να βγάλει την κουκούλα, είναι, πρώτα απ' όλα, η επίσημη κοινωνία του αποκλεισμού και των διακρίσεων.

Αντί για υστερόγραφο, αντιγράφουμε ένα συναφές σχόλιο του Σλοβένου φιλόσοφου Σλαβόι Ζίζεκ:

«Ενα γνωστό ανέκδοτο λέει ότι, στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ένας Γερμανός αξιωματικός επισκέφθηκε τον Πικάσο στο ατελιέ του, είδε την «Γκουέρνικα», σοκαρίστηκε και τον ρώτησε: Εσείς το φτιάξατε αυτό; Ο Πικάσο απάντησε ήρεμα: Οχι, ΕΣΕΙΣ το κάνατε. Σήμερα, πολλοί φιλελεύθεροι, όταν αντικρίζουν βίαιες εκρήξεις όπως εκείνες του Παρισιού, ρωτάνε όσους αριστερούς επιμένουμε στην ανάγκη του ριζικού, κοινωνικού μετασχηματισμού: Εσείς το κάνατε; Αυτό θέλετε στ' αλήθεια; Ας απαντήσουμε όπως ο Πικάσο: Οχι, εσείς το κάνατε. Είναι αποτέλεσμα της δικής σας πολιτικής»!

το τερας ειναι νεκρο. η κοιλια που το γεννησε ομως, οχι.

2008-12-09T10:57:00.003+02:00

ξεκινω με μια παρατηρηση. η δολοφονια του παιδιου μας αγγιξε γιατι σκοτωθηκε ενα 15χρονο παιδι απο οπλο μπατσου, γιατι οταν πεθαινει καποιος/α το οπλο του μπατσου εκπυρσοκροτει, και τελος διοτι παραμενουν οι κυριοι αυτοι ατιμωρητοι (δες ζαρντινιερα με τον κυπριο φοιτητη, δες το παιδι που μπηκε φυλακη γιατι φοραγε πρασινα allstar, τον τσιγγανο που σκοτωσανε πριν καμποσο καιρο, τον μεταναστη που σκοτωσαν επισης, τον καλτεζα παλιοτερα, τον κουμη και την κανελοπουλου, κλπ). οπως ειπε και μια μαθητρια εχθες, οταν αυτοι που τους εμπιστευομαστε τη ζωη μας, μας σκοτωνουν τοτε πρεπει να βγουμε στους δρομους.

σαφως και βγηκαν καποιοι/ες που απλα τους/τις ενδιεφερε η συγκρουση με την αστυνομια και τιποτα αλλο. σαφως και δεν αγγιζε ολους/ες η δολοφονια του παιδιου. σαφως και επαιξε ρολο το οτι τον σκοτωσε μπατσος. αν τον σκοτωνε φουρναρης δεν θα εβγαιναν στον δρομο. για αυτο πρεπει να αντιληφθουμε το ειδικο βαρος του γεγονοτος. ο κοσμος ειναι δυσπιστος απεναντι στην αστυνομια.

και σαφως και δεν ειναι ολοι/ες αυτοι/ες αναρχικοι/ες... δεν υπαρχουν τοσοι/ες στην ελλαδα. μεσα υπηρχαν και γηπεδοχουλιγκανοι, και αλλοδαποι, και χρηστες ουσιων, κι οποιος/α βρισκοταν κοντα στον πανικο και ειτε παρασυροταν ειτε καιροφυλακτουσε... υπαρχουν και προβοκατορες... υπαρχουν και τα παιδια μας.

απο εκει και περα τωρα, αμα θελαμε να βρουμε αφορμες για λαικη εξεγερση, ολο αυτο τον καιρο υπαρχουν πολλες. τι να πιασεις και τι να αφησεις; ακριβεια, εμπαιγμος, βατοπαιδι, πυροπληκτοι, ομολογα, αλλα εκει δεν εγινε τιποτα.

και μπορω να προσθεσω και χιλιους ακομα λογους στη λιστα. απο τοτε που γεννηθηκα, το 1976, θυμαμαι αυτη τη χωρα να βρισκεται συνεχεια σε λιτοτητα...

δυστυχως δεν εγινε τιποτα εκει. και ντρεπομαι και για εμενα, διοτι και εγω δεν αντεδρασα καθολου.

αλλα δεν μπορω να δεχτω οτι ολα αυτα εγιναν για εμενα... σαφως και υπαρχει νεολαια που βραζει... αλλα το μαγαζι σου και το αυτοκινητο σου δεν μου φταινε. δεν μου φταιει ουτε να στο καψω ουτε να στο σπασω ουτε να στο λεηλατησω. και δυστυχως παγκοσμιως σε μια κοινωνια που παρακμαζει, σε μια κοινωνια σε κριση, οι λεηλασιες αποτελουν κανονα... αλλοι/ες γιατι δεν εχουν να φανε και αλλοι/ες για να επωφεληθουν. στην αμερικη μετα τον τυφωνα κατρινα, ο κοσμος λεηλατουσε οποιο μαγαζι ειχε μεινει ορθιο - ειτε για να παρει τροφιμα ειτε για να παρει καμια τηλεοραση πλασμα...

κι αν δεν βγω στον δρομο με αιτια και με λογο συγκεκριμενο τοτε γαμα τα.

και δυστυχως αυτοι/ες που βγηκαν στο δρομο μου φορτωσαν τα σκατα τους... με εκαναν να μη μπορω να βγω εγω κι ο/η καθε αλλος/η που βιωνει το αδιεξοδο της σημερινης ελληνικης κοινωνιας. και δεν ειμαι κκες... αλλα δυστυχως το λαικο κινημα θα το πληρωσει ακριβα το χθεσινο... θα στιγματιστει γιατι δεν μπορεσε να 'αυτολογοκριθει', να 'περιφρουρηθει'.

καποτε ελεγα πως η κουκουλα μου δινει ενα ονομα... πως με βγαζει απο την ανωνυμια. τωρα ρε πρεπει να βγαλω την κουκουλα για να δουν ποιος/α ειμαι και γιατι παλευω.

τα εξαρχεια ειναι παντου.

2008-12-08T12:48:00.003+02:00

Υπάρχουν αυτοί που μιλάνε και αυτοί που σιωπούν. Σιωπούν, μολονότι ο ρόλος τους είναι να διακινούν την πληροφορία και τον λόγο. Σιωπούν εκκωφαντικά και προφανώς ένοχα.

Ποιος θα το έλεγε ότι η ελληνική τηλεόραση των αλλεπάλληλων έκτακτων δελτίων, των ζωντανών συνδέσεων για ψύλλου πήδημα, της κρυφής κάμερας ακόμα-ακόμα, στην συντριπτική της πλειονότητα θα αποστερούνταν οικειοθελώς του κυριότερου όπλου της, της εικόνας και της χρονικής αμεσότητας, κρίνοντας άξια υποβαθμισμένης κάλυψης, σχεδόν καθ' όλο το πρώτο 24ωρο, μιαν είδηση (εν ψυχρώ φόνος εφήβου από αστυνομικό και κατόπιν εκτεταμένα επεισόδια) που έκανε τον γύρο του κόσμου;

Ποιος θα φανταζόταν ότι τα κανάλια που μετέδωσαν live ως και τον απόπλου του Στόλου για τα Ίμια, θα υιοθετούσαν, χάριν της "κοινωνικής ειρήνης", μια μάταιη, όπως μπορούμε να κρίνουμε εκ του αποτελέσματος, τακτική αυτολογοκρισίας;

Ή μήπως η καθυστερημένη και επιλεκτική ροή της πληροφορίας, απλώς προέκυψε, ως άλλη Σύμπραξη Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα, εν αναμονή του (ανέφικτου) "δεσίματος" της επίσημης εκδοχής, της λείανσης των αντιφάσεων, της ένταξης του εξωφρενικού περιστατικού σε κάποιο εύπεπτο, οικείο σενάριο;

Αλλά βέβαια καλύτερα να σιωπούν οι μιντιακοί ταγοί μας, αφού τους προσπέρασαν αμείλικτα το youtube, τα μπλογκς και το πατροπαράδοτο "στόμα με στόμα".

Καλύτερα να σιωπούν, αφού έτσι και αλλιώς, δεν ξέρουν για ποιο πράγμα μιλούν.

Διότι θα χρειαζόταν μεγαλύτερη ειλικρίνεια και συνθετότητα σκέψης, από αυτήν στην οποία μας έχει συνηθίσει ο τηλεοπτικός λόγος, προκειμένου να μας εξηγήσουν ποιοι κατεβάζουν την οργή τους στους δρόμους και γιατί. Οι κάτοικοι εκτόξευαν λεμόνια Να μας εξηγήσουν γιατί η "ιδιαιτερότητα" των Εξαρχείων μεταφέρθηκε στην Πάτρα, στο Αγρίνιο, στα Γιάννινα, στην Μυτιλήνη, στην Κομοτηνή, στον Βόλο και τη Λάρισα. Να μας εξηγήσουν πώς και οι συνήθεις "νεαροί αντεξουσιαστές" δεν ήταν τούτη τη φορά μόνο νεαροί ούτε μόνο αντεξουσιαστές, αλλά όμως ήταν απολύτως αποφασισμένοι να μην αφήσουν τα πεζοδρόμια, παρά τη μεγαλύτερη χημική επίθεση που δέχθηκε ποτέ η πόλη. Να μας εξηγήσουν γιατί, όπως μετέδωσε ο ΣΚΑΪ, οι κάτοικοι της ρημαγμένης λεωφόρου Αλεξάνδρας εκτόξευαν από τα μπαλκόνια τους στους αστυνομικούς κατάρες και λεμόνια. Θα χρειαζόταν λιγότερη αμνημοσύνη, για να ανασύρουν τα μίντια μέσα από την κατάπληξή τους λέξεις όπως "Κουμής-Κανελλοπούλου", "Καλτεζάς", "Τεμπονέρας", "πράσινα σταράκια", "απαγωγές Πακιστανών", "praetores urbani", "ιπτάμενη ζαρντινιέρα" ή να ανασκοπήσουν την (πλούσια σε αμαρτία και φιάσκο) ιστορία ειδικά του σώματος των Ειδικών Φρουρών. Θα χρειαζόταν οξυδέρκεια μεγαλύτερη από αυτήν που εξασφαλίζει ο Αντουανέτειος αυτισμός τους, για συνειδητοποιήσουν ότι η σχέση ερεθίσματος και ανταπόκρισης μπορεί και να υπακούει κάποτε στη Θεωρία του Χάους, ιδίως όταν έχει συσσωρευθεί το κατάλληλο εκρηκτικό υπόστρωμα. Αφού, τι άλλο από εκρηκτικό είναι το υπόστρωμα μιας κοινωνίας όπου, αν πιστέψουμε τις μετρήσεις, η αίσθηση απουσίας προοπτικής δεν έχει τίποτε να ζηλέψει από παρισινό προάστιο; Τι να ζηλέψουν τα παρισινά προάστια; Όπου την διαρκή υποβάθμιση των όρων ζωής των υπηκόων διανθίζουν νυχθημερόν κάθε λογής ταπεινώσεις από μικρούς και μεγάλους εκπροσώπους της εξουσίας; Όπου πολιτικές, οικονομικές και συνδικαλιστικές ηγεσίες συνωμοτούν εις το φώς της ημέρας εναντίον της πρώτης γενιάς στα μεταπολεμικά χρονικά που θα έχει εγγυημένα χειρότερη μοίρα από αυτήν των γονέων της; Όπου οι "κρατικές κορυφές" φέρουν ως παράσημα την ανομία και την ατιμωρησία, καμαρώνοντας για τις βατοπεδινές και λοιπές πομπές τους;

Μπορούμε βέβαια, αντ’ αυτών, να εστιάσουμε στα αποκαΐδια που γέμισαν ξαφνικά τους δρόμους της πρωτεύουσας: αλλά τα αποκαΐδια δεν είναι σε θέση να μας πουν τίποτε και, όταν εμφανίζονται, είναι ήδη αργά.

Ας απωθήσουμε λοιπόν τα ενοχλητικά ερωτήματα. Χιλιοπαιγμένη ας συνεχίζει η κασέτα: "λίγοι επίορκοι", "θα αποδοθούν οι ευθύνες στο ακέραιο", "καταδικάζουμε τη βία απ’ όπου και αν προέρχεται", "οι παραιτήσεις δεν έγιναν δεκτές", "ποιοι υποκινούν τους κουκουλοφόρους".

Ίσως δε να χρειασθεί να σπεύσει και ο Πρωθυπουργός στο Πεντάγωνο, ντυμένος με μπουφάν, όπως στις περσινές πυρκαγιές. Τουλάχιστον σε αυτή την περίπτωση η περιβολή του δεν θα είναι εκτός εποχής...

(αναδημοσιευση απο το skai.gr).

http://papachatzis.tumblr.com/post/63589410/policeviolence (ακουσε το)

γιατι οι ομορφες πολεις, ομορφα ... καιγονται.

η νυχτα αυτη δεν ανηκει μονο στον αλεξη. ανηκει σε ολους/ες μας.

Αλεξης Γρηγοροπουλος, Ετων 15.

2008-12-07T23:04:00.004+02:00

εις μνημην γιαννη ριτσου

2008-11-11T10:16:00.002+02:00

XVI

Χαρὰ χαρά.
Δὲ μᾶς νοιάζει
τί θ᾿ ἀφήσει τὸ φιλί μας
μέσα στὸ χρόνο καὶ στὸ τραγούδι.

Ἀγγίξαμε
τὸ μέγα ἄσκοπο
ποὺ δὲ ζητᾷ τὸ σκοπό του.

Ὁ Θεὸς
πραγματοποιεῖ τὸν ἑαυτό του
στὸ φιλί μας.
Περήφανοι ἐκτελοῦμε
τὴν ἐντολὴ τοῦ ἀπείρου.

Ἕνα μικρὸ παράθυρο
βλέπει τὸν κόσμο.
Ἕνα σπουργίτι λέει
τὸν οὐρανό.
Σώπα.

Στὴν κόγχη τῶν χειλιῶν μας
ἑδρεύει τὸ ἀπόλυτο.

Σωπαίνουμε κι ἀκοῦμε
μὲς στὸ γαλάζιο βράδι
τὴν ἀνάσα τῆς θάλασσας
καθὼς τὸ στῆθος κοριτσιοῦ εὐτυχισμένου
ποὺ δὲ μπορεῖ νὰ χωρέσει
τὴν εὐτυχία του.

Ἕνα ἄστρο ἔπεσε.
Εἶδες;
Σιωπή.
Κλεῖσε τὰ μάτια.

[αποσπασμα απο την Εαρινη Συμφωνια του γιαννη ριτσου (ποιηματα 1930-1960, εκδοσεις Κεδρος, 1972, σσ. 237-238).]

Οργής εγκώμιο...

2008-09-30T18:24:00.003+02:00

.

(πολύ σύντομα κοντά σας).

.

ρόδον το αμάραντον.

2008-08-07T17:53:00.004+03:00

ζω σε ένα κουτί… με μια κουζίνα, μπάνιο, υπνοδωμάτιο, σαλόνι, μια βεράντα… σε ένα κουτί. και από το παράθυρο μου βλέπω μια αλάνα… μια αλάνα γεμάτη παιδιά… αγόρια και κορίτσια.

κορίτσια που δεν δέχθηκαν ποτέ ένα τρυφερό χάδι και άλλα που όλοι και όλες τα θεωρούν πριγκίπισσες… αγόρια που δεν έδειξαν ποτέ την τρυφερότητα τους, από φόβο, και άλλα σκληρά, νταήδες.

κορίτσια που φοβούνται να εκφρασθούν γιατί μπορεί τα αγόρια να τα παρεξηγήσουν και αγόρια που φοβούνται να εκφρασθούν γιατί μπορεί τα κορίτσια να τα παρεξηγήσουν.

κάποια από αυτά παίζουν στις κούνιες… αργά, χωρίς ρυθμό… απλά κουνιούνται.

άλλα στοιβάζονται μπροστά σε μια τεράστια τσουλήθρα… και ένα-ένα βουτούν… και καταλήγουν όλα στην ίδια βαρετή άμμο.

υπάρχει όμως ένα παιδί, ένα κορίτσι, που το βλέμμα του με μαγεύει… που θαρραλέα με κοιτά στα μάτια. που δεν φοβάται να μου πει τι θέλει… που δεν κουράζεται να απαιτεί. μου λέει πως είμαι ωραίος, πως θέλει να είναι μαζί μου, να παίζει μόνο με εμένα στην αλάνα, να κλαίει στην αγκαλιά μου και να τσακώνεται με όποιους και όποιες με πειράζουν… και όταν μεγαλώσουμε να με ερωτευτεί κι όλος μου ο κόσμος να ‘ναι στα μάτια της… κι όλο μου κάνει δώρα… γλειφιτζούρια, μπάλες, κι άλλα παιχνίδια. και έχω και εγώ δώρα να της δώσω. κι όλο ψάχνω την τσάντα της να δω τι νέο μου έχει φέρει.

μα μερικές φορές στεναχωριέται. νομίζει πως πρέπει κάτι να αλλάξει… ή και να σταματήσει. και θέλει καιρό να ηρεμήσει… μα όταν όμως της περάσει, τότε ακούς το γέλιο της ξανά, και θέλει πάλι να παίξει μαζί μου και να με γεμίσει δώρα. το Δώρο μου είναι αυτή.

κι είναι ωραίο να βλέπεις αυτό το κοριτσάκι να μεγαλώνει, να γίνεται κοπέλα, μια όμορφη γυναίκα.

στο πιο όμορφο κοριτσάκι της αλάνας.

κι ας αργησες...

2008-06-09T01:12:00.001+03:00

Κι η πατρίδα μια τοιχογραφία...

2008-04-23T11:27:00.004+02:00

Τ ι ’ν’ η πατρίδα μας;

Δέκα εκατομμύρια οι απαντήσεις στην ερώτηση τούτη, που την αποστηθίζαμε στο σχολείο στιχουργημένη. Οσες και οι κάτοικοί της δηλαδή, αν εξαιρέσουμε τα νήπια. Συν πέντε εκατομμύρια, πάνω κάτω, όσοι οι εκτός Ελλάδας Ελληνες όλων των γενεών. Συν ένα εκατομμύριο οι απαντήσεις των νέων «ελληνισταρίων», όσων μετανάστευσαν στον τόπο μας από γειτονικές ή πολύ μακρινές χώρες και μετέχουν πια στην εν γένει παιδεία μας, πολλοί με την ελπίδα να ριζώσουν. Οχι, δεν νομίζω πως υπάρχει μία και μόνη απάντηση στην οποία να συμφωνούμε όλοι, όπως πιστοποιεί άλλωστε η αδιάκοπη ιδεολογική αντιδικία για την έννοια του σημείου «ελληνικότητα». Με άλλον τρόπο ζει, νιώθει και εννοεί την πατρίδα ο καθένας, κι αυτός ο τρόπος μπορεί ν’ αλλάξει και στο ίδιο άτομο, στη διαδρομή του· οι «θέσεις» και οι αντιλήψεις μας, κι ας μοιάζουν ακλόνητες, φυσικές, «γονιδιακές», είναι προϊόντα της Ιστορίας, και δεν παύουν να βρίσκονται σε κάποια συνάρτηση με τη θέση μας στα πράγματα, το πόστο μας, τη μοίρα μας. Διαφορετικά εννοούμε τον πατριωτισμό, το χρέος προς την πατρίδα, κατά τις ιδέες του ο καθένας, κατά τα αισθηματικά του εφόδια, αλλά και κατά τα συμφέροντά του, έστω κι αν αυτό το τελευταίο το επικαλύπτουμε συνήθως με τη ρητορική μας. Οσοι, λόγου χάρη, δοξολογούνται σαν ευπατρίδες, δεν είναι βέβαιο ότι δικαιούνται όλοι αυτόν τον τίτλο· αν, ώσπου να γίνεις «μεγάλος ευεργέτης» ή «μέγιστος χορηγός», πάτησες πάνω σε κάμποσους συνανθρώπους σου, μπορεί κάποια στιγμή να εξαγοράσεις τη δημοσιότητα και την κολακεία, αλλά συχωροχάρτι γενικής αναδρομικής ισχύος δεν γίνεται να αποσπάσεις.

Και τον «ανθελληνισμό» επίσης, πραγματικό ή πλάσμα που το δημιουργεί και το εμψυχώνει η ευερέθιστη φαντασία μας, διαφορετικά τον εννοούμε και τον αξιολογούμε. Αλλοι, όποιο κι αν είναι το περιεχόμενό του, τον κρίνουν εκ προοιμίου αδιανόητο και ηθικώς απαράδεκτο, κάτι σαν αμαρτία, ενώ άλλοι, απρόθυμοι να δεχτούν πως το δίκιο είναι πάντοτε με το μέρος μας και σε οτιδήποτε, τον χρησιμοποιούν σαν μια αφορμή για να αναρωτηθούν, να ξανασκεφτούν, συνεκτιμώντας την πιθανότητα (έστω, την πιθανότητα) να υπάρχει και κάποιο μέρος αλήθειας στην εκάστοτε «απέναντι πλευρά». Δεν γίνεται να αντιμετωπίζουμε τους άλλους με τους όρους που επιβάλλουν τα δελτία των οχτώ, τους όρους του ηθικού ψευτοπανικού και της απολίτικης καταγγελιολαγνίας, όπου ο αβρότερος χαρακτηρισμός που επιφυλάσσεται στις απόψεις των μη Ελλήνων που δεν συνάδουν με τις δικές μας είναι «προκλητικές», για να αρχίσει αμέσως έπειτα η κλιμάκωση: «σκαιές», «επονείδιστες», «ιταμές».

Ωρες ώρες σκέφτομαι ότι για όλα (ή τέλος πάντων για πολλά) φταίει εκείνο το θήτα που κουμπώνει τη λέξη «ανθεληνισμός», το οποίο ανακαλεί αυτόματα στο μυαλό μας, και ταυτόχρονα, αδιαχώριστα, τη λέξη «θαύμα» (έτσι θέλουμε να βλέπουμε τον εαυτό μας στο πέρασμα της Ιστορίας) και τη λέξη «θύμα» (έτσι νιώθουμε, θύμα συνωμοσίας, όποτε ακούγεται αντίλογος σε όσα πρεσβεύουμε, έστω και ο πιο συγκροτημένος). Αν δοκιμάζαμε εναλλακτικά τη λέξη αντιελληνισμός, αποσπασμένη από τις ηθικολογικές συνδηλώσεις που φορτώσαμε στον «ανθελληνισμό», ίσως να διαβάζαμε ψυχραιμότερα και αυτοκριτικότερα τις ενστάσεις των τρίτων και να θεωρούσαμε νόμιμη τη διατύπωσή τους· και ίσως να παύαμε κάποια στιγμή να πιστεύουμε ότι ο κόσμος όλος είναι ή οφείλει να είναι μοιρασμένος σε φιλέλληνες και ανθέλληνες.

Υπάρχει λοιπόν μια «γραμμή», μια αντίληψη όχι απλώς ευδιάκριτη στο πέρασμα των χρόνων αλλά κυρίαρχη (άλλωστε αρκετές φορές έχει γίνει κρατική ιδεολογία και εκπαιδευτικό δόγμα), σύμφωνα με την οποία η Ελλάδα και ο Ελληνας δεν ανήκουν στην ήπειρο της Ιστορίας αλλά στην επικράτεια του Θεού ή, και αν ακόμα ανήκουν, κατέχουν αυτονοήτως δεσπόζουσα, προνομιακή θέση: είναι το κέντρο, πέριξ του οποίου κινούνται, σαν άσημοι ετερόφωτοι δορυφόροι, οι άλλοι λαοί. Συνοπτικές διατυπώσεις της αντίληψης αυτής, που οι εκφραστές της νομίζουν ότι επικυρώνουν τη φιλοπατρία τους διογκώνοντάς τη δημαγωγικά και περίπου αυτοθαυμαζόμενοι, βρίσκει κανείς εύκολα στα γραπτά και στα πτερόεντα έπη πολιτικών, εκκλησιαστικών ανδρών, καλλιτεχνών κ.ά. Την πιο πρόσφατη «ανακεφαλαίωση» του δόγματος αυτού τη διέπραξε ο νομάρχης Θεσσαλονίκης, ένας από τους δημόσιους άνδρες που θεωρούν τον εαυτό τους μέτρο του πατριωτισμού. Μιλώντας στους ομογενείς της Βοστώνης, με αφορμή την επέτειο της 25ης Μαρτίου, ο κ. Π. Ψωμιάδης είπε με τη γνωστή του επιστημονική αυτοπεποίθηση: «Το να είσαι άνθρωπος είναι θέλημα Θεού. Το να είσαι Ελληνας είναι προνόμιο της Ιστορίας». Υπάρχουν βέβαια κι άλλοι λαοί (ή ιδεολογικοί οδηγοί άλλων λαών) που πιστεύουν κάτι ανάλογο για λογαριασμό τους, οπότε η ανιστόρητη οίηση κάπως μοιράζεται, η ρήση πάντως του κυρίου νομάρχη είναι γέννημα του ίδιου συστήματος σκέψης που οδήγησε τον μακαριστό Χριστόδουλο να αποκαλέσει κατ’ επανάληψη τους Ελληνες «ευλογημένο του Κυρίου λαό». Λίγες δεκαετίες πιο πίσω, τα δελτάρια που έστελναν από τα νησιά της εξορίας οι πολιτικοί κρατούμενοι έφεραν σφραγισμένο το «μήνυμα»: «Το να γεννηθή τις Ελλην είναι θείον δώρον». Αυτό το «θείον δώρον» πάντως οι μισοί Ελληνες, οι «καθαροί», οι νικητές δηλαδή και βεβαίως πιστοί χριστιανοί, το αφαιρούσαν βίαια (και δι’ εκτελέσεων) από τους άλλους μισούς, τα «μιάσματα», τους ηττημένους, προφανώς επειδή πίστευαν ότι καμία αξία δεν έχει το να είναι ο Θεός Ελλην, όπως ακόμα ακούμε να λέγεται, αν δεν είναι ταυτόχρονα και δεξιός.

Ούτε ίχνος αυτογνωσίας δεν διαθέτει η εθνικιστική διόγκωση της έννοιας της πατρίδας, ούτε ένα νηματάκι δεν τη συνδέει με την Ιστορία. Γνωστικό, και εντέλει ωφέλιμο, είναι να βλέπεις τον τόπο σου και τους ανθρώπους του δίχως φωτοστέφανα, σκήπτρα και «προνόμια» δοσμένα από τον Θεό ή την Ιστορία. Να τον βλέπεις δίχως την κίβδηλη στίλβη της εξιδανίκευσης, με τις αντιφάσεις του, αφού αυτές είναι ο μέγας πλούτος του, ή σαν μια ζώσα τοιχογραφία με επάλληλες επιστρώσεις, όπως τον είδε ο Οδυσσέας Ελύτης στο «Δώρο ασημένιο ποίημα»: «Κι η πατρίδα μια τοιχογραφία μ’ επιστρώσεις διαδοχικές φράγκικες ή σλαβικές που αν τύχει και βαλθείς για να την αποκαταστήσεις πας αμέσως φυλακή και δίνεις λόγο // Σ’ ένα πλήθος Εξουσίες· ξένες». Κι αφού ο λόγος για αντιφάσεις, ας θυμηθούμε εδώ τρεις από τις χαρακτηριστικότερες της πρόσφατης παραγωγής, που απαντούν με τον τρόπο τους στο ερώτημα «τι ’ν’ η πατρίδα μας», υποδεικνύοντας τι δεν θέλει να είναι και τι νομίζει πως δεν είναι:

Περιστατικό πρώτο: Παρά τη μάχη για το όνομα και την τόση αναδρομική λατρεία για τους αρχαίους Μακεδόνες, που υποτίθεται ότι μας ώθησε να σκύψουμε στις πηγές της ιστοριογραφίας, στην ταινία «Μέγας Αλέξανδρος», η οποία, προς τόνωση του ηθικού, παίζεται συχνά στα κανάλια και μοιράζεται από εφημερίδες, διαβάζουμε στους υπότιλους πως ανάμεσα στους διαδόχους του Μακεδόνα στρατηλάτη υπήρξε και κάποιος «Σολούκας». Σολούκας; Κατακαημένε Σέλευκε, το δικό σου όνομα δεν ήταν φαίνεται η ψυχή σου. Περιστατικό δεύτερο: Σε αγώνα Κυπέλλου του Αρη με την Ξάνθη, κάποια στιγμή ένας παίκτης βρίσκεται στο χώμα και οι αντίπαλοί του, που βιάζονται να πετύχουν γκολ, δεν βγάζουν την μπάλα έξω. Πάραυτα αρχίζει η κλοτσοπατινάδα, εν ονόματι φυσικά του ευ αγωνίζεσθαι και της εδώ γεννήσεώς του. Περιστατικό τρίτο: Συλλαμβάνεται και κατηγορείται για αρχαιοκαπηλία ένας από τους λεγόμενους ευπατρίδες, ο πρόεδρος της «Ελληνικής Εταιρείας για την Προστασία του Περιβάλλοντος και της Ελληνικής Κληρονομιάς». Δεν είναι μόνο αυτά η πατρίδα μας βέβαια. Αλλά είναι και αυτά.

(του Παντελη Μπουκαλα).

Συμβουλές ομορφιάς προς αναρχικά κορίτσια.

2008-04-22T11:14:00.006+02:00

Για σήμερα, συμβουλές ομορφιάς προς αναρχικά κορίτσια.

Αν θέλετε πλούσιες, στραφταλιστές βλεφαρίδες, στολισμένες με αστεροειδή μοτίβα, βλεφαρίδες με όγκο, κύρος και βαρύτητα,

δεν έχετε παρά να ξυπνήσετε στη μέση της νύχτας από τον χειρότερο ενοχικό εφιάλτη σας, και νωρίς το πρωί, την ώρα της ανατολής, να σταθείτε μπροστά από το παράθυρο σας,

την ώρα που βγαίνει το πρώτο φως του ήλιου και να αφήσετε τα δάκρυα σας να χυθούν με γενναιότητα στην εσοχή των ματιών σας.

Προσέξτε με: λίγο μετά, καθώς θα απλώνετε την μάσκαρά σας πάνω στις πεντακάθαρες βλεφαρίδες σας, το σχήμα τους θα είναι αρκούντως ξεκάθαρο και έτσι η μαύρη, πυκνή χρωστική ουσία που σας είναι απαραίτητη, θα απλωθεί ομοιόμορφα.

μηδενικη ανοχη για προσφυγες.

2008-04-10T22:54:00.005+02:00

Τη «μαύρη τρύπα» της Ευρώπης, όσον αφορά τον σεβασμό των δικαιωμάτων προσφύγων και μεταναστών, αποτελεί η Ελλάδα.

Θα διώχναμε και τον... Ξένιο Δία

Καταιγιστικές είναι το τελευταίο διάστημα οι εκθέσεις διεθνών οργανισμών που κατατάσσουν τη χώρα μας στην κορυφή της «λίστας της ντροπής», χωρών που καταπατούν στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα.

Το ίδιο κάνει και η έκθεση για τα δικαιώματα των αιτούντων πολιτικό άσυλο, που συνέταξαν το Ελληνικό Παρατηρητήριο του Ελσίνκι και η Νορβηγική Επιτροπή Ασύλου, σε συνεργασία με άλλες ΜΚΟ και ομάδες δικηγόρων. Οι συντάκτες της έκθεσης μίλησαν με πρόσφυγες σε Ελλάδα και Νορβηγία, δικηγόρους, συλλόγους μεταναστών και το γραφείο της Υπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες στην Αθήνα.

Τα συμπεράσματά τους, αναμενόμενα, αλλά εν τούτοις συγκλονιστικά:

* Το ελληνικό σύστημα ασύλου δεν προσφέρει καμία προστασία στους πρόσφυγες. Δεν είναι ασφαλές για τους πρόσφυγες να μεταφέρονται στην Ελλάδα.

* Οι πρόσφυγες φυλακίζονται κατά κανόνα αμέσως μόλις φτάνουν στην Ελλάδα και πέφτουν θύματα βίας, καταχρήσεων και κακομεταχείρισης από αστυνομικούς.

* Δεν υπάρχουν χώροι υποδοχής για τα ασυνόδευτα ανήλικα. Οι συνθήκες στα περίπου 750 κέντρα υποδοχής είναι ανεπαρκείς. Οι περισσότεροι πρόσφυγες αφήνονται στη τύχη τους.

* Μόλις 10-12 αστυνομικοί ασχολούνται με τις συνεντεύξεις των προσφύγων, που είναι σύντομες και επιδερμικές.

* Οι πιθανότητες να δοθεί άσυλο είναι μηδενικές, ανεξάρτητα από τους λόγους που επικαλείται κάποιος. Οι περισσότεροι μάλιστα απελευάνονται στις χώρες προέλευσης.

* Το υπερβολικό μικρά ποσοστό χορήγησης ασύλου δείχνει ότι στρατηγική της Ελλάδας είναι να αποθαρρύνει, όσους ζητούν άσυλο, να έρθουν στη χώρα.

Πρόσφατα και η Επιτροπή κατά των Βασανιστηρίων του Συμβουλίου της Ευρώπης (CPT) είχε εντοπίσει περιστατικό ξυλοδαρμού στο Αστυνομικό Τμήμα του Αεροδρομίου της Αθήνας. Αναφέρεται χαρακτηριστικά στην έκθεση: «Ατομα που συλλαμβάνονται από τις διωκτικές αρχές στην Ελλάδα διατρέχουν πραγματικό κίνδυνο κακομεταχείρισης. Τα ευρήματα από την επίσκεψη του 2007 επιβεβαιώνουν αυτόν τον κίνδυνο».

Οι περιπτώσεις της έκθεσης

Υπόθεση Νούρι (Αφγανός που ζήτησε πολιτικό άσυλο). Συνελήφθη αρχικά όταν πέρασε παράνομα στη Μυτιλήνη. Βρέθηκε τελικά στην Αυστρία και μεταφέρθηκε πίσω στην Ελλάδα τον Δεκέμβριο του 2007:

«Στο αεροδρόμιο με συνέλαβαν και με κράτησαν 7 ημέρες. Οταν αρνήθηκα να δώσω τα δακτυλικά μου αποτυπώματα, επειδή δεν ήθελα η υπόθεσή μου να εξεταστεί εδώ, οι αστυνομικοί με χτύπησαν... Αρχισα να χτυπάω μόνος μου τον εαυτό μου για να τους κάνω να σταματήσουν... Σκέφτηκα να πηδήξω από το παράθυρο για να βάλω τέλος στη ζωή μου...».

Υπόθεση Σουίνι (Ιρακινός πρόσφυγας). Συνελήφθη όταν πέρασε με τα πόδια τα ελληνοτουρκικά σύνορα. Μάρτιος 2006

«Τέσσερις αστυνομικοί-φρουροί, με πήγαν σ' ένα μικρό δωμάτιο, έδεσαν τα χέρια μου με ένα σχοινί και με κρέμασαν στο παράθυρο. Αρχισαν να με δέρνουν με σκληρούς, μαύρους πλαστικούς σωλήνες. Με έδειραν σε όλο μου το σώμα, αλλά πιο πολύ στο στομάχι...».

Υπόθεση Αμπντουλάχ (Ιρακινός πρόσφυγας). Ηρθε στην Ελλάδα ταξιδεύοντας σε φορτηγό. Τον άφησαν στο κέντρο της Αθήνας. Συνελήφθη τρεις ημέρες αργότερα. «Η αστυνομία ζήτησε χαρτιά. Δεν είχα και όταν το είπα ένας από τους αστυνομικούς με χτύπησε παρά το ότι ήμασταν στη μέση του δρόμου. Με πήγαν φυλακή χωρίς να με ενημερώσουν για τίποτα. Δεν με ρώτησαν αν ζητώ άσυλο. Εχω διαβήτη, αλλά δεν μου έδωσαν καμιά βοήθεια. Είδα πολλούς κρατούμενους να δέρνονται από αστυνομικούς».

Υπόθεση Τάλεμπ. Ιρανός πρόσφυγας. Εισήλθε παράνομα στην Ελλάδα τον Απρίλιο του 2006. Συνελήφθη και «επαναπροωθήθηκε» βίαια στην Τουρκία.

«Οσο μας κρατούσαν, δεν μας έδωσαν τίποτα να φάμε και να πιούμε. Οι αστυνομικοί με χτύπησαν με ένα ηλεκτρικό καλώδιο. Είδα να δέρνουν και μία Ιρακινή...».

[Ελευθεροτυπια - 10/04/2008, του χρηστου ζερβα].

την αμεση αναστολη επιστροφης αιτουντων ασυλο στην ελλαδα (με τον κανονισμο δουβλινο ΙΙ) απο τα κρατη μελη της ΕΕ αιτει με επιστολες του ο γ.γ. του ECRE (ευρωπαικο συμβουλιο για τους προσφυγες και τους εξοριστους) κ. Μπιαρτε Βαντβικ. αποδεκτες των επιστολων ειναι ο αντιπροεδρος της ευρωπαικης επιτροπης κ. ζακ μπαρο, ο υπουργος εσωτερικων της προεδρευουσας σλοβενιας και οι μονιμοι αντιπροσωποι των κρατων-μελων. η ελλαδα κατηγορειται οτι οι συνθηκες υποδοχης και η διαδικασια ασυλου απεχουν κατα πολυ απο τα ελαχιστα των διεθνων υποχρεωσεων της και οτι οσοι αιτουντες ασυλο επιστρεφονται, κινδυνευουν με επαναπροωθηση στη χωρα οπου διωκονται.

[Καθημερινη, ο4/ο4/08].

οπως χαρακτηριστικα δηλωσε και ο ιγνασιο ραμονε στην προσφατη ομιλια του στην αθηνα, "καλυτερα να γεννηθεις ευρωπαια αγγελαδα, παρα ξενος".

πανω απο ενα δισεκατομυριο ανθρωποι ζουν με λιγοτερο απο ενα δολαριο την ημερα, ενω μια αγελαδα στην ευρωπη επιδοτειται με 4 ευρω...

για ολα φταιει ο ... "Πεσέιρο".

2008-04-07T23:57:00.008+02:00

φταιει που ξεκινα με 3 αμυντικα χαφ, οταν πρεπει να χτυπησει το παιχνιδι απο την αρχη... που πηρε τον μανουτσο δανεικο και εχει παιξει με το ζορι εναν αγωνα μεχρι τωρα. φταιει που παιζει ακομα ο βυντρα και ο τζιωλης αντι του ... νινη. φταιει που εχει χασει τον ελεγχο στα αποδυτηρια... που ο γκονζαλες εχει πλακωθει με παπαδοπουλο, μαντζιο, νινη και γκαλινοβιτς... φταιει που αντι να εχει τον γκαλινοβιτς και τον γκονζαλες εκτος αποστολης μετα το επεισοδιο μεταξυ τους, ειχε τον ενα βασικο και τον αλλο στον παγκο... που οι παικτες ειναι αχρηστοι... που βγαζει στο 50κατι του αγωνα με τον οφη, τον πλεον παραγωγικο σου παικτη (τον ιβανσιτς)... που το ''παραρτημα'' σου, σου εχει στερησει την εξοδο στην ευρωπη το 1997 και τα τελευταια χρονια σου εχει στερησει 2, τουλαχιστον, φορες το πρωταθλημα... που ο βαρδινογιαννης δεν πουλα και που ο βγενοπουλος κανει μονο δηλωσεις... φταιει και που οι γιαννακοπουλεοι δεν μπορουν να συντηρησουν ολο τον ερασιτεχνη μονοι τους αλλα πρεπει να παρουν την ΠΑΕ (και να πεθανει η ΚΑΕ;;;)... που εχει αλλαξει τοσους προπονητες και παικτες τα τελευταια χρονια... που δεν αποχωρησε η ομαδα απο την ριζουπολη (ετσι ωστε να μην διεξαχθει ο αγωνας με τον γαυρο)...

ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ γιατι να την πληρωσει ομως;

υγ. δεν φταιει παντως για την ευρεση 11 αθλητων απο τους 13 της εθνικης στην αρση βαρων ντοπαρισμενους... για το τροχαιο της θανου και του κεντερη λιγο πριν τους ολυμπιακους του 2004 στην αθηνα αλλα και για τον ντοπαρισμενο σαμπανη της αρσης βαρων (στους ιδιους αγωνες) που καποιος/α του εβαλε κατι στην πορτοκαλαδα του...

για αυτο φταινε οι κινεζοι και οι ''αμερικανοι'' που τοσα χρονια πια, μας ''κυνηγουν''...

χαρτογραφωντας την "πατριδα" μου.

2008-03-18T15:30:00.010+02:00

παντα φοβομουν την λεξη 'πατριδα'... ηχει περιεργα στα αυτια μου, και το μυαλο μου την αντιστοιχει σε κατι κακο, σε ενα 'μπαμπουλα'... δεν αυτοπροσδιοριστηκα ποτε βαση του τοπου οπου κατοικω... μ' αρεσε η ευκολια της μετακινησης, του 'σημερα ειμαι αυτο, αυριο θα ειμαι κατι αλλο'... με συναρπαζει το ταξιδι, και τα συνορα μου φαινονται απλες ανοητες, τραβηγμενες σε χαρτες, γραμμες. αλλωστε τα ισχυροτερα συνορα τα απαντα κανεις/μια στο ανθρωπινο πνευμα.

κι ομως οπου κι αν ειμαι, αν βρεθω σε δυσκολη στιγμη, το πρωτο πραγμα που θα μου ερθει στο μυαλο θα ειναι μια 'πατριδα'... η 'πατριδα μου'... οχι, με την στενη την εννοια, αλλα με την ποικιλια που θεωρω οτι τη διακρινει.

πατριδα μου ειμαι εγω... οι αναμνησεις μου, οι ανθρωποι μου, οι σκεψεις μου, η ηθικη και οι αξιες μου, τα οσα εχω βιωσει... οπου μπορει να ανατρεξει το μυαλο μου και να θυμηθει κατι ευχαριστο, εκει ειναι το σπιτι μου... και οτι ασχημο εχω ζησει, εκει ειναι οι αλλοι, οι ξενοι... οι ξενοι που η συναναστροφη μου με αυτους/ες, μου εμαθε πολλα.

συναισθηματικη, αυθαιρετη ισως, αυτο-γεωγραφια.

και νοιωθω την αναγκη να τα υπερασπιστω ολα αυτα, αν χρειαστει.

για αυτο η αθηνα, μια ακομα κρυα τσιμεντουπολη, μου ανηκει... γιατι ολα τα χρονια μου ως παιδι τα εζησα εκει... παραδοξως η ελλαδα μου ανηκει και αυτη... μεσα της ανατραφηκα... ειναι η βαση μου. εδω ζω, και ευελπιστω να τη δω καποτε εξανθρωπισμενη... να ζουμε ολοι/ες μαζι συναδελφωμενοι ανεξαρτητου καταγωγης, φυλης, θρησκειας... ενα κραμα πολιτισμων... μαζι με αυτα και το χωριο μου... τα τοσα καλοκαιρια, το πασχα, ο δεκαπενταυγουστος, και ας μην υπηρξα ποτε κοινωνος καποιας θρησκειας. παραλληλα πατριδα μου ειναι και οποιοδηποτε αλλο μερος της γης θα μπορουσα να υπαρξω οπως (φανταζομαι;) οτι θελω...

ετσι, η πατριδα μου εχει και πολυκατοικιες, και ανθισμενα λιβαδια,

και θαλασσα, και βουνα/ποταμια/λιμνες...

κι ανθρωπους πολλους, μαυρους/ασπρους/κιτρινους.

... ετσι, πατριδα μου εισαι και εσυ. που εχω ζησει κατι μαζι σου, το χαδι σου, το φιλι σου, το αγγιγμα σου, το σωμα σου.

- που πανε ολα τα αυτοκινητα μαμα;
- ακολουθουν ενα μεγαλο γκριζο αμαξι, μωρο μου.

οι αναμνησεις μου...

ο χρονος δεν υπαρχει... (τα ρολογια υπαρχουν!!!)

2008-03-05T00:03:00.007+02:00

07:00 - 13:30 εγω...

15:00 - 00:00 εσυ.

ισως και να υπαρχει τελικα... (ο γαμημενος).

υπηρεσια αυριο, 24ωρη...

[kati tetoies stigmes, me pianoun ta diaolia mou.]

cirKus & Neneh Cherry - You're Such An Asshole

ο τροπικος του καρκινου (απο τον χενρι μιλερ)

2008-03-04T23:43:00.006+02:00

(υστερα απο προσκληση της osela)

... λιγο αργοτερα με ανεβαζει στη σοφιτα πο ειναι γεματη με τσιγκινα δοχεια και ενα σωρο παλιατσαριες απο την Ινδια τυλιγμενες σε καναβατσο και χαρτι για τρακατρουκες. "Εδω φερνω τα κοριτσια εγω" λεει. Και μετα, κομματι μελαγχολικα: "Δεν ειμαι και πολυ σπουδαιος εραστης, Εντρι.

(συνεχεια: Μπα, δεν γαμαω πια. Τις κραταω αγκαλια και τους λεω διαφορα. Μ' αρεσει μοναχα να τους λεω διαφορα τωρα")

ιστοριες καθημερινης τρελας...

2008-03-04T23:36:00.005+02:00

μια φιλη αφηγειται:

Αθήνα, 27/02/08

Αγαπητοί συναναγνώστες,

Με αφορμή ένα σημερινό περιστατικό θα ήθελα να επισημάνω την εμπάθεια που επικρατεί στα κρατικά όργανα αυτής της χώρας και συγκεκριμένα στο χώρο της αυτοαποκαλούμενης “δικαιοσύνης”.

Λόγω της πρωινής στάσης εργασίας των εργαζομένων στο Μετρό Αττικής οι πρώτοι συρμοί, μετά τη λήξη της, ήταν γεμάτοι με αποτέλεσμα τον συνωστισμό των επιβατών στα βαγόνια.

Μία κυρία κατά την είσοδό της στο συρμό έδινε οδηγίες στους συνεπιβάτες της να προχωρήσουν πιο μέσα. Μέσα σε όλο το σπρώξιμο και το γενικότερο εκνευρισμό της απαντάω “Πού να πάμε, κυρία μου; Είστε σοβαρή;”. Η κυρία με περιεργάζεται από πάνω μέχρι κάτω και ρίχνει τη βόμβα: “Εσύ, τώρα, τί είσαι; Γυναίκα ή αγόρι;” (επισημαίνω ότι πρόσφατα έκοψα τα μαλλιά μου πολύ κοντά). Οι συνεπιβάτες μας άρχισαν να καγχάζουν το ανάρμοστο σχόλιό της προς το άτομό μου και εκείνη προφανώς μην έχοντας κάποιο σχετικό επιχείρημα απαντάει: “Είμαι δικαστικός! Μην με αναγκάσεις να ασκήσω τα επαγγελματικά μου καθήκοντα.

Κανονικά πρέπει να σε πάω αυτή τη στιγμή στο πλησιέστερο αστυνομικό τμήμα!” Όλη αυτή η αμυντική της στάση οφειλόταν στο ότι την αποκάλεσα “μη σοβαρή”. Η ίδια κυρία στην επόμενη στάση δήλωνε έντονα τη δυσαρέσκειά της προς τους επιβάτες που εκείνη την ώρα επιβιβάζονταν και την έσπρωχναν.

Το σχόλιό της δεν με προσέβαλε γιατί στα 29 μου χρόνια έχω πλέον εξοικειωθεί με την αγένεια που κυκλοφορεί. Αυτό που με εξόργισε είναι ότι επικαλέστηκε την ιδιότητά της με ύφος εξουσιαστικό και άκρως ρατσιστικό χωρίς να συνειδητοποιεί ότι η ίδια σπιλώνει τους εκπροσώπους του χώρου της και κατ’ επέκταση του κράτους.

Εξάλλου, η δικαιοσύνη είναι τυφλή. Δυστυχώς όμως, όχι λόγω της αμερόληπτης στάσης της αλλά λόγω των γυναικείων προτύπων που έχουν πλέον λάβει, απ’ό,τι φαίνεται, και νομικές διαστάσεις.

... /...

2008-02-25T00:51:00.002+02:00

Να σου γλείψω τα χέρια, να σου γλείψω τα πόδια –
η αγάπη κερδίζεται με την υποταγή.
Δεν ξέρω πως αντιλαμβάνεσαι εσύ τον έρωτα.
Δεν είναι μόνο μούσκεμα χειλιών,
φυτέματα αγκαλιασμάτων στις μασχάλες,
συσκότιση παραπόνου,
παρηγοριά σπασμών.
Είναι προπάντων επαλήθευση της μοναξιάς μας,
όταν επιχειρούμε να κουρνιάσουμε σε δυσκολοκατάχτητο κορμί.

(ντινος χριστιανοπουλος, ερωτας).

Panathinaikos FC & προσεκτικος σχεδιασμος ομαδος...

2008-02-24T10:54:00.005+02:00

εξω παλι ο μανουτσο, ο ποστιγκα δειχνει να προσπαθει αλλα να μην το εχει... ο σωτηρακης, η αποκαλυψη του περσινου πρωταθληματος αλλα και του ευρωπαικου των νεων, εκτος... ο σπυροπουλος, επιτελους, μπορει να παιξει σημερα...

αυτο θα πει σχεδιασμος...

τι τον πηρες ρε τζιγκερ τον μανουτσο; για να παιξει 3 αγωνες στο τελος; θελει να προετοιμαστει πρωτα ε; να μαθει τους τρελους αυτοματισμους του πεσειρο... ο ποστιγκα αληθεια γιατι μπηκε με το που ηρθε και δεν χρειαστηκε περιοδο προσαρμογης; τι ωραια που θα ηταν να βλεπαμε την 3αδα των φετινων μετεγραφων κατα τον απριλιο... να παιζουν τρελη μπαλα.

που ειναι ο νινης ρε;

τι θα γινει ρε με τον γκονζαλες... ελεος πια με τα νευρα του... με τον νινη βρηκες να τα βαλεις; 17 χρονων παιδι ειναι και δεν εχει δωσει κανενα δικαιωμα ποτε... μην θυμηθουμε τα δικα σου με τη σεβιλη στο ουεφα ή τις μαπες με τον παπαδοπουλο...

στηνεις ομαδα με δανεικους παικτες... και το καλοκαιρακι παλι απο την αρχη, να ψαχνουμε για επιθετικους... και εκει που θα περιμενουμε τον παικτη φαινομενο (γιατι ετσι θα μας λεει ο γκοτζος, ο κοντος, και ο νικολογιαννης) θα σκασει κανενας καρχαριας (τυπου τοργκελε ή σιγκουρτσον).

και επιτελους ρε βγενοπουλε... ασε τις δηλωσεις... σε ενδιαφερει η ομαδα; ε τοτε κανε την κινηση σου.

αρκετα πια... ως ποτε θα παιζετε με τα νευρα μας;

μεχρι ποτε θα καταστρεφετε την ομαδα της καρδιας μας;

ΣΩΣΤΕ ΤΟΝ ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟ.

Η γενεαλογια του κακου:

2008-02-23T11:31:00.002+02:00

Nick Cave On... Acid.

2008-02-21T16:43:00.009+02:00

1. "Get It On"

2. "No Pussy Blues"

3. "Electric Alice"

4. "Grinderman"

5. "Depth Charge Ethel"

6. "Go Tell the Women"

7. "(I Don't Need You To) Set Me Free"

8. "Honey Bee (Let's Fly to Mars)"

9. "Man in the Moon"

10. "When My Love Comes Down"

11. "Love Bomb"

ενα ταξιδι στο φεγγαρι.

2008-02-18T23:37:00.010+02:00

τοπος: το νησι πια αποτελει παρελθον... νεα μεταθεση: αθηνα. οσο ελειπα σκεφτομουν την στιγμη που θα γυρισω... τωρα που γυρισα σκεφτομαι ποσο θα μου λειψει το ταξιδι... δεν ξερω τι θελω τελικα... πλησιαζει και ο καιρος των αποφασεων και αυτη η ανεμελια, αυτη η ανανεωση του 10 μερες εδω - 10 μερες εκει θα μου λειψει... σκεφτομαι δε τη θητεια που κανουν καποιοι αλλοι και νοιωθω ενοχες για τη δικη μου ευκολια... απο μεσα μου χαιρομαι. αν μπορουσα να την κανω ευκολοτερη, θα το 'κανα.

επιθυμια: γυρισα για να σε παρω και να φυγουμε... να παμε στη μαγαδασκαρη. εχω το βλεμμα σου για οχημα... και το γελιο σου για συντροφια... τη γκρινια σου λεω να την αφησουμε πισω... δεν θα ταιριαξει καλα με τον εγωισμο μου... ναι, ναι... και αυτον θα τον αφησουμε πισω (λεμε τωρα)... διπλα σου νοιωθω ξεγνοιασια... σαν 10 χρονων παιδι που μαζι με την παιδικη του φιλη ζει ολον αυτο το ρομαντισμο της ηλικιας του.

συμπερασμα: στον καιρο της αφθονιας, ζουμε την εποχη της σπανης. homus homini lupus...

αβολη κατασταση: εχω 2 ημερες να σε δω, λογω κακοκαιριας. [κι ομως αυριο θα 'σαι εδω].

ex nihilo nihili fit: ολα θα αλλαξουν. σκεφτομαι παγκοσμια/δρω τοπικα. πλανητικο χωριο... οτιδηποτε κανει τον πλανητη μας μικρο (θυμαμαι παλια, παρασκευες στην τηλεοραση - ετ3).

ο/η/(το) man on the moon: δεν υπαρχει - εχω ανοιξει διαλογο με τον εαυτο μου. θα υπαρχει κι αλλος/η σαν και 'μενα σ' αυτο το δολιο το φεγγαρι.

νεα γραφη/νεα αναγνωση (η γραμματικη μου παραμενει η ιδια).

ονειρευομαι ταξιδι με το αυτοκινητο... τα γυμνα σου ποδια να ακουμπουν στο ταμπλο... καλοκαιρι... το χερι σου εξω απο το παραθυρο, να παιζει με τον αερα... κι αυτος να ερωτοτροπει με τα μαλλια σου. o δρομος αδειος... το ραδιο να παιζει μουσικη... μου χαμογελας και με χαιδευεις στο λαιμο...

επιλογος: η γη μοιαζει μικρη απο εδω ψηλα. η δικη μου αληθεια σ' αυτο τον χαμο. κοινη με ολων των αλλων, συναμα ομως τοσο μοναδικη.

* ποσοι/ες διαβαζουν το τι γραφεις; τι θεματολογια επιλεγεις... ειδησιογραφικα πρακτορια υπαρχουν πολλα... δεν θελω να φτιαξω κι αλλο ενα. θελω να βγαλω αυτο που εχω μεσα μου... εχει ομως χαρακτηρα εξεγερσιακο (παρακινει μεχρι και εμενα):

"αλλα η σημερινη ιστορια με τις αμφισβητησεις της μας αναγκαζει να πουμε οτι η εξεγερση ειναι μια απο τις ουσιαστικες διαστασεις του ανθρωπου. Ειναι η ιστορικη μας πραγματικτοτητα. Στην καθημερινη μας δοκιμασια η εξεγερσις παιζει τον ιδιο ρολο που παιζει το 'cogito' στον τομεα της σκεψης: ειναι η πρωτη ενδειξη. αυτη ομως η ενδειξη βγαζει το ατομο απο τη μοναξια του... Επαναστατω, αρα υπαρχουμε". [αλμπερ καμυ, ο επαναστημενος ανθρωπος]

καλη σου νυχτα.

100 χρονια ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ - O Αυτοκρατορας του Ελληνικου Αθλητισμου

2008-02-03T13:14:00.000+02:00

χρονια μας πολλα και ακομα περισσοτερες επιτυχιες.

γιατι η γη ειναι πολυ μικρη για να σ' αφησω.

ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ ΥΠΕΡΑΝΩ ΟΛΩΝ.

για τον καθε "χριστοδουλο".

2008-02-01T13:57:00.000+02:00

για τον καθε "χριστοδουλο" και τα περι σεβασμου στο νεκρο... δεν εχουμε ενα απλο πτωμα εδω. εχουμε νεκρο εναν ανθρωπο με συγκεκριμενες πραξεις και λογια... και για αυτα θα κριθει μιας και αυτο ειναι το εργο που εχει αφησει παρακαταθηκη. η αναγνωση που κανω στον ανθρωπο χριστοδουλο δεν δεσμευεται απο το συγκινησιακο φορτιο του θανατου του ή της θεσης του. ως αρχηγος/διοικητης/προκαθημενος της ελλαδικης ορθοδοξης εκκλησιας δεν με αγγιζει... οπως δεν με αγγιζει και ο παπας ή ο οποιος μουφτης, ραβινος κλπ... αυτα επηρεαζουν τους πιστους των. αναγνωριζω μονο την κοινωνικη (και πολιτικη) φυση αυτου του θεσμου (και του ανθρωπου αυτου) και ετσι τον κρινω.

δεν θα τον "αγαπησω" ουτε θα παψω να ενοχλουμαι απο αυτα που εκανε και με ενοχλουσαν... η οποια συναισθηματικη φορτιση δεν θα με κανει να διαχωρισω τον ανθρωπο απο τα εργα του και να τον κρινω ως νεογνο που δεν προλαβε να δωσει δειγματα γραφης του χαρακτηρα του. δεν πιστευω δε οτι και οι νεκροι δεδικαιωνται. παντα υπαρχει η "σταμπα" των πραξεων μας ειτε εισαι ο/η/το man on the moon (που δεν υπαρχει) ειτε ο χριστοδουλος ειτε ο κεμαλ (δεν διαλεξα τυχαια τον συγκεκριμενο)...

σεβομαι το οτι υπεφερε απο καρκινο και δεν θριαμβολογω πανω στο πτωμα του. αλλα δεν θα θρηνησω και με το ζορι. και δεν ειναι ελλειψη ανθρωπιας αυτο. δεν μπορω να θρηνισω για καποιον/α που δεν δεθηκα συναισθηματικα ποτε (και το "συναισθηματικα" εχει απειρες μορφες). η απανθρωπια ειναι αλλου. οταν απαιτουμαι αφεση αμαρτιων για τον δικο μας νεκρο και βεβηλωνουμε τους νεκρους αλλων. οταν εκβιαζουμε το συναισθημα... οταν απαιτουμε απο τους/τις αλλους/ες να υποκλιθουν στον πονο μας διχως αυτος να τους λεει κατι. οταν με το ζορι καποιοι/ες περνουν αφεση αμαρτιων ενω καποιοι/ες αλλοι/ες γραφονται στα πιο μαυρα καταστιχα της ιστοριας...

iki kere yabanci / δυο φορες ξενος

2008-01-26T15:21:00.000+02:00

cec kaldik anilari kaydetmeye
o ilk malzeme yitti gitti
ilk mubadiller goturduler anilarini
oysa onlar hemen kaydedilmeliydi
uzerindem 80 yil gectikten sonar
ani savaslari
her turlu manupulasyona acik
Mubadeleyle ilgili her metnin uzu ayni:
Yerinde dogup yabanda kocamak
iki yerde de yabanci o Imak.

Ειναι αργα για μας να διατηρησουμε τις μνημες μας.
Η ουσια τους, η αρχικη ουσια,
εχει ηδη αφανιστει.
Εκεινοι οι πρωτοι προσφυγες πηραν μαζι τις αναμνησεις τους,
αναμνησεις που επρεπε
να ειχαν καταγραφει χωρις καθυστερηση.
Εχουν περασει ογδοντα χρονια,
και οι αναμνησεις παλευουν με κατι αλλο,
ετοιμο να παραποιηθει.
Αλλα το επικεντρο της διηγησης καθε προσφυγα
παραμενει το ιδιο.
Να γεννιεσαι σε ενα μερος,
να γερνας σε ενα αλλο.
Και να αισθανεσαι ξενος και στα δυο μερη.

(καθηγητρια Ayse Lahur Kirtunc, της οποιας η οικογενεια εφτασε στην τουρκια απο την κρητη).

dixws sxolia.

2008-01-12T16:23:00.000+02:00

Ελα μωρέ, αυτά θέλει ο κόσμος...

2008-01-03T12:35:00.000+02:00

Tου Aλεξη Παπαχελα

Με τον κίνδυνο να κατηγορηθώ από καλούς συναδέλφους για έπαρση, έλεγα σήμερα να γράψω για ένα φαινόμενο που νομίζω ότι πρέπει να μας προβληματίσει. Αν διαβάσετε μια μέση ευρωπαϊκή εφημερίδα ή αν παρακολουθήσετε ένα ευρωπαϊκό δελτίο ειδήσεων, θα έχετε τη σχετική βεβαιότητα πως αυτό που ακούτε ή διαβάζετε είναι πάνω κάτω ακριβές. Γιατί αυτό δεν συμβαίνει άραγε στην Ελλάδα;

Είναι ένα ερώτημα που με απασχολεί εδώ και μερικά χρόνια. Φοιτητής ακόμη εργαζόμουν 1-2 καλοκαίρια στην «ΑΥΓΗ». Ο προϊστάμενός μου μου έφερε μία φωτογραφία που απεικόνιζε ένα αυτοκίνητο Golf στη γραμμή παραγωγής και μου ζήτησε να γράψω μία λεζάντα με την οποία θα εξηγούσα ότι η παραγωγή Golf στην Αμερική σταμάτησε λόγω της απεργίας μεταλλωρύχων στη Γερμανία. Θαύμασα το πρωτοσέλιδο δημιούργημά μου την Κυριακή, αλλά την επόμενη ημέρα είδα την ίδια φωτογραφία στη Herald Tribune με μία λεζάντα που εξηγούσε ότι το απεικονιζόμενο αυτοκίνητο ήταν το πρώτο που παρήχθη στο συγκεκριμένο εργοστάσιο κ.λπ. κ.λπ. Ούτε απεργία, ούτε τίποτα. Πήγα στον προϊστάμενο σοκαρισμένος και του είπα «μα κύριε... κοιτάξτε εδώ τι λέει», για να πάρω την απάντηση «μη σε νοιάζει· κανείς που μας διαβάζει δεν διαβάζει και την Tribune...».

Πέρασαν μερικά χρόνια και μια μέρα διάβασα σε μεγάλο κυριακάτικο φύλλο ένα λίβελο εναντίον μιας λαμπρής οικονομολόγου που εργαζόταν στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και είχε αποσπασθεί στο γραφείο του τότε πρωθυπουργού. Ο έγκυρος αρθρογράφος έγραφε πως η εν λόγω κυρία ήτο γραμματεύς και όχι οικονομολόγος. Τον πήρα τηλέφωνο και του εξήγησα πως έχω πάει στο γραφείο της, πως είναι senior οικονομολόγος, πως έχει ντοκτορά κ.λπ. Με άκουσε προσεκτικά και μου απάντησε ανερυθρίαστα (υποθέτω, δεν τον έβλεπα) ότι «άκου να δεις, αυτά μου ζήτησε να γράψω ο φίλος μου ο διοικητής της..., αυτά έγραψα».

Πέρασαν μερικά ακόμη χρόνια και έγινα, με το αζημίωτο από υλικής (αλλά όχι και ψυχικής) πλευράς, τρόφιμος τηλεοπτικών παραθύρων. Μία των ημερών συζητούσαμε το αν ο Αρχιεπίσκοπος θα καθαιρέσει κάποιο μητροπολίτη στη σύνοδο της επόμενης ημέρας. Καλός και αγαπημένος συνάδελφός μου δήλωσε ότι «θα φάει τρεις». Του απάντησα μαζί με άλλους ότι «το πολύ να φάει έναν» αλλά αντίδραση δεν είδα. Λίγα λεπτά αργότερα στον αέρα περιορίσθηκα στον σεμνό και ταπεινό έναν προς φάγωμα. Ο καλός συνάδελφος εξοργίσθηκε, ζωντανά στον αέρα, και μου απάντησε «ε, λοιπόν εγώ κύριε σου λέω ότι θα φάει οκτώ». Ομολογώ ότι θύμωσα και τον ρώτησα μετά «αν είναι στα καλά του», για να πάρω την αποστομωτική απάντηση: «Ξέρεις τι εντύπωση έκανε αυτό που είπα; Και στο κάτω κάτω ποιος θα θυμάται σε έξι μήνες αν είπα 40 ή 3;».

Ελπίζω και ελπίζουμε όλοι μας πως όσο θα μπαίνουν σε αυτό το επάγγελμα νέα παιδιά που θα έχουν ένα άλλο επίπεδο από το δικό μας, θα αλλάζουν και αυτές οι γραφικές παραδοξότητες. Πρέπει όμως να συμπληρώσω πως τίποτα μα τίποτα δεν με εξοργίζει περισσότερο από συναδέλφους με γλώσσες, με κουλτούρα και μόρφωση που εξασκούν τον κιτρινισμό και ενίοτε το συνειδητό ψέμα και όταν τους κολλάς, σου απαντούν «έλα μωρέ, αυτά θέλει ο κόσμος» ή «αυτό πουλάει» ή και εκείνο το αμίμητο «έλα μωρέ, μου ζήτησε να το γράψω το αφεντικό». Εκεί δεν έχω, ή μάλλον δεν θέλω να έχω απάντηση, στο γιατί.

Η νόσος της φυλετικής ακραιφνότητας:

2008-01-03T12:04:00.000+02:00

Tου Παντελη Μπουκαλα

Στο γήπεδο του Περιστερίου, την περασμένη Κυριακή, κάποιοι οπαδοί της τοπικής ομάδας, κληρονόμοι των ιδεωδών του αθλητισμού που εδώ κοιλοπονέθηκαν κι εδώ γεννήθηκαν, προπηλάκισαν με ρατσιστικά συνθήματα τον Τρεζόρ Λομάνα Λούα Λούα, τον Κονγκολέζο ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού. Επειδή είναι μαύρος του επιτέθηκαν, όχι επειδή πέτυχε γκολ εις βάρος της ομάδας τους. Το ξέρουμε, άλλωστε, ότι στην κοιτίδα του πνεύματος (οι κάτοικοι της οποίας είναι οι μόνοι παγκοσμίως που δεν κατάγονται από τον πίθηκο αλλά από τους θεούς, όπως ισχυρίζονται οι ελληνέμποροι), όποιο άθλημα κι αν παίζεται οι «ακραιφνείς», οι καθαροί δηλαδή, οι «λευκότεροι των λευκών», ξεσπάνε με την κραυγή της μαϊμούς εναντίον οποιουδήποτε παίκτη γεννήθηκε στην Αφρική· και στη δική τους ομάδα να παίζει, αν αστοχήσει από καλή θέση, θα τον κατεβάσουν από το ύψος του λατρευόμενου θεού στα χαμηλά του «σκυλάραπα», ενός πλάσματος που μόνο κατά το ήμισυ είναι ανθρώπινο.

Ποιος ξέρει, ίσως το βλακώδες φυλετικό μένος των «Ελληνοαρίων» να πυροδοτήθηκε από το γεγονός ότι ο Λούα Λούα, που πιθανόν γεύτηκε το ίδιο φαρμάκι και στα γήπεδα των άλλων χωρών όπου αγωνίστηκε, είναι μέλος της οργάνωσης «Διώξτε τον ρατσισμό από τον αθλητισμό», ο τρισάθλιος… Σε ανάλογες οργανώσεις δραστηριοποιούνται πλέον αρκετοί ποδοσφαιριστές, κυρίως στη Γαλλία, όπου η πολυφυλετική εθνική ομάδα (οι «πολύχρωμοι μπλε»), δεν κατόρθωσε, παρά τα τρόπαια και τους δημοφιλέστατους αστέρες της, να θεραπεύσει το στίγμα του αποβλητέου ακάθαρτου το οποίο βαραίνει τους ομοεθνείς μεν, αλλογενείς δε που ταλανίζονται στα προάστια της υποβάθμισης. Ας προστεθεί ότι η ΟΥΕΦΑ προβλέπει επιτίμια για τις ομάδες που οι οπαδοί τους εκτρέπονται σε ρατσιστική δράση – αν και το τελευταίο που θα ελπίζαμε είναι ότι θα ισχύσει η πρόνοια αυτή στα μέρη μας, όπου η μοναδική έγνοια των εκάστοτε κυβερνώντων είναι πώς να κολακέψουν τους αμέτρητους είναι η αλήθεια «ιστορικούς συλλόγους» της χώρας και τους επίσης αμέτρητους «ηρωικούς λαούς τους», χαρίζοντάς τους υπέρογκα χρέη και γήπεδα.

Δύο ημέρες πριν από το περιστατικό της γηπεδικής φυλετικής βίας (που δεν ήταν λιγότερο ακίνδυνη ή προσβλητική επειδή εξαντλήθηκε στη λεκτική της φάση), την Παρασκευή 30 Νοεμβρίου, αφιονισμένοι αγελέλληνες επιτέθηκαν σε Μαροκινούς στα Χανιά, ενώ καμιά τριανταριά λεβέντες με ξυρισμένο γουλί το κεφάλι πολιόρκησαν το φτωχόσπιτο οκτώ Πακιστανών στην οδό Πλάτωνος του Αιγάλεω. Με καδρόνια, ρόπαλα και μπετόβεργες, οι τριάντα λευκοί, που δεν είναι απίθανο να ομνύουν και στον Πλάτωνα (αγνοώντας ότι ακόμα κι αυτός ο αριστοκράτης αναγνώριζε πως οι Ελληνες δεν όφειλαν λίγα στους ξένους), όρμησαν εναντίον των «πολύ πολυπληθέστερων» οχτώ σκούρων και τους λιάνισαν. Τραυμάτισαν σωματικά πέντε (τον έναν πολύ σοβαρά), και ψυχικά και πνευματικά περίπου ένα εκατομμύριο ξένους που ζουν στη χώρα μας. Στο σχολείο βέβαια μαθαίνουμε από τα μικράτα μας ότι εμείς πολεμούμε πάντοτε λίγοι εναντίον πολλών και πολύ καλύτερα εξοπλισμένων, κι ότι έχουμε επίσης πάντοτε το δίκιο με το μέρος μας, στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως δεν φαίνεται να ισχύει η πατροπαράδοτη ιστοριολογική (ηρωοποιητική μάλλον) φόρμουλα. Οπως δεν ισχύει βεβαίως και στα αναρίθμητα περιστατικά με πρωταγωνιστές λιμενικούς και αστυνομικούς και θύματα πρόσφυγες, που ξυλοκοπούνται, ταπεινώνονται κι ύστερα τους σέρνουν στα δικαστήρια «για αντίσταση κατά της αρχής», αφού πρώτα τους σκίσουν γελώντας όλα τους τα χαρτιά ή τους «επαναπροωθούν» προς την απελπισία. Οπως δεν ίσχυσε και την 27η Οκτωβρίου, όταν ακροδεξιοί έδειραν στο μετρό του Συντάγματος έναν Μαροκινό και τον έστειλαν αιμόφυρτο στο ΚΑΤ· τους είχε συνεπάρει φαίνεται ο ενθουσιασμός από τη συμμετοχή τους στην «7η Γιορτή Νεολαίας» νεοφασιστικών οργανώσεων απ’ όλη την Ευρώπη, στο Αλσος Στρατού, και δεν βρήκαν πιο «ελληνόψυχο» τρόπο να προεορτάσουν την εθνική επέτειο.

Για το επεισόδιο του Αιγάλεω, η Ελληνική Αστυνομία έκανε λόγο για «συμπλοκή», έτσι ουδέτερα. Υποβάθμισε, δηλαδή το γεγονός και απαξίωσε ακόμα και να πάρει αποτυπώματα, πιθανόν για να μην πέσει σε τίποτε γνωστούς της ή εκ πνεύματος συγγενείς, αφού είναι διαπιστωμένη η κατά των αλλοδαπών «αλληλέγγυα» δράση αστυνομικών οργάνων και ακροδεξιών ή φιλοναζιστών ξενηλατών· το καλοκαίρι του Γιούρο, γαλάζιες στρατιές και ένστολες διμοιρίες «συμμόρφωναν» τους ξένους με αλληλοσυμπληρούμενες μεθόδους. Δεν πρόκειται δυστυχώς για «μεμονωμένο περιστατικό» όπως σπεύσαμε να πούμε αυτοαπαλλασσόμενοι, υιοθετώντας το ίδιο διάτρητο άλλοθι πίσω από το οποίο νομίζουμε ότι κρυβόμαστε όποτε η σφαίρα του συνοριοφρουρού αυτοσχεδιάζει ανθελληνικώς και χάνει τελικά τον δρόμο της, αφού ενώ έχει ριχτεί στον αέρα «προς εκφοβισμό», βρίσκει κρόταφο ή αυχένα ή όποτε τα φιλοχιτλερικά και εβραιοφαγικά αγήματα της «Χρυσής Αυγής» επιδίδονται σε εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στα πέριξ της Πατησίων, στον Βοτανικό ή στου Ρέντη, όπου οι νεοφασίστες επιτέθηκαν σε παραπήγματα Πακιστανών εργατών, στις 10 Οκτωβρίου. Τρεις φορές τον τελευταίο καιρό, μετανάστες που ζουν στα δυτικά προάστια ξυλοκοπήθηκαν και μάλιστα από συμμορίες σχεδόν στρατιωτικά οργανωμένες. Στις 30 Οκτωβρίου μάλιστα, στο Αιγάλεω συγκεντρώθηκαν «αυθορμήτως» μπροστά στον Αγιο Σπυρίδωνα «αγανακτισμένοι πολίτες», υπό το σύνθημα «Και οι Ελληνες έχουν δικαίωμα στη ζωή», και απαίτησαν να εκριζωθεί η «εστία μόλυνσης», η κοινότητα των Ιρακινών. Και δεν λείπουν, φυσικά, όσοι απαιτούν την εδώ και τώρα απομάκρυνση όλων των μεταναστών από την Ελλάδα, αφού δεν τους αρκεί η «σωστή αναλογία» Ελλήνων/ξένων που απαιτεί ο κ. Καρατζαφέρης, αλλά προτιμούν κάτι που να φέρνει σε «τελική λύση».

«Βρισκόμαστε σε μια κρίσιμη καμπή», υπογραμμίζει το Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών, «όπου ρατσιστικοί και ναζιστικοί θύλακοι μοιάζει να ξεφυτρώνουν από παντού, ενισχυμένοι από την επιθετική νεοφασιστική ρητορική των ανεκδιήγητων εκπροσώπων του ρατσιστικού ΛΑΟΣ στη Βουλή και η δράση τους αποθρασύνεται με τη σιωπηρή ανοχή ενός κομματιού της ελληνικής κοινωνίας που μοιάζει να προσελκύεται από τον βίαιο λόγο τους». Οσοι εκπομπάρχες και ειδησάρχες της τηλεόρασης έδωσαν τον «αγώνα τον καλό» της υπερπροβολής του ΛΑΟΣ είτε «για να πλήξουν τη Νέα Δημοκρατία» είτε, πιο αγοραία, επειδή οι λαϊκιστές εκπρόσωποί του φέρνουν καλά νούμερα τηλεθέασης με τις υπερεθνικιστικές ιδεοληψίες και φαντασιώσεις τους, έχουν το περιθώριο να ξανασκεφτούν, εφόσον τους το επιτρέψει η ζαλιστική αίγλη τους, αν πράγματι η επιδίωξή τους ήταν η «πολυφωνία».

Για πολλά χρόνια το αυτοαθωωτικό σενάριο ισχυριζόταν ότι σαν Ελληνες δεν έχουμε πρόβλημα δυσανεξίας συνολικά με τους ξένους, αλλά ειδικά με τους Αλβανούς, επειδή «είναι όλοι τους κατσαπλιάδες και πλιατσικολόγοι». Τώρα, όμως, που οι Αλβανοί αφομοιώθηκαν ακόμα και εμφανισιακά και έπαψαν να αποτελούν ευδιάκριτο στόχο, το ρατσιστικό μένος στρέφεται εναντίον των σκούρων, που είναι πρόσφορα θύματα λόγω της αλλόχρωμης ξενότητάς τους. Αλλά ας μη γελιόμαστε: όσα βήματα και αν δεχθούμε πως έχουν γίνει, η τελευταία πανευρωπαϊκή έρευνα, όπως σχεδόν όλες οι προηγούμενες, μας φέρνει πολύ ψηλά στους «δείκτες απόρριψης του άλλου», δεύτερους μετά τους Ούγγρους και πολύ πάνω από τον μέσο ευρωπαϊκό όρο. Το μόνο παρήγορο είναι, όπως προκύπτει από άλλη έρευνα, του ΕΚΚΕ, ότι το 80% των μαθητών κάνει απροβλημάτιστη παρέα με αλλοδαπούς. Μακάρι να μην «ωριμάσουν» ποτέ.

Ελευθερια εκφρασης ισον ελευθερια να παραπλανεις ή να εξαπατας?

Middle Sexes...

2007-12-28T18:51:00.000+02:00

το θηραμα.

2007-12-14T20:25:00.000+02:00

δεν θελω να σε κυνηγησω... θελω να μου παραδωθεις... θελω να με κυνηγησεις εσυ... να νοιωσω εγω το αντικειμενο του ποθου, το τροπαιο... να παραδοθω στη γυναικα-κυνηγο...

δεν θελω να με κοιτας στα ματια ψαχνοντας τον αντρα. θελω να με κοιτας και να ψαχνεις εμενα.

εδω και μερες γυρνουν στο μυαλο μου καποιοι σκορπιοι στιχοι των cocorosie...

And if you take me inside
And you give me a place to hide and cry
I'll bathe you in the crystal light
That sleeps between my thighs.

και θελω να με 'λουσει' αυτο το φως... αυτο που κρυβεις αναμεσα στα ποδια σου. θελω να δουμε την αντανακλαση των αστεριων στα ρεζερβουαρ των αυτοκινητων...

θελω να μου πουλησεις τσαμπουκα... να ερθεις να με πιασεις απο τον γιακα γυρευοντας καυγα... και εκει που θα αγριευεις, να σε κοιταξω αποτομα και να 'μαζευτεις'... να σου τραβηξω τα μαλλια, να σε δαγκωσω... μονο μην μου αρχισεις τα "ναι, μωρο μου" και "οτι πεις μωρο μου"/"οτι-οπου-οπως το θες εσυ"... καλυτερα πες μου τ' αντιο παρα αυτο.

να περπαταμε χερι-χερι... να σε παρω στους ωμους μου... ή να με παρεις εσυ στους δικους σου. να αλλαξουμε τα ρουχα μας... να γινω το κατοικιδιο σου & εσυ το δικο μου. να αποδομησουμε μαζι το κοινωνικο ιερογλυφικο.

σκεφτομαι πως δεν υπαρχει ουτε ενα σημειο του κορμιου σου που δεν θα φυλαγα τωρα. απο τα ποδια σου, μεχρι τα μαλλια σου.

θα σπασω και αυτη την ενοχλητικη λαμπα που σε τυφλωνει με το φως της...

μου λες να χαλαρωσω... ολα θα πανε μια χαρα... αν και το εχω ακουσει χιλιαδες φορες αυτο, για καποιο λογο,

σε πιστευω.

υγ. βγαινω απο το κλουβι μου & νοιωθω μια χαρα.

διαδικασια αποδομησης (+ αναδομησης).

2007-12-13T10:58:00.000+02:00

REM/Man On The Moon

REM & Eddie Vedder/Man On The Moon (ξανα)

REM & Bruse Springsteen/Man On The Moon (+ ξανα).

και ξανα, και ξανα... και ξανα.

[If you believed they put a man on the moon, man on the moon,
If you believe there's nothing up my sleeve, then nothing is cool...
Hey baby, are we losing touch?].

η δικη πλευρη και οι διαφορες φανφαρες περι ελευθεριας λογου + δημοκρατιας....

2007-12-10T02:34:00.000+02:00

με αφορμη ενα κειμενο του faggot antinational σχετικα με τη δικη του πλευρη θα ηθελα να γραψω και εγω την αποψη μου...

ακουγονται πολλα σχετικα με την ανοχη της δημοκρατιας στην αλλη αποψη, κλπ... μεχρι εδω καλα... το θεμα ομως δεν ειναι να παψει ο πλευρης, και ο καθε πλευρης, να λεει τις οποιες αηδιες λεει... το θεμα ειναι να παψει να υποκινει τον κοσμο... διοτι σχολια σαν και τα ακολουθα:

[«Δηλώ εξ αρχής, ότι είμαι ναζί, φασίστας, ρατσιστής, αντιδημοκράτης, αντισημίτης», «Έτσι θέλουν οι Εβραίοι. Διότι μόνον έτσι καταλαβαίνουν: εντός 24 ωρών και εκτελεστικό απόσπασμα», «Καλώς κάνουν και διατηρούν το στρατόπεδο (Άουσβιτς) εις καλήν κατάστασιν, διότι ουδείς μπορεί να γνωρίζει τι μπορεί να συμβεί στο μέλλον», «Ξυπνήστε, οι επίβουλοι Εβραίοι σκάπτουν τον τάφον των εθνών. Ξυπνήστε και ρίξατέ τους μέσα, διότι τους αξίζει», «Ο Χίτλερ κατηγορήθη για κάτι που αληθώς δεν συνέβη. Αργότερα η ιστορία της ανθρωπότητος θα τον κατηγορήσει, διότι ενώ ηδύνατο να απαλλάξει την Ευρώπην από τους Εβραίους, δεν το έκανε», «Ασφαλώς σιγά σιγά αποκαθίσταται η αλήθεια, η προπαγάνδα υποχωρεί και θα ξημερώση η ημέρα, που θα κυματίσουν αι σημαίαι του ναζισμού»

«Ο ναζισμός γνωρίζων καλά τα εβραϊκά σχέδια απεφάσισε, όπως αλλού περιγράφω, να εκδιώξει τους Εβραίους από την Ευρώπην. Και έπραξε κατά την γνώμιν μου πολύ ορθώς. Η απαλλαγή της Ευρώπης από τους Εβραίους είναι επιβεβλημένη, διότι ο εβραϊσμός συνιστά απειλή κατά της ελευθερίας των εθνών».

- «Εβραίος (στο θρήσκευμα) και άνθρωπος είναι έννοιαι αντιφατικαί, δηλαδή η μία αποκλείει την άλλην».

- «Ετσι θέλουν οι Εβραίοι. Διότι μόνον έτσι καταλαβαίνουν: εντός 24 ωρών και εκτελεστικό απόσπασμα. […] Ξυπνήστε, οι επίβουλοι Εβραίοι σκάπτουν τον τάφον των εθνών. Ξυπνήστε και ρίξατέ τους μέσα, διότι τους αξίζει».].

δεν αποτελουν απλα εκφραση μιας διαφορετικης αποψης αλλα παρακινουν τον κοσμο να ξεσηκωθει εναντι των εβραιων. για ποια ανοχη μιλαμε λοιπον; για ποια ελευθερια στον εχθρο της ελευθεριας; σε αυτον που αν μπορουσε θα "καθαριζε" ολους/ες τους/τις διαφορετικους/ες; σε αυτον που δεν χανει ευκαιρια να σπερνει το μισος του για τον μεταναστη ή τον ομοφυλοφιλο ή τον αριστερο, τον διαφορετικο, κλπ οπου βρεθει και οπου σταθει... σε αυτον θελουμε να δωσουμε βημα; η προστασια αυτου του κυρηγματος μισους αποτελει ανοχη στη διαφορετικοτητα;

λενε μερικοι/ες πως υπαρχει ελλειμμα παιδειας... και πως λογω αυτου, τα λογια του καθε πλευρη πιανουν τοπο... αλλιως θα μιλαγε στον τοιχο... χαιρω πολυ... κατι μας ειπαν... το θεμα ειναι τι κανουμε με αυτο το ελλειμμα παιδειας; περιμενουμε να παψει να υφισταται απο μονο του; ή μηπως η κοινωνια οφειλει να αμυνθει;

οταν ο 'χ' φανατικος, το 'χ' παιδι "προβληματικης οικογενειας", μαχαιρωσει καποιον ατυχο εβραιο ή καποια ατυχη εβραια που θα βρεθει μπροστα του, τοτε τι θα πουμε; ποσοι φιλιππικοι θα ακουσθουν εναντια στον ρατσισμο; ποσα κροκοδειλια δακρυα εχουμε ακομα να χυσουμε;

ή μηπως βολευει επειδη ο εχθρος ειναι ο εβραιος; ξερεις ποιος... αυτος που κυβερνα την αμερικη, αυτος που δεν πηγε στη δουλεια του στις 11/9 (και δεν πεθανε κανεις στους διδυμους πυργους), αυτος που κυνηγα την ελλαδα, που σταυρωσε το χριστο... ναι μωρε, αυτος... ο αντιχριστος... αυτος που σκοτωνει παιδακια στην παλαιστινη και στον λιβανο... του αξιζει λες... αυτος που εκλεψε τη φωνη του καζαντζιδη... που ανοιξε την κερκοπορτα και επεσε η πολη...

ποσο υπουλος μπορει να ειναι ο γαμημενος ο κρυφος ρατσισμος... ποσο υπουλος... ποσο υποκριτικη μπορει να ειναι μια κοινωνια... μια κοινωνια που ξεσηκωνεται οταν οι δικοι της συνωστιζονται, γιατι εκει δεν υπαρχει ελευθερια της αποψης... υπαρχει ενα βιβλιο ιστοριας της 6ης δημοτικου που πρεπει να καταστραφει... μια κοινωνια που ξεσηκωνεται για ενα βιβλιο του ανδρουλακη (που γραφει πως ο χριστος ειχε ερωτικη σχεση με τη μαγδαληνη), γιατι και παλι δεν υπαρχει ελευθερια της αποψης... δεν υπαρχει ανοχη... μια κοινωνια που ενοχλειται απο ενα πεος που εκσπερματιζει στον σταυρο σε μια εικαστικη εκθεση... μια κοινωνια που λογοκρινει μια γυναικα που αυνανιζεται ακουγωντας τον εθνικο σας υμνο... εκει θιγει εμας και σαφως και πρεπει να σταματησει. αλλα για τον εβραιο αδιαφορουμε. μια κοινωνια ποντιων πιλατων.

πρεπει να νοιαστουμε, λεει, πρωτα για τους ελληνες και τις ελληνιδες... λες και σε αυτον τον κοσμο που ζουμε η μοιρα του ενος δεν ειναι αμεσα συνδεδεμενη με τη μοιρα του αλλου... λες και δεν ζουμε σε ενα παγκοσμιο χωριο αλλα απομονωμενοι σε σπηλιες και βουνοκορυφες... προαγουμε τον ατομικισμο, την απανθρωπια, την αδιαφορια... και μετα ολοι/ες μαζι θα μαζευτουμε μπροστα σε μια τηλεοραση επ' ευκαιριας καποιου τηλεμαραθωνιου για καποια βασανισμενη ψυχη... να συγχωρεθουν τα πεθαμενα μας... οπως τοτε που τραγουδουσαμε για τους σερβους (στους ΝΑΤΟικους βομβαρδισμους) αλλα για τους αλβανους του κοσοβου δεν ειχαμε ενα τραγουδι να πουμε.

το παραδειγμα του χιτλερ βλεπεις δεν μας λεει τιποτα... το πως ενας παραφρων με αυτα που ελεγε καταφερε και ξεσηκωσε (στις συγκεκριμενες ιστορικες συνθηκες) εναν ολοκληρο λαο... λες και η ελληνικη κοινωνια διαφερει απο τη γερμανικη... δεν μπορει να παρασυρθει... εχει αντανακλαστικα...

Όταν ήρθαν να πάρουν τους τσιγγάνους δεν αντέδρασα. Δεν ήμουν τσιγγάνος.
Όταν ήρθαν να πάρουν τους κομμουνιστές δεν αντέδρασα. Δεν ήμουν κομμουνιστής.
Όταν ήρθαν να πάρουν τους εβραίους δεν αντέδρασα. Δεν ήμουν εβραίος.
Όταν ήρθαν να πάρουν εμένα δεν είχε απομείνει κανείς για να αντιδράσει.

Μπερτολτ Μπρεχτ.

γαμω, λοιπον, τα εθνη σας & τις πατριδες σας... γαμω και την ηθικη σας, αν-ηθικοι/ες.

πρωτα απο ολα ειμαστε Α Ν Θ Ρ Ω Π Ο Ι.

υγ. δεν βγαζω την ουρα μου απ' εξω... μερικες φορες ειμαι και εγω ενας απο αυτους τους μαλακες... προσπαθω να το διορθωσω ομως.

ΔΕΗ τρεμε... τα φωτα σβηνουν (για 15 λεπτα)!

2007-12-08T16:11:00.000+02:00

απο e-mail που μου ηρθε σημερα... μπλα μπλα και φυκια για μεταξωτες κορδελες...

[...

Στις νέες αυξήσεις της ΔΕΗ εμείς απαντάμε με μποϋκοτάζ!

Το Σάββατο 15 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ και 12.00 το μεσημέρι, ΚΑΤΕΒΑΖΟΥΜΕ όλοι για 15 ΛΕΠΤΑ ΤΟ ΔΙΑΚΟΠΤΗ !!! Διαμαρτυρόμεθα έτσι έμπρακτα για τις νέες εξοντωτικές αυξήσεις στα τιμολόγια της ΔΕΗ.

Η μέχρι τώρα ανταπόκριση του κόσμου στην προσπάθεια του Νέου ΙNKA είναι εντυπωσιακή. Χιλιάδες εξοργισμένοι καταναλωτές επικοινωνούν μαζί μας είτε μέσω του blog μας είτε παίρνουν τηλέφωνο και δηλώνουν την αγανάκτηση τους αλλά και την στήριξη τους στην προσπάθεια αυτή που ξεκινήσαμε.

Διάδωσε το και εσύ σε όσους περισσότερους συμπολίτες μας μπορείς. Γίνε και εσύ αρωγός στην προσπάθεια να διαδώσουμε μια εκκωφαντική κραυγή αγανάκτησης για την εκμετάλλευση που όλοι υφιστάμεθα από τη ΔΕΗ και τις νέες αυξήσεις που θα επιβάλλει με τον αέρα που της δίνει το μονοπωλιακό (αυταρχικό) καθεστώς κάτω από το οποίο λειτουργεί .

Δεν επιτρέπεται την σήμερον ημέρα μια στρουθοκαμηλιστική προσέγγιση σε γεγονότα που διαμορφώνουν την ζωή μας. Πρέπει όλοι να συσπειρωθούμε και να δείξουμε ότι δεν είμαστε άβουλα όντα, μα ενεργοί πολίτες που έχουν τα κατάλληλα αντανακλαστικά και παρεμβαίνουν με εγκάρσιες τομές στις εξελίξεις...]

κι αναρωτιεμαι τωρα ο ταπεινος... τι διαολο θα γινει αν κλεισω ολες τις ηλεκτρικες συσκευες μου για 15 λεπτα; απλα, οτι ηταν να κανω, θα το κανω 15 λεπτα αργοτερα...

θα κλεισω για 15 λεπτα το φως, και μετα θα το εχω ολη την ημερα ανοιχτο... θα εχω κανει ομως την διαμαρτυρια μου... εστω και σε μορφη λαιφ-σταιλ...

απο τη στιγμη που ξερουν οτι αναγκαστικα θα πληρωσουμε οσο και αν αυξησουν τα τιμολογια τους (καθοσον δεν υπαρχει αλλη εταιρια παροχης ηλεκτρικου στην ελλαδα) δεν τους νοιαζει ακομα και αν κλεισουν τα φωτα για 3-4 ωρες... καποια στιγμη θα αναγκαστουμε να τα αναψουμε...

αφου αρνουμαστε να παρουμε την ζωη μας στα χερια μας, καλα μας κανουν...

υγ. πριν κατι μηνες...

... πρελουδιο!

2007-12-08T03:05:00.000+02:00

τοση αναγκη να με (και να σε) τοποθετησω καπου... να παραδεχθω τι ειμαι και τι εισαι... ακομα μια ταυτοτητα για τις επιλογες μου... νοιωθω λες και καποιος/α προσπαθει να μου υπαγορευσει κατι... ή μηπως επιτιδευμενα αποφευγω κατι; ξερω οτι λαχταρω καθε κομματι της σαρκας σου παντως... να το φιλησω, να το αγγιξω, να το ακουμπησω... να το μυρισω... λαχταρω και την συντροφικοτητα σου... ετσι επειδη τα 'χω καπως ρομαντικα/ιδανικα πλασμενα στο κεφαλι μου... λαχταρω καθε κομματι της σαρκας σου και του μυαλου σου... σαν ενα ποντικι παγιδευμενο μεσα στον λαβυρινθο και εσυ ως επιστημoνας να με παρατηρεις... να γινω το "ποντικι" σου, να γινεις το "ποντικι" μου. να ζω απο τον αερα που αναπνεεις και εσυ απο τον δικο μου.

εκει στα 4 πεσμενος, να μυριζω τα γονατα σου... να μου χαιδευεις το κεφαλι στοργικα...να καθεσαι στα γονατα σου και να με κοιτας στα ματια... να με πιανεις απο τα αρχιδια... να σε πιανω και εγω (γιατι ειναι και δικα σου)... να με φιλας, να σε φιλω... να με δαγκωνεις και να σε δαγκωνω... να τελειωνω στο στομα σου και εσυ στο δικο μου... να εχω την αλμυρα των υγρων σου για γευση, ετσι ωστε να σε εχω μεσα μου για παντα. να μην περπατω ποτε μονος μου... ποτε.

να παιζω με τα στηθια σου, τα στηθια μου (γιατι ειναι και δικα μου)... να παρατηρω την καθε λεπτομερια του λαιμου σου... να μυριζω τον σβερκο σου... να νοιωθεις την γλωσσα μου στ' αυτι σου... να σου φιλω την κορυφη της μυτης σου...

ετσι καπως τα σκεφτομαι στον στρατο... ετσι τα θελω... μακρυα απο μικροτητες και ηλιθιους καυγαδες... αναγκες για επιβεβαιωσεις επιθυμιων αλλων και απωθημενα... εχω και εγω πολλα... θες να τα συζητησουμε, να κανουμε μια "σουμα" και να δουμε τι θα κανουμε; υπαρχει χρονος απλετος για σκεψη βλεπεις οταν εισαι φανταρος... και στην κανονικοτητα αυτη γυρω μου (την ετεροκανονικοτητα μιας και ολοι ενα ρολο παιζουμε εκει μεσα και πειθαρχουμε λογω φοβου) προσπαθω να επιβαλλω την δικη μου κανονικοτητα μακρια απο μιση και αλλες μαλακιες... ολοι/ες ισοι/ες, ολοι/ες διαφορετικοι/ες...

χαζευω καθε βραδυ μηπως και δω τον ουρανο... τ' αστερια... αυτα που δεν μ' αφηνει να δω το φως της πολης στην αθηνα. να 'χα μια θαλασσα να βλεπα απο το παραθυρο μου... βλεπω στο βαθος αχνα τα βουνα της τουρκιας... βλεπω τη θαλασσα και τα ταξιδια που σημαινει (αν και την πρωτη φορα που πηγα στο νησι ορκιστηκα να μην ξαναπαω - η φυγω απο εκει - με πλοιο... λογω του ταξιδιου με απαγορευτικο)...

κι ας ειμαστε ολοι/ες μαζι, νοιωθω τοσο μονος.

θελω να μου πεις αν σε καυλωνω... αν σου γαμω το μυαλο... αν θα με καυλωσεις εσυ... αν θα γαμισεις το δικο μου μυαλο. και σου υποσχομαι ακομα πως θα εκτελεσω και το χρεος μου ως προς τον ποιητη... αν βρω τον ανθρωπο μου, και εχω ενα χερι να με σφιγγει τρυφερα, εναν ωμο ν' ακουμπω την πικρα μου, ενα κορμι να υπερασπιζεται την εξαψη μου, στ' ορκιζομαι πως θα κοκκινισω για αυτη την ευτυχια, πως θα κρατησω ενος λεπτου σιγη για τους απεγνωσμενους.

ονειρα κανω...

κακο δεν ειναι.

να 'μαστε καλα και να ερωτευομαστε παντως...

I would go out tonight, but i haven't got a stitch to wear,
this man said "it's gruesome, that someone so handsome should care"
Oh, la-la, la-la, la-la, this charming man ...
Oh, da-da, da-da, da-da, this charming man!

Σωστε τον Μπομπ Σφουγγαρακη απο την Μπουρδελλαδα.

2007-12-07T16:23:00.001+02:00

απο τον ελληνοκεντρισμο στη συζητηση για την θηλυπρεπεια και την ομοφυλοφιλια του μπομπ σφουγγαρακη, στην αγνοια, στην αδιαφορια... καπου που ατομα σαν τον ναζιστη πλευρη και τους μαιντανους του Λα.Ος κυριαρχουν σε επιπεδο παραγωγης πολιτικης σκεψης και επηρεασμου του/της καθε ανιδεου/ης... με λογια ευκολα, με "χιτακια" και σουξε... με κλισαρισμενες εκφρασεις που σκοπο εχουν να τονωσουν το εθνικο μεγαλειο του ελληνα, ατομα σαν και τους παραπανω θριαμβευουν σε αυτη τη χωρα...

καλουμαστε να υπερασπιστουμε την ανδροπρεπεια των παιδιων μας αλλα και την ηθικη τους... μην δουν τον πατρικ τον αστερια αγκαλια με τον μπομπ σφουγγαρακη... εχουν δει ομως 1000 τροπους να σκοτωσει κανεις/μια εναν ανθρωπο... εχουν δει σειρες με σκανδαλα, με μιζες, μπινελικοματα, "αν-ηθικοτητες" και λοιπες μαλακιες... εχουν μαθει απεξω ατακες τυπου σεφερλη... και η μενεγακη εγινε η "ελενη" που συζητουμε ολοι/ες για αυτη στο μεσημεριανο μας τραπεζι... εχουν δει ερωτικα τριγωνα, κλπ αλλα θα τα ενοχλησει η ομοφυλοφιλια...

οχι, το παιδι σας δεν θα γινει ανηθικο επειδη βλεπει τον γιαγκο δρακο με τη ψωλη του αλλα και τα λεφτα του να γαμαει και να δερνει... οχι, ο σεξισμος και ο ματσισμος του γιαγκου ειναι το ζητουμενο... να γινουν τετοια τα βλασταρια σας... ενω αν ο πατρικ με τον μπομπ κανουν αλλαξοκωλιες τι θα μαθει το παιδι μας... πως ενας αντρας μπορει να αγαπησει εναν αντρα; ή μια γυναικα μια αλλη γυναικα; που ζεις καλε; σε λιγο θα ισχυριστεις πως ολοι/ες εχουν δικαιωμα στον ερωτα και στην αγαπη... ακομα και οι παλιολεσβιες... ακομα και οι πουστηδες... αισχος πια... και μεγαλωνουμε συμπλεγματικα παιδια, μεσα στο μισος, να μαθουν να ξεχωριζουν και να δειχνουν την αδερφη και την λεσβια... να μαθουν να τα απομωνονουν και να γελουν μαζι τους... γιατι αυτο το κουσουρι κολλαει... ενω η μαλακια που μας δερνει οχι.

η ετεροκανονικοτητα μας απειλειται απο ενα αγορι που του αρεσει να φορα τακουνια; απο ενα αγορι που του αρεσει να παιζει με αλλα αγορια; και δεν απειλειται απο ενα αγορι με στολη; απο ενα μπατσο ή ενα στρατιωτη; σαφως και υπαρχουν και στρατιωτες που προτιμουν το ροζ απο το σκουρο χακι που δυσκολα συνδιαζεται. σαφως και ο γκει δεν ειναι απαραιτητα θηλυπρεπης (οπως δεν ειναι και ολες οι λεσβιες μυστακοφορες και φορτηγατζουδες)... σαφως και δεν ειναι ολοι οι στρατιωτες ετεροφυλοφιλοι... ο εχθρος, που ειναι εντος, δεν κοιτα προσανατολισμους... στηνει παγιδες και οποιος/α πεσει μεσα, επεσε.

που 'σαι... αυτοι μας προστατευουν απο τους αλλους... ειναι το ειδωλο μας στον καθρεφτη... ενω μια γυναικα πιασμενη χερι-χερι με μια αλλη γυναικα ειναι συμφορα... κατι που μας σοκαρει... και ας ειναι ευχη ολων να βρεθουν σε ενα ερωτικο τριγωνο με 2 λεσβιες... βλεπεις, αυτες αν φανε ενα πουτσο θα στρωσουν... θα γινουν "κανονικες"... σαν παιρνει τη θεση του μυαλου σου το καυλι σου ολα θολωνουν γυρω σου... ολες αυτο θελουν... εναν πουτσο να της σωσει... και ολοι για αυτο παλευουν... για το μεγαλυτερο παπαρι. και καθεσαι και το μετρας να δεις αν εισαι στον μεσο ορο... αν τον εχεις μεγαλο ή μικρο... αν εισαι του μεγεθους ή της ποιοτητας... και νοιωθεις ασχημα γιατι εχεις μαθει να αυτοπροσδιοριζεσαι απο το μικρο πουλι σου... και νοιωθεις υπεροχα αν ειναι τεραστιο... και αν εισαι γυναικα διχως στηθος, εισαι η γυναικα με τις 2 πλατες... αλλιως ολοι ονειρευονται να γευτουν τα βυζια σου...

αυτο δεν σου μαθαινουν τα περιοδικα; ποιος κωλος ειναι ο καλυτερος... ο δωδεκαλογος του μουνιου... με ποσες πρεπει να πας και πως... τι πρεπει να εχει κανει ενας αντρας μεχρι τα 30 του... πως να ντυθεις... τι να τρως, τι να πινεις, τι να διαβαζεις, που να διασκεδαζεις... ατελειωτες λιστες να σε σωσουν απο την αβεβαιοτητα σου... να σου πλασαρουν βεβαιοτητες αλλων... και μη νομιζεις... δεν υπαρχει συντακτης τετοιου αρθρου που τα εχει κανει ολα αυτα... ειναι η ζωη που βλεπουμε στην τηλεοραση και ολοι/ες θελουμε να την κανουμε... κομπλεξαρισμενα ατομα που ο πολιτισμος μας τελειωνει σαν πεσει το ηλεκτρικο ρευμα.

το ονειρο καθε νεου και νεας ειναι να βγει στην τηλεοραση... τι-βι σταρ... και το χοντροκομενο και ασχημο χιουμορ του ψινακη ειναι απλα χιουμορ πετυχημενο, γιατι εχει τον τροπο του ο ηλιας... και η ρουλα που μυξοκλαιει σε ολα τα καναλια ποναει και υποφερει απο την αγαπη, και η πανια παει αντιθετα στο ρευμα της κουλτουρας, και το κους-κους ειναι εκπομπη οικογενειακου προβληματισμου, και η τατιανα ειναι η οπρα της ελλαδος, ο σεργιανοπουλος πιαστηκε με πολλα γραμμαρια κοκας... τι φορα η καθε ακυρη ντιβα στη σκηνη, τα τελευταια νεα για ολα αυτα τα ακομψα "ποπ" ειδωλα... και πρεπει να με νοιαζει αν η βισση και η βανδη τα πανε καλα... προσωπικα χεστηκα και για τις 2... και ο ευαγγελατος εδιωξε την σταη απο το δελτιο του αντεννα... και ο αυτιας ο μεγας αυτος οικονομολογος/συνταξιολογος/κλπ... και ο καμπουρακης με τον οικονομεα ως ενναλακτικη λυση στην ακατασχετη μπουρδολογια του παπαδακη... και η κρατικη τι-βι με τα ντοκυμαντερ της ειναι η οαση που λες... λες ε; και στα δελτια σχολιαζει ο πρετεντερης, ο τραγκας, ο κακαουνακης, ο καμπουρακης... ολοι αυτοι οι πνευματικοι κολλοσοι... που μεσω του ρεπορταζ εχουν μαθει τα παντα... ας τους βαλουμε αυτους/ες στη βουλη... με τοσα που γνωριζουν σιγουρα θα σωσουν τον τοπο... και μεσα σε ολα αυτα, να σου και ο λακης... μα πως τα διακρινει ολα αυτα ε; και ολο λεει για δεξιους... του εθνικου μας διχασμου το τροπαρι... και ολο σατυριζει τον κωστετσο και τον γαλατη γιατι ειναι ομοφυλοφιλοι... αυτος ο εναλλακτικος ο λακης... ποιος ειναι ο σιγουρος τροπος για να κανεις θεαματικοτητα κυρια λιβανιου και λοιποι/ες; να δειχνεις αποσπασματα του αλ τσαντιρι απο το δικο σου τσαντιρι... τρομαζω μονο και μονο στην ιδεα πως η λαιφ- σταιλ διαμαρτυρια του λαζοπουλου μπορει να γινει οδηγος μαχης... το δικο μας κοκκινο βιβλιαρακι...

βεβαια εδω, οι της γης οι κολασμενοι μεταναστες ειναι το προβλημα... γιατι ξεκινα ο αλλος απο το αφγανισταν και ερχεται για τουρισμο στην ελλαδα... ενω οι μπαρμπαδες μας πηγαν στη γερμανια να δουλεψουν... μονο οι δικοι μας δουλεψαν... οι αλλοι κλεβουν... και εκει που βλεπεις τον αλλο εξαθλιωμενο, εκει να τον πατησεις πιο πολυ... γιατι μπορει ο παππους σου να ηταν προσφυγας, και ο μπαμπας σου μεταναστης (κι αν το σκεφθεις ολοι αυτοι ηταν 2 φορες ξενοι - μια στην πατριδα τους και μια εκει που πηγαν) αλλα εσυ εισαι ρατσιστης... στ' αρχιδια σου (και στο μουνι σου αν θες) στην τελικη... αυτοι ειναι μαυροι.

και το περιεργο ειναι πως οι ιδιοι οι γκει γινονται και αυτοι ομοφοβικοι... ετσι γινεται σε ολες αυτες τις περιπτωσεις... τι παγιδα και αυτος ο ορος... γκει... χαρουμενος... μαλακιες... ποσο χαρουμενος εισαι οταν αναγκαζεσαι να κρυβεσαι απο τους δικους σου και την κοινωνια; οταν πρεπει να κανεις εναν γαμο και μια οικογενεια για να ικανοποιησεις τα θελω καποιων αλλων... να δυστυχισει ο/η συντροφος σου και τα παιδια σου, χωρις να φταινε πουθενα... οταν ψωνιζεσαι στα κρυφα τα βραδυα στο διαδικτυο, οικογενειαρχης ανθρωπος; πως θα κρυψεις αυτο που δεν θες να φανερωσεις; με το να βριζεις και εσυ μαζι με αλλους/ες τους/τις ομοιους/ες σου... πως θα γινεις επιτελους γκει; με το να βγεις απο τη ντουλαπα που κρυβεσαι... αυτο το ορθιο φερετρο... δεν ειναι ευκολο, το ξερω... δεν λεω το αντιθετο... αλλα ειναι η ζωη σου διαολε... και δεν ανηκει σε κανενα/μια αλλο/η περα απο εσενα.

και κατι αλλο που δεν καταλαβαινω... λενε πως οι γκει ειναι το 10% της ελλαδος... καταρχας πως βγαινει αυτο το συμπερασμα; σε ρωτησε κανεις/μια εσενα; απαντησες; εμενα παντως δεν με ρωτησε κανεις... αρα λοιπον δεν ειμαι στην στατιστικη αυτη... δεν ειμαι στο 90% των ετεροφυλοφιλων καθως δεν ερωτηθει... και στην τελικη τι με νοιαζει εμενα το ποσοι/ες ειναι; τι διαολο οφελει να το γνωριζω αυτο; δηλαδη αν ηταν 9% θα επρεπε να αδιαφορω για την περιθωριοποιηση τους; αν ηταν 20% θα ειχαμε και εθνικη εορτη; ποσο ηλιθιο ειναι να μετατρεπεις τους ανθρωπους σε αριθμους, σε στατιστικες;

και ενω ολα ειναι τελεια, εχουμε διαμαχες μεταξυ παιδιων που ειναι emo και παιδιων που ειναι trendy... το ειδαμε και αυτο... και πες οτι αυτα ειναι ηλιθια και πλακωνονται (που για να πλακωνονται για τετοια θεματα, σαφως και ειναι ηλιθια)... εμεις που ασχολουμαστε με το θεμα αυτο τι ειμαστε; τρεμουμε μη βγει το παιδι μας emo; χαιρομαστε αν ειναι trendy; θα δουμε μανα emo οπως ειχαμε δει και μανα raver; κατανοουμε τι πραγματικα σημαινουν αυτοι οι οροι και γιατι ενα παιδι αυτοπροσδιοριζεται αναλογως;

το φαρμακο στο διαφορετικο ειναι το ξυλο... ο τσαμπουκας και ο προπυλακισμος... σε δερνει ο μπαμπας και η μαμα, χαστουκι ο δασκαλος... σφαλιαρα στο πανεπιστημιο και στο στρατο... φαπα στη δουλεια απ' τ' αφεντικο... μια ζωη τα ιδια... ποια κατανοηση μου λες εσυ τωρα... σιγα μην αφιερωσω εστω και ενα λεπτο απο τον πολυτιμο χρονο μου στο να καταλαβω τον/την αλλο/η. δεν προλαβαινω... ασε που χρωσταω στις τραπεζες, στις καρτες και στις πιστωτικες... θα βγω και στη συνταξη στα 70 γιατι καποιοι/ες φροντισαν να καταληστευσουν τα ταμεια για να φτιαξουν τον μυθο του χρηματιστηριου... σιγα μην σκασουν... κανενας/μια τους δεν επαθε το παραμικρο... και ανεβαινει και το τιμολογιο της ΔΕΗ, 3 φορα μεσα σε ενα χρονο... εχει ζημια λεει, δεν εχει κερδος... και αναρωτιεμαι ρε γαμωτο... πως γινεται εταιρια που εχει το μονοπωλειο διαθεσης μιας υπηρεσιας ή ενος προιοντος σε μια αγορα να μην εχει κερδος... αφου δεν υπαρχει αλλος παροχεας ηλεκτρικου ρευματος για την ανταγωνισθει... που πανε λοιπον τα λεφτα μας; ποιος/α φταιει για την κακοδιαχειρηση κ γιατι να πληρωσω εγω τα λαθη του/της;

κι αναρωτιεμαι τι γινεται πραγματικα με τα αλλα τα παιδια που δεν γεννιουνται κανονικα, δεν μεγαλωνουν κανονικα, δεν ερωτευονται κανονικα... δεν αγαπανε κανονικα... που ειναι; που κρυβονται αυτα τα παιδια; ποτε θα ξεσηκωθουν;

γιατι τα μη κανονικα παιδια στο δρομο ειναι η μονη μας ελπιδα... !!!

με βλεπεις καπου; εσενα;

2007-12-07T16:00:00.000+02:00

Rating	Description
0	Exclusively heterosexual
1	Predominantly heterosexual, only incidentally homosexual
2	Predominantly heterosexual, but more than incidentally homosexual
3	Equally heterosexual and homosexual
4	Predominantly homosexual, but more than incidentally heterosexual
5	Predominantly homosexual, only incidentally heterosexual
6	Exclusively homosexual
X	Asexual

	Past	Present	Ideal
Sexual Attraction: To whom are you sexually attracted?
Sexual Behaviour: With whom have you actually had sex?
Sexual Fantasies: About whom are your sexual fantasies?
Emotional preference: Who do you feel more drawn to or close to emotionally?
Social preference: Which gender do you socialize with?
Lifestyle preference: In which community do you like to spend your time? In which do you feel most comfortable?
Self-identification: How do you label or identify yourself?

(δυο πινακες δανεισμενοι απο την queerdom).

Αποστρατευμένοι...

2007-12-07T14:56:00.000+02:00

Τώρα δεν έχει πια ΕΣΑ,
φωνές δεκανέων να σου ξηλώνουν τα όνειρα,
κυρίες ταγματαρχών να σφουγγαρίζεις την κουζίνα τους,
και κάθε βράδυ στο θάλαμο διψώντας για λίγη θαλπωρή,
καπνίζοντας απανωτά τσιγάρα.

Τώρα,
δίχως μπερέ και ζωστήρα,
οι λερωμένες αρβύλες δίνουν μια ιδέα λευτεριάς,
ξεκουμπωμένο στήθος θα πει είμαι κύριος,
να και το κορδονάκι που καθάριζα το όπλο μου,
θα το κρατήσω να θυμάμαι τις επιθεωρήσεις.

Θα 'θελα κάτι ν' αγοράσω πριν φύγω,
ένα τσιτάκι για την αδελφή μου, κανένα παιχνίδι για τα μικρά,
μα η τσέπη μου είναι άδεια σαν την καρδιά μου.
Θα 'θελα να τριγυρίσω και πάλι στους δρόμους,
να δω για τελευταία φορά τη Σαλονίκη,
όμως δεν έχω πόδια πια, δεν έχω μάτια,
δεν έχω όρεξη ούτε να μιλήσω,
ο νους μου κιόλας ταξιδεύει στο χωριό.

Ίπποι 8, άνδρες 40
(αυτό ας είναι το τελευταίο μας στρίμωγμα,
η τελευταία ανταμοιβή απ' την πατρίδα),
όμως ετούτο το τράνταγμα γιατί μου σφίγγει έτσι την καρδιά;
Αυτό που πέρασε δεν ήταν τίποτα μπροστά σ' αυτό που θα 'ρθει,
αναδουλειά, ξηρασίες, καταστροφή της σοδειάς,
η καθημερινή αγωνία για το καρβέλι,
και τ' αδελφάκια να κλαίνε, κι η σύνταξη του πατέρα μικρή,
κι ο θείος από την Αμερική μονάχα υποσχέσεις.

Δεν έχει τέλος αυτή η θητεία.

[του Ντίνου Χριστιανόπουλου, από την ενότητα Ο αλλήθωρος (ποιήματα 1949-1970), από τη συγκεντρωτική συλλογή Ποιήματα (Ιανός, 2004)]

στη χωρα της ρουτινας...

2007-11-24T19:35:00.001+02:00

ζω στη χωρα του προβλεπομενου... συγκεκριμενα τραγουδια (ποσες φορες ακομα θα ακουσω το "ελα να νοιωσεις πως ειναι η ζωη";), συγκεκριμενοι χοροι... ακομα και συγκεκριμενες αποψεις... ακομα και η διαφωνια εκφραζεται μεσω του trendy (ποσο ακομα θα βλεπω στιγμες απο την εκπομπη του λαζοπουλου σε διαφορα πρωιναδικα); ποσο ακομα θα υπαρχει ο κουικ, η λιβανιου , ο αυτιας, ο φοιβος και ο καρβελας; ο "μεγαλος" μανος και ο "μεγαλος" μικης; γιατι οτι εχει εστω και την παραμικρη υποψια "κουλτουρας" σε αυτη τη χωρα πρεπει να φερνει κατι σε πεθαμενατζιδικο; κατι μαυρο απο το κλαμα και απο τη μιζερια;

μερικες φορες δεν εχω καμια πιστη για το μελλον αυτου το κοσμου... παραδοξως αυτη η απελπισια με γεμιζει αισιοδοξια... καποια στιγμη θα γινει η εκρηξη και θα γεμισουν οι δρομοι εξεγερμενους/ες...

(εγω που θα 'μαι τοτε;)

η καθημερινοτητα μου, ορισμος της ρουτινας... ξυπνημα, μια συγκεκριμενη ωρα... ιδιες κινησεις... νωχελικο ξυπνημα... βαριεστημενο πλυσιμο δοντιων... ντυσιμο, αργα αλλα σταθερα... συνωστισμος στις σκαλες με τους αλλους φανταρους... καλημερα σε οποιον αξιωματικο συναντησω... η ιδια καρεκλα, οι ιδιες σφραγιδες, τα παντα ειναι εκει οπου τα αφησα την προηγουμενη... ποσο θα ηθελα να εβρισκα εστω ενα μολυβι παρατημενο αλλου και να σπαταλουσα το μυαλο μου στο πως βρεθηκε εκει... καποιες κουβεντες με τους συναδελφους φανταρους... τα ιδια. η τηλεοραση να παιζει... πρεπει να εχω δει ολα τα "πρωιναδικα"... νοιωθω σαν δημοσιος υπαλληλος στην ιδια δουλεια 40 χρονια τωρα... παλι καλα που εχω φερει μαζι μου μουσικη και βιβλια... υπαρχει και η καλη παρεα... κατι ειναι και αυτο. νοιωθω σαν ηρωας σε βιβλιο του καφκα... ετοιμος να μεταμορφωθω σε ενα τεραστιο εντομο (ενω θα ηθελα να ειμαι η ξεγνιαστη Scout).

που και που συμβαινει και κατι ομως που σπαει το ολο βαρετο αυτο κλιμα... οπως πριν 2 ημερες οπου κολλησε ενα αντιαρματικο μπροστα στην εισοδο της μεραρχιας και εκλεισε ολο το δρομο... παραξενως ομως στις 2.30 που σχολουσαν οι βαθμοφοροι, το αντιαρματικο ειχε φτιαχθει... συμπτωση ισως...

καποιες μερες με πιανει η περιεργη αυτη διαθεση... φοραω το κολλαρο μου και ειμαι ετοιμος για να με πας βολτα.

[The system makes me hurt you]

μπορεις να δεις καθαρα τωρα... (ενα ταξιδι στη γη).

2007-11-17T01:33:00.000+02:00

"Μιραντα"

Μερικές φορές μες στην νύχτα περνά μια μπλε σειρήνα που δεν σταματά κι όπως και τότε ακούω τον αέρα, το γρασίδι να ψυθιρίζει λίγο πιο πέρα.
Λέξεις που κρέμασες πριν απ’ το τέλος στην καρδιά ενός sticker ένα κόκκινο βέλος έτσι χτυπούσες τον Dave Cassidy, μου έλεγες “σ΄αγαπώ πιο πολύ κι από τον Bruce Lee”.

Αν ήσουν κορίτσι θα σε παντρευόμουν, θα είχα σωθεί απ’ τα βάσανα αυτού του κόσμου, θα χάζευα ώρες τη ντεκαπάζ στα μαλλιά, τις αλλαγές από μαύρα σε χρυσά, ξανθά…
μα σ’ αυτό το σαλόνι ο καναπές έχει βουλιάξει, βρήκα μια φωτογραφία εσύ κι εγώ σχεδόν 16.
Κι σ’ όλα αυτά που έμειναν πίσω, τα λίγα στοιχεία, ανακάλυψα πάλι την βαθιά μας φιλία.
Τώρα πια κανείς δεν βιάζεται, για ‘σενα, ήσουν δεν ήσουν 21.

Σου γράφω ένα γράμμα, τόσα έχω σχίσει, κάθε απόγευμα που κοιτάζω την δύση,αυτός ο ήλιος με χτυπάει σαν μπάλα, συνέβησαν τόσα, ήρθαν κι άλλα.
Ταξίδεψα, έφυγα, πήρα ένα αμάξι, κάπου βολεύτηκα, μα δεν ένιωθα εντάξει.
Σαν να τρελαίνονται μύγες όλα γυρνάνε, σταματάω εκεί ακριβώς που οι άλλοι περπατάνε
στέλνοντας στην καρδιά μου την παγκόσμια ακινησία, κι αμέσως ανοίγουν οι σελίδες της ιστορίας.

Ν’ αγαπάς τους ανθρώπους, μην φοβάσαι κανέναν.
Αν μ’ ακούς, φίλε, τώρα περπάτησε μ’ εμένα, δες τα χέρια μου έχουν ματώσει μ’ είχες φιλήσει και σ’ είχα πληγώσει, μα αγαπώ την ζωή, η ζωή είναι αγάπη…
Μου λείπεις πολύ, αλλά είμαι εντάξει…

Πες μου, αλήθεια, τι θέλει ο κόσμος;
Όταν βρίσκεις το φως, ανοίγει ένας δρόμος.
Σ’ είδα όταν πέρασες μέσα απ’ τον τοίχο, έφυγες οριστικά χωρίς να σε φιλήσω.
Πάνω στα μάτια σου άστραφτε η σκόνη, δεν έγινες πότε κορίτσι, αλλά ούτε κι αγόρι.

Μα τι τους νοιάζει λοιπόν, πες μου Μιράντα, πες τους να σκάσουν απ’ αυτήν τη βεράντα, έτσι μου έλεγες σ’ εκείνο το κρεβάτι, μου έβαζες ζελέ μου μιλούσες για αγάπη.
Και βγαίναμε αργά πάντα, σ’ όλες τις disco, στην παραλία.
Με φόβο και δάκρυα τέλειωσε η αθώα εφηβεία, κι άφησε πίσω της λουλούδια και αστεία.
Ν’ αγαπάς τους ανθρώπους, μην φοβάσαι κανέναν…

(αν κλέβαμε το Βόλβο απ' την άλλη άκρη του δρόμου, θα 'φευγες μαζί μου μέχρι το τέλος του κόσμου;)

(ειχα τοσα ωραια πραγματα, και εσυ μου τα χαλασες...)

(στα δεντρα που καιγονται, τα ονοματα φευγουνε, η αγαπη ζηταει, ενα σπιτι να μεινει)

(κι απο τα συννεφα δειχνουν πως η μερα τελειωνει, ειμαι τοσο μονος που κανεις δε με γλυτωνει... Μονο γι' αυτη τη στιγμη ας ημουν γλαρος, να πετουσα απο πανω μου το ηλιθιο αυτο βαρος)

[για μια μπαντα που 'εντυσε' (+ 'ντυνει' ακομα) με ηχους και λεξεις τα πιο γλυκα μου ονειρα].

Παναθηναικος - Βροχοπουλου (του ποδοσφαιρου).

2007-11-15T17:16:00.000+02:00

2 -1 αντι για 4-1 με το αεκακι... και ο αυτοκρατορας του ελληνικου αθλητισμου για αλλη μια φορα στο θρονο του (εχουμε δρομο ακομα). πρωτος στα 3 κυριοτερα ομαδικα αθληματα.

χαιρετισματα στον δελλα και στον νικολαιδη... δεν τους χαλασε η κοκκινη.

εδω ... πολυτεχνειο.

2007-11-15T16:37:00.000+02:00

πλησιαζει η ημερα της επετειου του πολυτεχνειου... αλλο ενα γκροτεσκ σκηνικο "επαναστασης" & καπηλευσης αγωνων θα στηθει για να τιμησει την "γιορτη". στο ιδιο εργο θεατες... τους ιδιους ρολους υποθετουμε. εκει που μας χτυπουν τα διαφορα "αφεντικα" τα τυμπανα, εκει εμεις χορευουμε...

θα καψουμε και μια σημαια για το "καλο"... και θα ξεχασουμε πως στο πολυτεχνειο οι οχυρωμενοι/ες εψελναν τον ελληνικο εθνικο υμνο και πως ειχαν υψωσει την ελληνικη σημαια... δεν θα χαλασει τιποτα τη γιορτη μας...

βεβαια καποιοι/ες θα ισχυρισθουν πως οι τοσες "φασαριες" που γινονται δειχνουν ακριβως τον δρομο της εξεγερσης... το "και 1, και 2, και 3, και 4 πολυτεχνεια" (παραφραζοντας τον γκεβαρα)... θα μου ηταν πιο πιστευτο αν η εξεγερση αυτη ειχε διαρκεια... αν ηταν λαικη (μαζικη)... αν δεν ηταν μονο λογω του εθιμοτυπικου της ημερας.

υπαρχουν καποιοι/ες που εχουν μια συνεπεια λογου... δεν ειμαστε/ειναι ολοι/ες ετσι ομως... η ημερα αυτη αποτελει επετειο μνημης... ενα φορο τιμης στους αγωνες (οχι μονο τους λαικους αλλα και τους προσωπικους) που χρειαζεται η αλλαγη.

αντι για οδοφραγματα λοιπον στους δρομους, ας καταστρεψουμε τα οδοφραγματα του μυαλου μας. ας δωσουμε στον κοσμο λουλουδια...

... γιατι ο πραγματικα ελευθερος ανθρωπος ειναι ο εξεγερμενος.

περι κοινου μοτιβου ιστοριας (στα Βαλκανια).

2007-11-15T12:39:00.000+02:00

[ενα κομματι απο την εκπομπη "ερευνα" του παυλου τσιμα (δεν θυμαμαι ποτε ακριβως ειχε προβληθει) σχετικα με το κοινο μοτιβο ιστοριας στα βαλκανια και μια αναφορα στην ιστορικη αφηγηση της π.γ.δ.μ...

καποια δικα μου σχολια:

το προβλημα με την πγδμ δεν ειναι μονο θεμα ονοματος. οταν η γειτονικη αυτη χωρα καλλιεργει εναν εθνικισμο γυρω απο την "μακεδονικη" ταυτοτητα και δημιουργει μια "μακεδονικη" εθνοτητα (εθνο τι;;;;), οταν στο συνταγμα της κανει λογο για σκλαβωμενα αδερφια σε γειτονικες χωρες και για αναγκη επεκτασης της χωρας στα κανονικα εδαφη της μακεδονιας, τοτε το θεμα ειναι πιο συνθετο.

στην τελικη δεν ειναι ολη η εκταση της πγδμ γεωγραφικα μακεδονια και δεν ειναι οι κατοικοι της οι μονοι μακεδονες. γιατι αν ειναι σλαβοι οι μακεδονες, τοτε οι ελληνες κατοικοι της τι ειναι; οι εβραιοι; οι τουρκοι; οι βουλγαροι; οι ρωμα; η ελληνικη μακεδονια; η βουλγαρικη; πως ξαφνικα εφθασαν οι σλαβοι να καπηλευονται μια ταυτοτητα που οχι μονο υπηρχε αλλα ειχε και τελειως αλλο νοημα οταν κατεβηκαν αυτοι στα βαλκανια τον 6ο αιωνα μχ; πως ενα τοσο μικρο κομματι της γεωγραφικης περιοχης με το ονομα "μακεδονια" διεκδικει την πατροτητα του ορου αφηνοντας το υπολοιπο 70 με 80% της μακεδονιας "ανωνυμο";

ειναι τυχαιο το οτι η επισημη (κρατικη) ιστορικη αφηγηση της χωρας αυτης αναφερει τον αλεξανδρο των μακεδονων ως ομοεθνη τους; ή μηπως νομιζει κανεις/μια οτι το θεμα ειναι πραγματικα αν ηταν ο αλεξανδρος σλαβος ή ελληνας; μηπως ψαχνουν να δημιουργησουν μια ιστορικη αφηγηση που θα νομιμοποιησει την εθνοτητα που δημιουργησαν στο φαντασιακο τους;

ναι, στην αυτοδιαθεση των λαων και στον αυτοπροσδιορισμο αλλα να εχει βαση αυτο που ισχυριζομαστε. οχι ομως σε μεγαλοιδεατισμους και εθνικισμους.].

το αυγο του φιδιου...

2007-11-13T21:00:00.000+02:00

[ενα αρθρο της Παναγιωτας Μπιτσικα απο το "Βημα" (http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=12491&m=C08&aa=1) του 1998... δυστυχως, 10 χρονια μετα και τιποτα δεν εχει αλλαξει...]

Τα ξυρισμένα «μυαλά» του νεοφασισμού

Υπάρχουν παιχνίδια στα οποία κερδίζει όποιος βάλει περισσότερους Εβραίους σε φούρνους ή σε θαλάμους αερίων

Αν και ο νεοναζισμός στην Ελλάδα δεν έχει πάρει διαστάσεις φαινομένου, η θλιβερή μειοψηφία που τον εκφράζει βιαιοπραγεί κατά πολιτών αλλά και προπαγανδίζει μέσα από έντυπα, εφημερίδες, δίσκους και βιντεοπαιχνίδια τη μισαλλόδοξη ιδεολογία της

Η αβγοθήκη της Νέας Τάξης έχει βρει, εδώ και καιρό, θερμαινόμενο έδαφος για να φέρει στο προσκήνιο προκαταλήψεις, μίσος και βία εναντίον οποιουδήποτε ανήκει σε διαφορετική εθνότητα, θρησκεία ή τάξη. Οι πράξεις βίας και τα ρατσιστικά εγκλήματα που υποδαυλίζονται από ακροδεξιές οργανώσεις είναι πια κοινός τόπος στις χώρες της Ευρώπης, και γίνονται εν ονόματι της καθαρότητας της ράτσας και της αφύπνισης του «ευνουχισμένου πατριωτισμού». Εύκολος στόχος, οι ξένοι, σε μια περίοδο όπου η οικονομική κρίση και η ανασφάλεια για το αύριο κάνει πιο εύπεπτη την προπαγάνδα του νεοφασισμού πίσω από τη φράση «έξω οι ξένοι». Το αυγό του φιδιού δεν έχει σπάσει ακόμη στην Ελλάδα. Επωάζεται, όμως, και οι θιασώτες της ακροδεξιάς παράκρουσης έχουν μπει στο παιχνίδι σπάζοντας κεφάλια ώσπου να σπάσει το αβγό που θα γεννήσει και μεγαλύτερη αποδοχή της ρητορείας τους. Το περίεργο είναι ότι εξεπλάγησαν πολλοί με την απροκάλυπτη βία των τραμπούκων της «Χρυσής Αυγής» που έστειλαν στο νοσοκομείο τον 24χρονο φοιτητή της Φιλοσοφικής, Δημήτρη Κουσουρή, μέλος του Κ.Σ. της ΕΦΕΕ. Προς τι η απορία; Οι ροπαλοφόροι «Περίανδροι» έχουν, εδώ και καιρό, χτυπήσει τη σιδερένια μπότα τους, αλλά κανείς δεν τους άκουσε ή δεν θέλησε να τους ακούσει. Αλλοι εκώφευαν και κωφεύουν, γιατί «όλες τις ψήφους τις έχουμε ανάγκη». Αλλοι, γιατί τα βίαια χτυπήματά τους αφορούσαν μειονότητες (μουσουλμάνους στο Γκάζι της Αθήνας, μαύρους μετανάστες): «Ποιος τους μετράει αυτούς;». Σήμερα, τρομάξαμε γιατί αποθρασύνθηκαν χτυπώντας πια με οργανωμένη επίθεση εκπροσώπους θεσμικών οργάνων της ελληνικής κοινωνίας. Και τώρα ψάχνουμε να βρούμε τον Αντώνιο Ανδρουτσόπουλο ή «Περίανδρο», υψηλόβαθμο στέλεχος της «Χρυσής Αυγής», και μοιράζουμε αντιρατσιστικά κηρύγματα χωρίς να κοιτάμε πόσοι «Περίανδροι» είναι ανάμεσά μας, χωρίς να βλέπουμε ότι καθημερινά εκτρέφουμε προσωπικά τον ρατσισμό με τη στάση μας, ή τον προωθούν με την πολιτική τους στάση κόμματα και ομάδες πίσω από «ελληνόψυχες» ιδεοληψίες.

Οι Χρυσαυγίτες έρχονται να σκληρύνουν το παιχνίδι δηλώνοντας ότι απέναντι στον «ελαφρό πατριωτισμό» προτείνουν τον ακραίο εθνικισμό, «γιατί ο ελληνισμός πάνω από όλα είναι αίμα, είναι ράτσα, και αυτή είναι η μόνη πραγματικότητα», και ο όρκος του φαλαγγίτη μπαίνει σε περίοπτη θέση στην ομώνυμη εφημερίδα τους, το δε σύνθημα «Η Ελλάδα στους Ελληνες-έξω οι ξένοι» γίνεται μόνιμη επωδός. Γι' αυτούς, η νέος αέρας που πνέει από την Ευρώπη και τους δροσίζει είναι ότι ο «εθνικισμός κερδίζει έδαφος» και κουκιά. Σήμερα, στην Ελλάδα, η «Χρυσή Αυγή» και ο «Στόχος» είναι οι φορείς του νεοφασισμού στην Ελλάδα. Οι εθνικοσοσιαλιστές της «Χρυσής Αυγής» πρωτοεμφανίσθηκαν υπό τη σκέπη του εντύπου με τον ίδιο τίτλο το 1981. Ο Λαϊκός Σύνδεσμος, που ήταν πολιτικός τους φορέας, ιδρύθηκε το 1986 και κατέβηκε πρώτη φορά στις ευρωεκλογές του 1994 συγκεντρώνοντας 7.264 ψήφους. Εκλογές το 1994. Ο γραμματέας της Χρυσής Αυγής Νίκος Μιχαλολιάκος δηλώνει εθνικιστής, αποφεύγοντας τον τίτλο του φασίστα για να μπορεί να διπλαρώσει και ευρύ κοινό, φίλα προσκείμενο στις εθνικιστικές κενολογίες. Οπως άλλωστε γράφει και η Christian De Brie (Le Monde Diplomatique, τεύχος 6, Φεβρουάριος 1995): «Εχουν μάθει από τους πνευματικούς τους ηγέτες ότι "πρέπει να είμαστε συνετοί, όσον αφορά το λεξιλόγιο που χρησιμοποιούμε. Προπαντός, είναι αναγκαίο να εγκαταλείψουμε ξεπερασμένες φρασεολογίες"». Στο έντυπό τους οι Χρυσαυγίτες δεν ξεχνούν να... διαψεύδουν ότι ο Χίτλερ «έκανε σαπούνι τους Εβραίους», αλλά το μένος εναντίον τους είναι σημαία της δράσης τους. Αλλωστε, όπως δήλωνε το 1990 ο υπεύθυνος Τύπου της οργάνωσης, Παναγιώτης Αδαμόπουλος (περιοδικό «ΕΝΑ»), «θεωρούμε τον Αδόλφο Χίτλερ σαν την κορυφαία φυσιογνωμία του 20ού αιώνα! Ηταν βέβαια ατυχής συγκυρία το γεγονός ότι η Γερμανία επετέθη στην Ελλάδα, αυτό όμως δεν μας εμποδίζει να θαυμάζουμε και να εκτιμούμε την κυρίαρχη αυτή, για την ιδεολογία μας, μορφή».

Οι ροπαλοφόροι Χρυσαυγίτες

Η δράση της οργάνωσης, εκτός του προσηλυτισμού, συνεχίζεται στους δρόμους με ρόπαλα και σιδερογροθιές. Ξυλοδαρμοί μεταναστών, καταληψιών μαθητών, μελών αριστερίστικων οργανώσεων, επεισόδια στα πανεπιστήμια. Είναι χαρακτηριστικό ότι, αν υπολογίσει κανείς τις επιθέσεις ακροδεξιών (όπως τις έχει ταξινομήσει η Νεολαία Ενάντια στον Ρατσισμό στην Ευρώπη- YRE), θα παρατηρήσει ότι τα τελευταία τρία χρόνια έχουν κατακόρυφη αύξηση.

Εκτός από τη «Χρυσή Αυγή» επιδόθηκαν στην ακροδεξιά τρομοκρατία και μικρο-ομάδες που χτυπούσαν στόχους, υπογράφοντας υπό διάφορες επωνυμίες. Το «Εθνικό Τάγμα» δρούσε από το 1992-1995 (περίοδο υπερεθνικιστικής έξαρσης με το Μακεδονικό) στο 39ο ΤΕΛ και επετίθετο σε μαθητές. Η εθνικιστική φάλαγγα τρομοκρατούσε ως πέρυσι κόσμο στο Πολυκλαδικό Αθηνών, και μάλιστα είχαν κουρέψει και κάποιον αναρχικό. Στο Γουδί και στου Ζωγράφου, οι «Αρειοι Πολεμιστές» (ομάδα 40 ατόμων) έκαναν αλβανοκυνηγητό και γέμιζαν τους τοίχους με συνθήματα και σβάστικες. Τον Δεκέμβριο, έκαναν επίθεση και στα γραφεία του Συνασπισμού. Ολοι αυτοί έχουν τις ευλογίες της «Χρυσής Αυγής», που σήμερα στεγάζεται στην οδό Σολωμού 74, συγκατοικώντας με τη ΒΕΟ (Βασιλική Εθνική Οργάνωση). Οι συνεδριάσεις τους ήταν τακτικές ως πρόσφατα, που μέλη τους διώκονται για την επίθεση του Κουσουρή, και αναδιπλώθηκαν , και βέβαια ακολουθείται το τρίπτυχο πειθαρχία-τάξη-ιεραρχία και σύνθημα «πίστευε-υπάκουε-πολέμα». Το υψωμένο χέρι χαιρετά φασιστικά τους ανωτέρους στη βαθμίδα.

«Το τελετουργικό παίζει μεγάλο ρόλο σε τέτοιου είδους δόγματα. Η επικράτηση δεν γίνεται με δημοκρατικά μέσα, αλλά με βία, και επομένως η στρατιωτική οργάνωση και άρα η ιεραρχία (που δεν κρίνεται) είναι απαραίτητη. Τα τελετουργικά απευθύνονται στο θυμικό, και η έμφαση σε αυτά είναι μεγαλύτερη, όσο πιο κλειστή και αντιδημοκρατική είναι η ομάδα», παρατηρεί ο Αλκης Ρήγος, πολιτικός επιστήμονας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

Δεν είναι τυχαίο ότι οι ακροδεξιές ομάδες επιλέγουν να διεισδύσουν στη νεολαία. Εκεί, εντείνοννται τα στοιχεία της κρίσης. Ακούν παντού για την κρίση της πολιτικής, γενικά, αντί να μιλάμε για κρίση του κομματικού συτήματος. «Ολοι ίδιοι είναι», λέγεται, και η γενίκευση γεννά το σπέρμα του φασιστικού κηρύγματος. Η οικονομική κρίση πλήττει τους νέους. Γύρω τους, διαφημίζεται η καταναλωτική ιδέα, αλλά δεν μπορούν να τα αποκτήσουν. «Στο πανεπιστήμιο, δεν υπάρχει ούτε σπάργανο ακροδεξιάς οργάνωσης. Προσπαθούν να τους πιάσουν στην ανώριμη φάση ακριβώς γιατί δεν απευθύνονται στη λογική. Νέοι μέσης εκπαίδευσης, χούλιγκαν και ομάδες ανέργων είναι τρεις δεξαμενές από τις οποίες αρδεύουν τα όποια μέλη τους, και ενισχύονται από την είσοδο των οικονομικών μεταναστών», επισημαίνει ο κ. Ρήγος. Είναι χαρακτηριστικό ότι τη δεκαετία του '80 είχε εμφανισθεί η ΝΟΠΟ (Ναζιστική Οργάνωση Παναθηναϊκών Οργανώσεων) στα γήπεδα με τους οπαδούς του Παναθηναϊκού. Ηταν μια ομάδα υπερδραστήρια στους ξυλοδαρμούς και τα επεισόδια στο γήπεδο, και απομονώθηκε ύστερα από παρέμβαση του προέδρου του Παναθηναϊκού. Σήμερα, πάντως, στους Cocneys, σύνδεσμος οπαδών Παναθηναϊκού, εμφανίζονται ναζιστές με σβάστικες και φωνάζουν φασιστικά συνθήματα. Στον Ολυμπιακό, η θύρα 7 είχε τον αρχηγό της με το παρατσούκλι «Υποβρύχιος» (45 χρόνων, σήμερα), που είχε δημιουργήσει ακροδεξιό πόλο ανάμεσα στους οπαδούς. Είναι σε υποχώρηση η ομάδα επιρροής του, καθώς αποστασιοποιήθηκαν πολλοί οπαδοί δυσανασχετώντας με τη δράση τους.

Ελληναράδες και γραικύλοι

Ο «Στόχος», που αποτελεί τον άλλο κύριο πόλο της ακροδεξιάς στην Ελλάδα με την εφημερίδα του Καψάλη, εμφανίζεται ως «η υλοποίηση της ανάγκης του Γένους να καλυφθεί η ανάγκη για δυναμική ορθόδοξη ελληνική ενημέρωση του ελληνισμού. Ενός ελληνισμού που συνθλίβεται ανάμεσα στην επιθετικότητα των εχθρών του (φυλετικών και θρησκευτικών) και της εκπληκτικής αδιαφορίας των πολιτικών όλων των χρωμάτων...». Η «κόκκινη μηλιά» είναι το ιδεώδες, «πρωτεύουσα των Ελλήνων είναι η Κωνσταντινούπολη», «με όρθιο το κεφάλι, Βυζάντιο και πάλι». Διαλαλεί μάλιστα ότι «θα κλείσει η εφημερίδα μόνον όταν ο "Δικέφαλος" με τη γαλανόλευκη υψωθούν στην Αγία Σοφία»! Τρέμετε βουνά και λαγκάδια. Οι ελληνόψυχοι καραδοκούν...

Ισως, το πιο επικίνδυνο σήμερα είναι «ότι οι ιδέες του σοβινισμού, του εθνικισμού και του νεοφασισμού διαχέονται στο κοινωνικό σώμα μέσα από τη διείσδυσή τους σε όλο το πολιτικό φάσμα. Υπάρχει, κατ'αρχήν, διάχυση των ιδεών στη συντηρητική παράταξη, όχι με την έννοια της βίας αλλά του τρόπου που πρεσβεύει αξίες τέτοιου είδους» τονίζει ο κ. Ρήγος. «Το Μακεδονικό οδήγησε σε μια επανακυριαρχία συντηρητικών επιλογών στην κοινωνία και επανέφερε αρχαϊκά στερεότυπα πάνω στα οποία είναι δυνατόν να επεμβαίνει, να βρίσκει έδαφος, η ακροδεξιά ιδεολογική πρόταση. Οταν, επίσης, ο αρχιεπίσκοπος δηλώνει στον "Στόχο" ότι "όσοι δεν είναι χριστιανοί είναι γραικύλοι", εύκολα τα "χρυσά αετόπουλα" σπάνε στο ξύλο τους... γραικύλους. Ολα αυτά δημιουργούν το κλίμα για να κυκλοφορήσει σαν ψάρι μέσα στο νερό ο ακροδεξιός. Τελικά, ποιο είναι το σημαντικό στην κοινωνία μας; Η διάκριση εθνικιστών και μη γραικύλων, γραικών και ελληναράδων;. Είναι ευθύνη όλων μας να παραμείνει η ακροδεξιά καρικατούρα. Γιατί μέσα σε αυτό το κλίμα οι ακροδεξιοί δεν νιώθουν ξένο σώμα, αλλά εντός της κοινωνίας. Τα αβγά του φιδιού μόνο αν βρουν ζεστή άμμο επωάζονται. Και σήμερα φαίνεται ότι η άμμος θερμαίνεται επικίνδυνα. Σήμερα, ο αποδιοπομπαίος τράγος είναι ο ξένος που τρώει τις δουλειές, που κλέβει, που εγκληματεί, που φέρνει τη διαφθορά. Ακόμη και στην Αριστερά, όμως, έχουν συντελεστεί διεργασίες εθνικιστικού περιεχομένου (π.χ. εναγκαλισμός από τμήματά της του Δικτύου 21 και ο λόγος του περιοδικού «Αρδην»), που στην ουσία νομιμοποιούν το επόμενο βήμα του φασισμού».

Βέβαια, οι άμεσες και εμφανείς διασυνδέσεις των ακροδεξιών οργανώσεων με βουλευτές από τον χώρο της Νέας Δημοκρατίας εγείρουν, κατά καιρούς, το θέμα της συνένωσης των σκληροπυρηνικών της «σκληρής δεξιάς» με στελέχη νεοφασιστικών αποχρώσεων. «Πατρίς-θρησκεία-οικογένεια» και πολιτισμική καθαρότητα, η ομπρέλα. Την ανοίγει τακτικά (και από τηλεοράσεως Tele City) ο Γιώργος Καρατζαφέρης και απλώνει το χέρι συμπαράταξης προς τους φασίστες στους οποίους... διανέμει και υπουργείο! «Ελάτε στη διανομή της εξουσίας. Ελάτε να πάρετε ένα κομμάτι. Θα πάρουμε εμείς (Ν.Δ.) τα υπουργεία, πάρτε και εσείς τη διοίκηση ενός οργανισμού, πάρτε ένα υφυπουργείο...» έλεγε! Ο Απόστολος Ανδρεουλάκος δεν χάνει ευκαιρία να υμνήσει φιλοβασιλικές απόψεις και ακροδεξιές θέσεις, τις οποίες ραίνει με ξενόφοβα αντανακλαστικά. Είναι αυτός που ζήτησε να ανοίξουν τα ξερονήσια για να στείλουμε τους αλβανούς λαθρομετανάστες. Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται και οι Παναγιώτης Καμμένος, Γεράσιμος Γιακουμάτος, Αλ. Παπαδόγγονας, Β. Μιχαλολιάκος κ.ά.

Οσον αφορά τις ζυμώσεις που γίνονται στις ακροδεξιές οργανώσεις, «η ένωση των εθνικιστών αναμφισβήτητα αποτελεί το πολιτικόν ζητούμενον των καιρών μας» ανέφερε σε άρθρο του ο αρχηγός της «Χρυσής Αυγής», Β. Μιχαλολιάκος. Την άποψη αυτή συμμερίζεται και ο δικηγόρος Κώστας Πλεύρης (γνωστός από την φασιστική οργάνωση «4η Αυγούστου» και ο οποίος εμφανίζεται ως θεωρητικός του φασιστικού χώρου), που βρίσκεται κοντά στη «Χρυσή Αυγή» και είχε ανακοινώσει τη δημιουργία μιας κίνησης υπό τον τίτλο «Κλεινόν Αστυ», με πρόθεση να κατέβει στις δημοτικές εκλογές. Επίσης, το «Ελληνικό Μέτωπο» που ιδρύθηκε το 1994 υπό την καθοδήγηση του Μάκη Βορίδη δηλώνει ότι υπηρετεί τον ελληνικό εθνικισμό και βρίσκεται στα χνάρια της ευρωπαϊκής ακροδεξιάς. Τον Οκτώβριο του 1996, διοργάνωσε «Συνδιάσκεψη των κομμάτων της ευρωπαϊκής δεξιάς» στο ξενοδοχείο «Πρέζιντεντ», όπου παρευρέθησαν το Εθνικό Μέτωπο (Front National) της Γαλλίας με εκπρόσωπο το δεύτερο τη τάξει μετά τον Λεπέν, στέλεχος Καρλ Λανγκ, το Φλαμανδικό Εθνικιστικό Κόμμα (Vlaams Blok) του Βελγίου και το Εθνικό Μέτωπο της Ισπανίας (Frente National). Πρότυπο του Βορίδη είναι ο Λεπέν με την «εθνοκάθαρση», την τακτική του «έξω οι ξένοι-ο καθένας στη χώρα του» (απαρτχάιντ για όλους) και στόχο την ανοδική πορεία και του ελληνικού εθνικισμού. Χρησιμοποιεί την εφημερίδα «Ελληνικές Γραμμές» για την προώθηση των απόψεών του, ενώ μέσα από τη μηνιαία έκδοση «21ος Αιών» παρέχει πολιτιστικο-ιδεολογικό φροντιστήριο εθνικισμού. Μάλιστα, στο φύλλο του Ιουνίου 1998 του «21ου Αιώνα», προαναγγέλλεται η κάθοδος του Βορίδη στις δημοτικές εκλογές με αυτόνομο συνδυασμό υπό την επωνυμία «Μέτωπο για την Αθήνα».

Οι ρίζες του φασισμού στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα, τα πρώτα σπέρματα φασιστικών ομάδων γεννιούνται κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν η «προωθητική δύναμη» των αστικών αξιών (μετά τη Γαλλική Επανάσταση) πνίγεται στα χαρακώματα του πολέμου. Απέναντι στην αβεβαιότητα της οικονομικής κρίσης και την αδυναμία του κοινοβουλευτισμού να δώσει πειστικές απαντήσεις, εμφανίζονται ως αντίπαλον δέος οι φασιστικές ομάδες. Βασική αρχή των ομάδων αυτών είναι ότι η δημοκρατία δεν μπορεί να λύσει τα κοινωνικά προβλήματα της μαζικής πολιτικής και συγκροτείται μια πρόταση-κράμα του παλιού εθνικισμού και του σοσιαλισμού. Βασικός μύθος που την συνέχει είναι: «αυτά που δεν μπόρεσε η δημοκρατία να λύσει με ειρηνικά μέσα, θα τα κάνουμε εμείς με τη βία».

Ο «πρίγκιπας αρχηγός» θα ενώσει το έθνος και θα δημιουργήσει τη νέα περίοδο ευτυχίας. Χρειάζεται αποδιοπομπαίος τράγος, και την εποχή αυτή οι Εβραίοι είναι ο εύκολος στόχος. Εκτός από τον αντισημιτισμό, αναπτύσσεται και ο μύθος της διεθνούς συνωμοσίας που εφευρίσκεται από τους «μικρούς» λαούς. Οι μύθοι ενώθηκαν και έγιναν η εμπροσθοφυλακή των φασιστικών ομάδων. Οταν έχεις κρίση, εσωτερικά προβλήματα και αντιδράσεις δεν είναι εύκολο να αποδεχθείς ότι φταις εσύ, αλλά κάποιος «άλλος».

Στην Ελλάδα, όπως μας αναφέρει ο κ. Ρήγος, κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Βενιζέλος ορίζεται ως ο άνθρωπος του Σατανά και του μεγάλου κεφαλαίου. Ο βασιλιάς Κωνσταντίνος είναι ο Κωνσταντίνος ΧΙΙ, ο πολεμιστής, ο κουμπάρος, ο δικός μας απέναντι στους κακούς Αγγλους και Γάλλους, που έχουν σκοπό να εξαφανίσουν την Ελλάδα. Λειτουργούν τα στερεότυπα: «εσωτερικός κίνδυνος», «υπηρέτης του σατανά», «όφις». Οι πρώτες παρακρατικές ομάδες φασιστικού τύπου γίνονται δυναμικός μοχλός του αντι-βενιζελισμού. Στην πρώτη οργανωμένη μορφή τους, κυρίαρχη θέση έχουν οι «Επίστρατοι», οργάνωση του Μεταξά, που συστήθηκε το 1916 για να υπερασπισθεί τον βασιλιά απέναντι στον «όφι» Βενιζέλο. Κάλεσε εθελοντές όλους τους γνήσιους Ελληνες να πάρουν τα όπλα.

Οι «Επίστρατοι» προβάλλουν την ανωτερότητα των Ελλήνων και το χριστιανικό στοιχείο. Δεν είναι τυχαίο ότι πρωτοστάτησαν σε μεγάλη γιορτή στο Πεδίον του Αρεως όπου παρευρέθησαν ο Μητροπολίτης Αθηνών και ιεράρχες της Εκκλησίας. Ο κόσμος πετούσε πέτρες για να διώξει το «κακό» φωνάζοντας «ανάθεμα» στον Βενιζέλο.

Από το 1920 και μετά, στην προπαγάνδα εισέρχεται η απειλή του κομμουνισμού. Ενας ξενοκίνητος κίνδυνος. Ο νέος κίνδυνος είναι εβραιομασόνοι κομμουνιστές, που σκοπό έχουν να διαλύσουν τις πατρίδες, τα έθνη, την οικογένεια... Ο βενιζελικός κόσμος μπαίνει στο «παιχνίδι» ομάδων κρούσης κατά του εχθρού, με τον Κονδύλη, ο οποίος συγκροτεί «Τάγματα κυνηγών».

Τέλος της δεκαετίας του '30, εμφανίζονται οι καθαρά ναζιστικού τύπου οργανώσεις στον ελληνικό χώρο: «Σιδηρά Ειρήνη», «Τρίαινα», «Εθνικό Κυρίαρχο Κράτος» (Σκυλακάκης), «Εθνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα» (Γεώργιος Μερκούρης). Η περιβόητη «Εθνική Ενωση Ελλάδος» (ΕΕΕ), μάλιστα, κατεβαίνει στις εκλογές το 1936 με αρχηγό τον Κοσμίδη και παίρνει 505 ψήφους (ποσοστό 0,04%). Αυτές ενισχύονται από τη γερμανική πρεσβεία, ενώ ακόμη και ο Βενιζέλος είχε φθάσει, νωρίτερα, στο σημείο να τις νομιμοποιήσει έμμεσα με την προσθήκη «αρκεί να μην αντιποιούνται το κράτος».

Από τις οργανώσεις αυτές βγήκαν οι συνεργάτες των Γερμανών στην Κατοχή. Δημιουργούνται φιλοναζιστικές οργανώσεις συνεργατών, οι οποίες δεν μακροημερεύουν γιατί τις νομιμοποιεί το θεσμικό σύστημα. Τους χρησιμοποιεί ο αστικός κόσμος κατά των αριστερών και επανδρώνουν τον κρατικό μηχανισμό μετά την Απελευθέρωση, ως αποτέλεσμα της λογικής να έχουν παραστρατιωτικά εξωθεσμικά κέντρα, τη δεκαετεία του '50 (κυρίως στον στρατό), και οργανώσεις σε συνεργασία με τη χωροφυλακή ακροδεξιών και «εθνικοφρόνων» (αποκορύφωμα, η υπόθεση «καρφίτσα» και η δολοφονία Λαμπράκη).

Αυτές οι ομάδες ενσωματώνονται στην 21η Απριλίου, δίνουν ιδεολογικό επίχρισμα και ξαναεμφανίζονται δύο-τρία χρόνια ύστερα από τη μεταπολίτευση, όταν έχει αρχίσει να κάμπτεται ο δημοκρατικός παλμός της κοινωνίας. Είναι τότε που γεμισαν οι τοιχοι στην αθηνα με το συνθημα «Εθνικόφρονες! ξυπνάτε».

Βιντεοπαιχνίδια με κρεματόρια

Η προπαγάνδα των νεοφασιστών βρίσκει διάφορες διόδους για να περάσει τα μισαλλόδοξα μηνύματά της. Τα ναζιστικά σύμβολα γίνονται φετίχ και πωλούνται σαν μόδα που μπαίνει σαν καπέλο των S-S σε ξυρισμένα κεφάλια, φαιά και μαύρα σε μπόντιμπιλντ σώματα (ρώμη και δύναμη), αρβύλες τύπου Doc Martens, τατουάζ. Κάθε χρόνο εκδίδονται σε όλη την Ευρώπη φάνζιν, δίσκοι και κασέτες που καλύπτουν τον εθνικιστικό χώρο ως προς τις μουσικές δραστηριότητες διαδίδοντας ρατσιστικές ιδέες. Διακινούνται από χέρι σε χέρι, ενώ από ταχυδρομικές θυρίδες γίνεται η διανομή έντυπου υλικού και δίσκων εθνικιστικής μουσικής. Η νεοφασιστική σκηνή έχει στην υπηρεσία της συγκροτήματα που στους στίχους περιγράφουν ιστορίες για την υπεροχή της Αρίας φυλής, για την επικράτηση των λευκών απέναντι στα «μιάσματα ασιάτες, μαύρους, εβραίους και κομμουνιστές». Η «White Power music» αποτέλεσε στη δεκαετία του '80 την εθνικιστική μουσική σκηνή με προμετωπίδα τους Skrew Driver, με επικεφαλής του συγκροτήματος τον Ιαν Στιούαρτ Ντόναλντσον, ο οποίος μάλιστα ήταν μέλος του Εθνικιστικού Μετώπου στην Αγγλία και έγινε ο «θεωρητικός» της εθνικιστικής μουσικής, σημείο αναφοράς των απανταχού νεοφασιστών. Οι στίχοι των τραγουδιών του έγιναν συνθήματα: «Hail the new dawn!» (χάιλ η νέα αυγή), δόξασαν τους ναζιστές με πρώτο τον Ρούντολφ Ες ( «Τώρα, είναι νεκρός, ο Ρούντολφ Ες είναι ελεύθερος/Πλήρωσε μεγάλο τίμημα για την αφοσίωσή του»), προπαγάνδισαν την βία εναντίον των κομμουνιστών και των Εβραίων. Σήμερα βέβαια οι δίσκοι και τα συγκροτήματα της εθνικιστικής σκηνής είναι πολύ περισσότερο ωμά και... στάζουν αίμα: «Ακονίστε τα μαχαίρια σας στα πεζοδρόμια και μπήχτε τα στους Εβραίους». Το συγκρότημα Νο Remorse προκαλεί ρίγη ανάτασης στους εθνικιστές. Τίτλος του πιο διαβόητου τραγουδιού τους είναι Barbecue in Rostock! Ακούστε στίχους: «Δεν ήθελαν την πόλη τους να γεμίσει με καθίκια/Ετσι έφτιαξαν βόμβες/μετά, μια νύχτα κρύα και με αστέρια/έκαναν λαμπάδα Τούρκους, τους έκαψαν ζωντανούς/υπάρχει ένα barbecue in Rostock»! Και σε άλλο τραγούδι τους, με τίτλο «The niggers came over», ζητούν εξόντωση των «εχθρών»: «Σκοτώστε τους νέγρους. Τους Πακιστανούς, επίσης. Κρεμάστε τους κόκκινους. Και θα βάλουμε στον θάλαμο αερίων τους Εβραίους». Το CD αυτό εκδόθηκε και διακινήθηκε από την εταιρεία Nimbus Manufacturing Uκ, η οποία είναι υπεύθυνη για την παραγωγή χιλιάδων δίσκων mainstream! Αυτά τα συγκροτήματα και άλλα αναλόγου ύφους (Brutal Attack, Faustrecht, Norvat, Mudoven, Svastika, Pluton Svea κ.ά.) παρουσιάζει η «Χρυση Αυγή» σε στήλη της για τη μουσική. Και βέβαια προμηθεύει τους ομοϊδεάτες της με δίσκους τους οποίους διανέμει σε διεύθυνση ταχυδρομικής θυρίδας στη Θεσσαλονίκη. Μάλιστα, έγινε με τυμπανοκρουσίες δεκτό το CD των Iron Youth (Σιδερένια Νεολαία), που έβαλε και την Ελλάδα στον χάρτη της εθνικιστικής μουσικής. Πρόκειται για «πρώτο ακραιφνώς White Power Music ελληνικό συγκρότημα». Ο δίκος τους υπό τον τίτλο «DURCH DAS VOLK-ΜΙΤ DEM VOLK-FUR DAS VOLK» (Από τον λαό-με τον λαό-για τον λαό) κυκλοφόρησε από την πρωτοεμφανιζόμενη γερμανική εταιρεία «Hate Records». Ο Κώστας, επικεφαλής του συγκροτήματος, δίνοντας συνέντευξη στη «Χρυσή Αυγή», μίλησε για Thrascore και Hatecore μουσική, δηλώνοντας: «Είμαστε έλληνες εθνικοσοσιαλιστές και συνεπώς είμαστε 100% υποστηρικτές το λιγότερο της "Χρυσής Αυγής"»! Και βέβαια, ο λαμβάνων τη συνέντευξη δεν παρέλειψε να τον ρωτήσει: «Το αγαπημένο σου φυλετικό ανέκδοτο;»....

Βέβαια, εκτός από τη μουσική, στον χορό της προπαγάνδας έχουν μπει και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια. Κυκλοφορούν βιντεοπαιχνίδια που διανέμονται από «εθνικιστικά δίκτυα» και παρουσιάζουν θέματα με τον Χίτλερ, επιθέσεις κατά κομμουνιστών και μαύρων υπό τους τίτλους «Χίτλερ, ο αρχηγός», «Το παιχνίδι της Τρεμπλίνκα», «Καθαρίστε τη γη από τα μιάσματα». Πρόκειται για σενάρια παιχνιδιών στα οποία κερδίζει όποιος βάλει περισσότερους Εβραίους σε φούρνους ή θαλάμους αερίων! Τέλος, δεν έχει η παράνοια.

οταν σου ψιθυριζω στο αυτι...

2007-11-10T14:58:00.000+02:00

... i love to ( fucking) tear you apart.

"φανταρος" για ολες τις δουλειες.

2007-11-09T14:12:00.000+02:00

δεν τρως πολυ, δεν κοιμασαι πολυ, τρεχεις ολη την ωρα, δεν εχεις δικαιωματα... εισαι οτι σου 'πουν πως εισαι... φ-α-ν-τ-α-ρ-o-ς... χρειαζονται καποιον να βαψει; ο φανταρος... καποιον να μεταφερει κατι; ο φανταρος... καποιον να διωξει τα σκυλια για να γινει ο γαμος στη μεραρχεια; ο φανταρος... καποιος να σου πληρωσει τη ΔΕΗ; ο φανταρος... να καταθεσει ενα δελτιο τζοκερ; ο φανταρος... επεσε ο σοβας στο κεφαλι του φανταρου; και τι να κανει ο στρατος; να ερθει να χτισει τον τοιχο; φανταροι ειναι μωρε... δικαιολογει και ο νομος μια απωλεια εν καιρο ειρηνης (4 στους 1000)... δε γαμιεται... εχουμε πολλους απο δαυτους. και σε κοιτουν και οι ντοπιοι στην περιοχη και δεν σε πλησιαζουν... εισαι προσωρινος εκει... σου παιρνουν τα λεφτα, φευγεις και ερχεται καποιος αλλος.

συγχαρητηρια. εισαι ο μαλακας για ολες τις δουλειες. ο "προβλεπομενος" μαλακας.

αμοιβεσαι πλουσιοπαροχα... 8,60. βεβαια για γραφειοκρατικους λογους μπορει ουτε αυτα τα 8 ευρω να μην σου δωσουν... και φταις εσυ που απο τη μια μοναδα δεν εχουν παει στην αλλη τα χαρτια σου... γιατι ειπαμε εισαι φανταρος.

12 μηνες κανεις την οικιακη βοηθο, τον σκλαβο του καθενος και της καθεμιας... ομως ολα αυτα θα σε κανουν αντρα... αντρα, σε ενα μερος που δεν υπαρχουν γυναικες (εξαιρουνται καποιες αξιωματικι-νες)... μια ζωη να προσπαθεις να γινεις αντρας.... πρωτα θα πας με γυναικα, μετα θα σπουδασεις, θα βρεις μια δουλεια, θα πας φανταρος... ε λοιπον, εγω θελω να γινω γυναικα.

υπαρχει και κατι αλλο "τρομερο" στην ολη φαση (περα απο τα διαφορα ιδεολογικα συμπλεγματα που κρυβονται πισω απο τον στρατο - κρυφα ή φανερα)... γινεσαι μερος μιας στατιστικης. εισαι το α.σ.μ σου... δεν εχεις ονομα, συναισθηματα, ιδιοτητες... ενας απλος αριθμος. και ερχεται και η ζωη να στο επιβεβαιωσει.

οι περισσοτεροι φανταροι, λενε, ή γινονται "κεραταδες" ή χωριζουν. το πρωτο πραγμα που ακουσα οταν καταταχθηκα... η μοναξια, λενε, ειναι αβασταχτη... η ποια; ειναι μοναξια το να ξερεις οτι καπου υπαρχει καποιος που σε σκεφτεται και σε θελει; ειναι μοναξια που για ενα διαστημα καποιων μηνων δεν θα τον βλεπεις οσο συχνα θες; και σε ολη αυτη τη συγχηση εννοιων προσπαθεις να ενταχθεις και εσυ.

και ξημεροβραδιαζονται στα τηλεφωνα... και "μου λειπεις μωρο μου", και "δεν φταιω εγω, δεν μου δινουν αδεια"... και "σ' αγαπω"... και στεναχωρεια που η αλλη δεν περιμενε και την "εκανε"... και ολα σταματουν γυρω σου. και ή στεναχωριεσαι, ή νευριαζεις, ή τελος ξενερωνεις...

βγαινεις μια βολτα και δυο υπεροχα ματια σε κοιτουν. η ζωη συνεχιζεται. και ειναι πολυ μικρη για να 'ναι θλιβερη μωρο μου...

καλη μου ημερα.

υγ. η παραδοση λεει πως αν πιεις νερο της μυτιληνης, θα παντρευτεις ντοπια και θα μεινεις εκει... και πινω μονο εμφιαλωμενο.

ain't got no...

2007-10-29T19:45:00.000+02:00

(... nina simone).

τι σκεφτεσαι...

2007-10-29T18:31:00.000+02:00

(οταν με κοιτας;)

αγανακτισμενοι μη-ευαισθητοι πολιτες.

2007-10-28T14:58:00.000+02:00

που ειναι ολοι/ες αυτοι/ες που αγανακτισαν για το καψιμο των δασων; γιατι μαζευτηκαν μονο 100 εθελοντες στη ζαχαρω; ποσο διαφερει τελικα μια αληθινη διαμαρτυρια απο ενα τρεντυ ψευτο-happening μπροστα στη βουλη...

τι το καλο εχουν

2007-10-28T14:26:00.000+02:00

... μια Guernica

μια La Gioconda;

στρατος + ελευθερος χρονος - εξωτερικα ερεθισματα/παραστασεις = καμια απολυτως διαθεση.

2007-10-28T13:50:00.000+02:00

ειναι αληθεια τελικα πως ο στρατος σου σκοτωνει την οποια διαθεση για δουλεια...

υγ. ή μηπως τελικα ειναι να το 'χεις μεσα σου;

προσοχη ο εχθρος παρακολουθει.

2007-10-18T21:30:00.000+02:00

απαγορευονται τα κινητα στο στρατοπεδο για λογους ασφαλειας... αυτοκολλητα που σε προειδοποιουν πως ο εχθρος παρακολουθει, παντου...

αλλα την κυριακη, στην εκκλησια της μεραρχιας θα τελεστει γαμος (οχι στρατιωτικου), γιατι η μπιζνα ειναι μπιζνα... ενα γκροτεσκ σκηνικο...

υγ. οι φωτογραφικες μηχανες, οι βιντεοκαμερες και τα κινητα θα επιτρεπονται στον γαμο ή ο εχθρος παρακολουθει ακομα και το γαμο;

ξεφτυλα.

2007-10-18T21:27:00.000+02:00

περιφερονται στα καναλια και στους δρομους οι του πασοκ για το ποιος θα γινει αρχηγος... ξεκατινιαζονται ξεφτυλιζοντας καθε εννοια πολιτικης σε αυτον τον τοπο...

παε - καε - & λοιπες δικαιολογιες...

2007-10-18T21:02:00.000+02:00

αγαπητε θαναση,

αφου εχεις τα λεφτα να αγορασεις την παε (ενω δεν εχεις κανει καποια επισημη προταση, απο οσο ξερω, δημοσια) εξηγησε μου κατι (περα του οτι το ποδοσφαιρο χρειαζεται σαφως περισσοτερα χρηματα απο οτι το μπασκετ - τα εχεις; τα διαθετεις για την ομαδα;) αν θες...

γιατι μεχρι τωρα δεν εχεις προθυμοποιηθει να βοηθησεις την παε αλλα κοιτας πως να συντηρησεις εναν πολεμο; γιατι ο υπολοιπος ερασιτεχνης Παναθηναικος (εκτος του μπασκετ που εχεις εσυ και του βολευ με τον σταθοκωστοπουλο) φυτοζωει; γιατι δεν ριχνεις τα χρηματα σου εκει να κανεις τον ενα και αδιαιρετο Παναθηναικο σπουδαιο ξανα;

πολιτικος λογος 0 (μηδεν).

2007-10-07T16:52:00.000+02:00

μερικες αποριες... μεχρι ποτε ενας πατερας ή μια μητερα ειναι υπευθυνες για τις πραξεις του γιου τους; απο ποια ηλικια και μετα ενας ενηλικας, 23 χρονων, εχει την αποκλειστικη ευθυνη των πραξεων του;

απο ποιο σημειο και μετα ενα παιδι αποκτα ξεχωριστη ταυτοτητα απο τους γονεις του (ειτε ειναι ο γιος του βουτση ειτε ειναι ο γιος του κεδικογλου ειτε ο γιος του πλευρη);

ποτε υποστηριξε ο συνασπισμος τις οποιες δρασεις του αντιεξουσιαστικου-αναρχικου χωρου; υπηρξε καποια δηλωση στηριξης του συνασπισμου υπερ του δημητρακη; υπερ των της 17Ν (που σαφως και δεν ηταν αναρχικοι αλλα ετυχαν υπερασπισης απο τον συγκεκριμενο πολιτικο χωρο λογω της δρασης τους); υπερ του κουνταρδα που κατηγορηθηκε για τον ξυλοδαρμο του πολυζωγοπουλου; για καποιον/α αλλο/η φυλακισμενο/η αναρχικο/η; "κατεβηκε" ποτε ο συνασπισμος σε καποια πορεια των αναρχικων; ηταν παρων σε καποια συνελευση; σε καποια καταληψη; σε καποια μηχανοκινητη πορεια; μπορει να βρει καποιος/α εστω ενα γεγονος οπου ο συνασπισμος συνταυτιστηκε με και υπερασπιστηκε τους αναρχικους;

μηπως θεωρουν την υπερασπιση (εστω και για λογους ψηφοθηριας) των οποιων περσινων φοιτητικων πορειων ως τετοιο;

εχει παρουσιασει καποιο κομμα εστω μια αποδειξη συσχετισης συνασπισμου και αναρχικων; μηπως στην λογικη αυτη να ζητησουμε και απο το ΛΑΟΣ του καρατζαφερη την καταδικη των νεοναζι της χρυσης αυγης (που καποτε ειχε στα ψηφοδελτια του κομματος του) ή την καταδικη των χουντικων τασεων της νδ απο τις πιο φιλελευθερες πλευρες της;

μηπως καποιες θολες (για την κοντοφθαλμη αποσπασματικη και συμφεροντολογικη αντιληψη καποιων) διαχωριστικες γραμμες να γινουν πλεον ξεκαθαρες;

κατηγορουν τον συνασπισμο διοτι καλει τον κοσμο, λενε, στους δρομους για να καταλυσουν τους νομους... ποιοι τον κατηγορουν; μα φυσικα το ΛΑ.ΟΣ που ο προεδρος και ιδρυτης του καλουσε τον κοσμο στο δρομο για το παραμικρο (απο τα συλλαλητηρια για το ονομα της μακεδονιας παλιοτερα μεχρι και το ζητημα των ταυτοτητων)... και η νδ που καλουσε τον κοσμο στο δρομο για το ασφαλιστικο... το μεγαλειο του λαικισμου.

βεβαια δεν χρειαζεται να δεις ποιος το λεει... και απο μονη της ως κατηγορια δεν στεκει. ή μηπως ειναι αντιδημοκρατικες οι πορειες και οι διαδηλωσεις; ή μηπως δεν ειναι πραξη ακρως πολιτικη η εναντιωση σε εναν νομο; αλλα οταν γινονται βουλευτες/ινες, ατομα παντελως ασχετα με το αντικειμενο, τι να περιμενεις;

και αν το προβαλει κανεις αυτο στο συνολο του πολιτικου λογου που εκφραζεται στη χωρα μας ευκολα θα καταλαβει οτι το επιπεδο ειναι απελπιστικα χαμηλο. η πολιτικη εχει αντικατασταθει απο την καφενειακη αναλυση και το κομμα εχει αντικαταστησει το κρατος. η ιδιωτικη πρωτοβουλεια θεωρειται χειροτερη και απο οποιαδηποτε μεταδοτικη αρρωστια ενω το κρατος θεοποιειται ως ο μονος επιχειρηματιας... στη χωρα που οι φοιτητες διαδηλωνουν εναντια στην αξιολογηση των καθηγητων τους και του διδακτικου τους εργου, στη χωρα που οι φοιτητες δεν επιθυμουν την εισοδο οικονομικων συμβουλων στα πανεπιστημια αλλα τα θελουν δεσμια του κρατους και της ελλιπους χρηματοδοτησης του... στη χωρα που ο υπουργος χωροταξιας και δημοσιων εργων φτιαχνει αυθαιρετη βιλα... στη χωρα που αν δεν εχεις μεσο δεν κανεις τιποτα... που αν δεν ξερεις καποιον/α δεν εισαι κανενας/μια... σε μια χωρα που ολοι/ες, μεγαλοι & μικροι δειχνουν υπνωτισμενοι/ες.

στη χωρα που οτι τρελο κι αν συμβει δεν θα μας φανει καθολου απιθανο πια.

μια αχρωμη ζωη.

αντι επιλογου:

"... και ας πιουμε κι αλλο ολοι μαζι στη δικη μας δοξα, για να 'χουν να λενε οι εγγονοι μας και οι γιοι τους: υπηρξαν καποτε ανθρωποι που δεν ντρεπονταν καθολου για τους συντροφους τους και που δεν εγκατελειπαν ποτε τους φιλους τους" (Gogol).

υγ. θελω να γραψω τοσα πολλα αλλα ο ελληνικος στρατος μου τρωει ολο το χρονο.

Propaganda

2007-09-23T13:33:00.000+02:00

(Dead Prez - We Need A Revolution).

"... οπως σημερα δεν υπαρχει υποκαταστατο, ετσι δεν υπηρχε και τοτε.
ενα τενεκεδενιο ταμπουρλο με κοκκινες φλογες σε λευκο φοντο μιλα απο
μονο του, δεν χρειαζεται συνηγορους".

υγ. υπνωτισμενος ακομα απο τη μεταθεση στη μυτιληνη...

...Hell Hath No Fury

2007-09-23T13:09:00.000+02:00

(Klute & Mc Stamina - Hell hath no furry, live @ Bejing)

Larry Gus - Yellow Green and Eyes

2007-09-16T16:39:00.000+02:00

(πονανε τα μυαλα μας ρε... τουφα, ζαντα).

Τα παιδια κατω στον καμπο.

2007-09-16T16:27:00.000+02:00

Τα παιδιά κάτω στον κάμπο
δεν μιλάν με τον καιρό
μόνο πέφτουν στα ποτάμια
για να πιάσουν τον σταυρό.

Τα παιδιά κάτω στον κάμπο
κυνηγούν εναν τρελό
τον επνίγουν με τα χέρια
και τον καίνε στον γυαλό.

Έλα κόρη της σελήνης,
κόρη του αυγερινού.
Να χαρίσεις στα παιδιά μας
λίγα χάδια του ουρανού.

Τα παιδιά κάτω στον κάμπο
κυνηγάνε τους αστούς
πετσοκόβουν τα κεφάλια
απο εχθρούς και απο πιστούς.

Τα παιδιά κάτω στον κάμπο
κόβουν δεντρολιβανιές
και στολίζουν τα πηγάδια
για να πέσουν μεσα οι νιές.

Τα παιδιά μες τα χωράφια
κοροιδεύουν τον παπά
του φοράνε ολα τα άμφια
και το παν στην αγορά.

Έλα κόρη της σελήνης,
έλα και άναψε φωτιά.
Κοίτα τόσα παλικάρια
που κοιμούνται στη νυχτιά.

Τα παιδιά δεν έχουν μνήμη
τους προγόνους τους πουλούν
και οτι αρπάξουν δεν θα μείνει
γιατι ευθύς μελαγχολούν.

(χατζιδακις).

1 μηνας στο στρατο - εμπλοκη.

2007-09-08T14:29:00.000+02:00

1 μηνας στο στρατο... εντυπωση; χειριστη... λογοι; παρα πολλοι.

αξιωματικοι αξεστοι, αμορφωτοι, διχως τροπους να σου πουλανε τσαμπουκα... και να σε φλομωνουν με χιλιες δυο παπαριες περι σεβασμου και υπακοης στους ανωτερους. λεξιλογιο; περιορισμενο σε 10-11 λεξεις... λεβεντια, εισαι για τον πουτσο - μαλακες - γυναικουλες - καλλιτεχνες - εχετε αρχιδια; - λοχος προυσ-χη (προσοχη) - ημιανας (ημιαναπαυση) - ακυρο - μεταβολη - αδειες ΚΟΜΜΕΝΕΣ... πιτσιρικια ηλικιας 20-24 με γαλονια να σου μιλουν λες και ειναι ο θεος ο ιδιος... σιγουρα καποιοι απο αυτους θα εχουν φαει πολυ ξυλο στη ζωη τους... και εμεις θα πληρωσουμε ολα τα κομπλεξ και τα απωθημενα τους. 4 ολυμπιαδες και σημερα... δεν θα απωλυθειτε ποτε μονιμαδες κωλοψαρα...

φανταροι; οι περισσοτεροι 19-20 χρονων... εχουν το αλλοθι της μετεφηβειας. ολη η μερα γεματη μαλακια... τοση μαλακια ωστε να πηζουν και τους αλλους συν-αδελφους (το ψεμα) που κρατουν μια σταση λιγο πιο μετρημενη... επιπεδο μηδεν... κουβεντες περιορισμενες στη μπαλα, στις γκομενες και στα αυτοκινητα... ελαχιστες οι φωτεινες εξαιρεσεις.

εγκαταστασεις ετοιμες για καταρευση.. οι τουαλετες τιγκα στο σκατο... απο την πορτα μεχρι και τους τοιχους. και ποιος θα ειναι ο τυχερος που θα βαλει το χερι του να την ξεβουλωσει; ποιος θα τα βαλει με το θηριο;

συμπεριφορα προς τους αοπλους; αισχρη. για να ειναι καποιος Ι4 προφανως θα εχει καποιο σοβαρο προβλημα υγειας... τι τον ζοριζεις; βεβαια υπαρχουν και οι λεγομενοι γιωταδες στο μυαλο... οι γροθοι.

υπερασπιση της σημαιας... παπαρια. ενα κομματι υφασμα που στεκονται προσοχη 10 μαλακες...

ψευτικες αξιες και ιδανικα... υπερασπιση της πατριδας... αρχιδια. ενας θεσμος που σου περνα ΞΕΚΑΘΑΡΑ μια εθνικιστικη ιδεολογια. η δε εκπαιδευση επικεντρωμενη στο πως θα κοψεις τον λαιμο του αμοιρου τουρκου, πως θα τον φας στο σκοταδι, πως θα τον πυροβολησεις κλπ... η προσωποποιηση του εχθρου οφελει τη δημιουργια 'μπαμπουλα'.

στις μεταθεσεις, λεει ο συνταγματαρχης, δεν βοηθα το μεσο. βγαινουν ολες απο τον υπολογιστη... ρε τι μας λες... σιγουρα πραγματα.

τι μου εμεινε απο αυτον τον μηνα... οτι ο στρατος ΔΕΝ ΠΑΛΕΥΕΤΑΙ... με τιποτα. εκτος και αν εισαι 19 ή τα γραφεις ολα... και δεν εχει καμια απολυτως χρησιμοτητα. δεν σε αφηνουν να κατσεις ουτε δευτερολεπτο, δεν μπορουν να δουν ποσο κανει 1+1 (εκτος και αν μεσολαβησουν 10 ατομα με 10 διαφορετικες γνωμες)... οι παλιοι; για τα πανυγυρια... μονο και μονο επειδη μπηκαν 3 μηνες πριν απο εσενα σε σκοτιζουν... και φαιρονται λες και ειναι στρατηγοι... ποσο θα ηθελα να τους σπασω κανα κεφαλι...

αδειες κομμενες λογω φωτιας... βλεπεις γιναμε ολοι δασοκομαντος... κι ας εχουμε μαθει μονο να βαραμε προσοχη και να χαιρεταμε με το οπλο (παραποδας αρμ, επ' ωμου αρμ και μαλακιες)...

μονη παρηγορια η καλη παρεα στο θαλαμο... ομαδα, προσο - χη. παροντες 9, κωλιομενοι 2, απων 1.

ΚΑΤΩ Ο ΣΤΡΑΤΟΣ, ΚΑΤΩ ΤΟ 6ο ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΠΕΖΙΚΟΥ ΚΟΡΙΝΘΟΥ, ΚΑΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ... ΓΙΑΤΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΚΩΛΟΚΑΡΑΒΑΝΑΔΕΣ.

ακολουθουν λεπτομερεστερες περιγραφες συντομα.

στρατος / αναβολη απ' τη ζωη.

2007-08-05T12:43:00.000+03:00

1 χρονος (απο αυριο) στα κατεργα...

για μια καλη & αγωνιστικη θητεια λοιπον...

[θα πρεπει να βρω και ενα nom de guerre ]...

Πηδά γύρω από μεγάλους στρατώνες
φυλάξου από ανύπαρκτους εχθρούς
βράδια παρέα μ' εφιάλτες στους κοιτώνες
μέτρα το χρόνο με άρρωστους σφυγμούς

Για την πατρίδα κι όλους αυτούς
που δεκάρα για σένα δεν δίνουν
για γυναίκες παιδιά, κουφούς και τυφλούς
που κατάμουτρα στους δρόμους
σε κοιτάν και σε φτύνουν

Κάνε πίσω ήρθε ο καιρός να ξεχάσεις
όσα ως τώρα νόμιζες απλά
στις τουαλέτες τα όνειρα σου θα ξεράσεις
θα χαλαρώσεις και θα μπεις στη σειρά.

Για την πατρίδα κι όλους αυτούς
που δεκάρα για σένα δεν δίνουν
για γυναίκες παιδιά, κουφούς και τυφλούς
που κατάμουτρα στους δρόμους
σε κοιτάν και σε φτύνουν.

(τρυπες - για την πατριδα).

ein bisschen?

2007-08-04T01:41:00.000+03:00

(Ich) träumte so gerne von den Freuden der Welt
Ich hatte manches Schöne mir vorgestellt
Und dann kam ein Tag und den vergesse ich nie
Viel schöner als meine Phantasie

Ooh, ooh, Küsse süßer als Wein...

Bent - Kisses.mp3

η υποκρισια σχετικα με το τι συμβαινει στην Κινα του 2007.

2007-08-02T10:27:00.000+03:00

(με αφορμη ενα θεμα στο blog της χρυσοσκονης του ψαρα και στο blog του πρεζα).

τι διαφορετικο συμβαινει στην ελλαδα & την υπολοιπη δυση;

το ιδιο ακριβως συμβαινει. μονο που επειδη για τον δυτικο πολιτισμο ο σκυλος και η γατα ειναι κατοικιδια, κομματι της οικογενειας, στην θεση του βασανιζονται κοτες, προβατα και λοιπα που καταληγουν μετα στο πιατο μας (οπως καταληγει ο σκυλος ή η γατα στο πιατο των κινεζων).

προσφατα ειναι τα ρεπορταζ απο ελληνικες εταιριες οπου οι κοτες ειναι ανα εκατονταδες στιβαγμενες σε μικρα κλουβια (της δε ΜΙΜΙΚΟΣ επειδη τα ειχαν αφησει ατάιστα, ετρωγε το ενα κοτοπουλο το αλλο), εικονες απο σφαγεια οπου κοβουν την καρωτιδα σε προβατα και τα αφηνουν να ψυχοραγουν, κλπ. ή μηπως οι συνθηκες στις φαρμες εκτροφης ζωων της δυσης ειναι καλυτερες; καντε μια ερευνα στο διαδικτυο σχετικα με τις φαρμες της McDonalds... ενα τυχαιο παραδειγμα, για να δειτε τις συνθηκες που η μαζικη παραγωγη κρεατος επιβαλει... το πως τα κοτοπουλακια τα πετουν μεσα στα διαφορα μηχανηματα με το που γεννιουνται για να καταληξουν στα διαφορα κλουβια στα εκτροφια. ειναι πιο ομορφο το κουταβακι ή το γατακι απο το κοτοπουλακι; ή ο σκυλος + η γατα απο την κοτα; γιατι το ενα μας συγκινει ενω το αλλο μας αφηνει αδιαφορους/ες;

ας αναρωτηθουμε ποσα ζωα (σκυλια + γατια) εχουν βασανιστει για τα καλλυντικα που χρησιμοποιει η δυση, ή ακομα και για τα φαρμακα; ποσες εταιριες παραγωγης καυσιμων (πχ. BP) δοκιμαζουν σε ζωα (σκυλια + γατια) τις αναθυμιασεις των καυσιμων τους για να δουν αν ειναι τοξικες για τον ανθρωπο; τα διαφορα ιατρικα πειραματα στα ζωα; μετα ειναι οι γουνες και τα διαφορα δερματινα... τα ζωα ή εστω κομματια τους (οπως τραπεζακι απο ποδι ελεφαντα) που εχουμε ως διακοσμητικα στα σαλονια μας, κλπ...

ασε δε τα τσιρκο και τους ζωολογικους κηπους, τις κοκορομαχιες, τις κυνομαχιες, τις ταυρομαχιες, το κυνηγι αλεπους... τα ζωα δηλαδη που χρησιμοποιουνται και βασανιζονται για τη διασκεδαση μας. ποιος/α ξεχνα τον τσιγγανο που εσερνε την αρκουδα και την χτυπουσε για να χορευει και να γελαμε εμεις που τους βλεπουμε στο δρομο και στα διαφορα πανηγυρια;

ποιος/α ξεχνα τις διαφορες φολες δεξια + αριστερα; τα καρφια στα παραθυρα εκκλησιας για να μην καθονται τα περιστερια (& τα νεκρα περιστερια που ηταν καρφωμενα πανω τους;). τους κυνηγους που επιασαν εναν λυκο και αφου τον βασανισαν και τον σκοτωσαν περιεφεραν το πτωμα του σε ολα τα χωρια... τους θυμαται κανεις/μια αυτους; τα διαφορα σκυλια που ειναι δεμενα μονα τους στα κτηματα στην επαρχια; τα σκυλια που ειναι δεμενα και παλι μονα στις διαφορες αυλες στις μεγαλουπολεις; τα σκυλια στα μπαλκονια των πολυκατοικιων ή τα μεγαλοσωμα σκυλια στα διαμερισματα; τι να πρωτοθυμηθει κανεις/μια; αυτους που κυνηγουν για σπορ; τις αγελαδες, γιδες, κλπ που ειναι και παλι δεμενες μονες τους στα διαφορα κτηματα ανα την ελλαδα και αρρωσταινουν απο την ακινησια; ή μηπως το πατε δεν φτιαχνεται απο το ξυλοκοπημα μεχρι θανατου της χηνας; πραγματικα, τι να πρωτοθυμηθει κανεις/μια;

ας αναρωτηθουν και οσοι/ες εχουν ερπετα ή αλλα "περιεργα" ζωα για κατοικιδια... ή μηπως το ιγκουανα που ζει σε ενα χαρτοκουτο ή μια γυαλα με μια λαμπα για ηλιο αντι να ζει στο φυσικο του περιβαλλον, δεν βασανιζεται; τα τοσα πουλια στα κλουβια; τοσα υπαρχουν ανα την ελλαδα... τοσο πολυ μας διασκεδαζει το κελαηδημα τους που ξεχνουμε οτι βρισκονται φυλακισμενα και ακινητα μεσα σε ενα βρωμικο + μικρο (τις περισσοτερες φορες) κλουβι;

τα αδεσποτα στη θλιβερη ελλαδα... τι τα παιρνουν σπιτια τους αφου θα τα εγκαταλειψουν;

απο ποτε ζηταμε ευθυνες απο τους/τις αλλους/ες για πραγματα που κανουμε και εμεις; το ζητημα της μεταχειρησης των ζωων ειναι πολυπλοκοτερο της στεναχωριας για καποια απλα βιντεο...

υγ. σαφως και δεν θεωρω την χορτοφαγια ως μονη λυση.

1000 φορες του αδελφατου, παρα Ψωμιαδης.

2007-08-02T10:21:00.000+03:00

με αφορμη ενα ποστ απο το blog του πρεζα.

μετα απο αυτη τη "συγκλονιστικη" δηλωση του νομαρχη θεσσαλονικης δηλωνω ενυπογραφα πως 1000 φορες του αδελφατου που λεει ο Ψωμιαδης παρα σαπιος σαν τα μουτρα του...

αναρωτιεμαι ποιος/α αλλος/η απολαμβανει τετοια ασυλια σε οσα λεει.

αναρωτιεμαι επισης ποιο το επιπεδο των βορειων αδελφων ελληνων οταν αυτος ο ανθρωπος εκλεγεται με τετοια ποσοστα.

αδυνατω να πιστεψω οτι 1 στους/στις 2 θεσσαλονικεις/ες (και περιχωρα) ειναι ομοφοβικος/η, φασιστας, αγραμματος/η και ξενοφοβος/η.

τηλεοπτικο φολκλορ.

2007-08-01T12:31:00.000+03:00

το τηλεοπτικο κιτς ζει & βασιλευει. που αλλου θα ανοιξεις την τηλεοραση και θα δεις πρωι-πρωι κοσμο πιασμενο χερι-χερι να χορευει στους ρυθμους του τελευταιου σουξε της σκυλοποπ (ή εστω σε καποιο απο τα παραδοσιακα, νταρι-νταρι/λυγαρια/σημερα γαμος γινεται/κλπ - της χαρας και της ταβλας). πιο διπλα καποιος/α μαγειρευει την ωρα που καποιος/α αλλος/η λεει τα ζωδια. αυτη την εμμονη με τα τελευταια ποτε δεν την καταλαβα. δηλαδη υπαρχουν μονο 12 χαρακτηρες ανθρωπων; ή μηπως η ανθρωπινη βουληση δεν ειναι απροβλεπτη; και μολις τελειωσουν ολα αυτα, ερχεται και η θεωρητικη καταρτηση (κουβεντες σχετικα με το που θα τραγουδησει ο/η ταδε την επομενη σεζον, τα διαφορα σουξε που 'χει κανει, το ποιος/α συνδεεται ερωτικα με ποιον/α, σε πιο σηριαλ θα εισαι του χρονου και τα σχετικα).

ανοιγεις την τηλεοραση το μεσημερι ή και το απογευμα, και το τηλεοπτικο τοπιο παραμενει σταθερα το ιδιο. βεβαια τα τσιφτετελια εχουν αντικατασταθει απο δηθεν σοβαρες συζητησεις με τους/τις τηλε-ψυχολογους/ες που ετσι αβιαστα βγαζουν διαγνωση απο το τι πασχει ο/η καθενας/μια εξ' υμων μεσω ενος τηλεφωνηματος... που καιρος τωρα για ιστορικο ασθενη, συνεδριες, κουβεντα, κλπ. παρε ενα τηλεφωνο, πες τι σε απασχολει και σε λιγα λεπτα θα παρεις και την τηλε-διαγνωση σου. μια διαγνωση catch-all (κατι σαν την ιδεολογια του συνασπισμου της αριστερας, των κοινωνικων κινηματων, της οικολογιας και της προοδου - δεν νομιζω να αφησαν κατι εξω απο τον τιτλο του κομματος τους - εκτος ισως του αθλητισμου... πρεπει να γινει και ο ΣΥΝ κομμα αθλητικο) κομμενη & ραμενη για να ταιριαζει γενικα + αοριστα σε ολους/ες...

το απογευματακι κυριαρχουν αυτες οι ενδιαφερουσες τηλεοπτικες σειρες... ειτε δεις μια ειτε τις δεις ολες, δεν θα καταλαβεις την διαφορα. ή η ζωη ειναι τοσο μονοδιαστατη, τοσο επαναλαμβανομενη, τοσο διαολεμενα βαρετη, ή καπου υπαρχει ενας οδηγος για μια επιτυχημενη τηλεοπτικη σειρα και τον ακολουθουν ολοι/ες. και αυτοι οι διαλογοι... λες και ειναι γραμμενοι απο λογοτεχνες. και δωσ' του κλαμα, και δωσ' του μιζερια... τα δε σκηνικα, φοβασαι να κουνησεις τον τηλεοπτικο σου δεκτη μην πεσουν και σε πλακωσουν.

το βραδυ εχουμε τα δελτια ειδησεων... ποιων ειδησεων θα μου πεις... και θα συμφωνησω. το βραδυ λοιπον εχουμε εκπομπες σχολιασμου (με εξαιρεση το δελτιο ειδησεων της κρατικης τηλεορασης). εκει μαζευονται διαφοροι/ες κομματικοι/ες και ξεκατινιαζονται, θεωροντας πως ο κοσμος εχει περιορισμενη μνημη (σαν τα χρυσοψαρα) και πως δεν θυμαται οτι αυτα που κατηγορουν τωρα, τα εκαναν και εκεινοι/ες. ο κοσμος θυμαται αγαπητοι/ες. απλα δεν τον ενδιαφερει. ας ανεβει το κομμα του να εχει το μεσο του και ολα τα αλλα ειναι περιττα.

σε αυτες τις εκπομπες σχολιασμου λοιπον βλεπουμε δημοσιογραφους πανεπιστημονες + δικαστες. εννοιες οπως το "κατηγορουμενος για" ή "φερομενος ως ενοχος" εχουν απαλειφθει απο το λεξιλογιο των δημοσιογραφων. τωρα πια ολοι/ες ειναι κατηγορουμενοι/ες, ολοι/ες ειναι ενοχοι/ες. και ειναι ευνοητο πως ενας δημοσιογραφος μπορει να κατεχει το πως πετα ενα αεροπλανο πυροσβεσης, την συνθηκη για το ευρωσυνταγμα (ξεκινησαν και τα πρωτα βηματα αναθεωρησης του με την προσφατη διακυβερνητικη στις βρυξελες - περισσοτερα τον σεπτεμβρη), τα των εξοπλισμων, τα διαφορα μικροπολιτικα (αυτα ισως και να τα ξερουν ως παπαγαλακια του καθε κομματος), την εξωτερικη πολιτικη του μπους, κλπ.

σαφως και μπορει να ενημερωνεται καποιος/α συνεχεια. αλλο αυτο και αλλο το υφος του περισπουδαστου αναλυτη. βεβαια το θεμα ειναι το κατα ποσον τα ΜΜΕ απευθυνονται σε ατομα που ζητουν ενημερωση και οχι σε υποστηρικτες κομματων που ψαχνουν την εκτονωση του κομματικου τους φανατισμου. μια ματια στο ιδιοκτησιακο των ΜΜΕ θα μας διαφωτισει...

παραλληλα καλλιεργειται και μια νοοτροπια φοβου, πως βρισκομαστε υπο μια διαρκη απειλη. μας απειλουν οι αλβανοι, οι σκοπιανοι, οι τουρκοι… ισχυει ομως κατι τετοιο; ναι, υπαρχουν περιπτωσεις που πχ. οι τουρκοι παραβιαζουν τον ελληνικο εθνικο εναεριο χωρο. ποσες ομως απο αυτες ειναι δικαιολογημενες; πως ισχυει το παραδοξο να εχει η ελλαδα 6 ναυτικα μιλια ως χωρικα υδατα και 10 ως εθνικο εναεριο χωρο (οταν η διεθνης νομοθεσια – αρθρα 1 + 2 του καταστατικου της Chicago Convention - οριζει οτι αυτα τα δυο πρεπει να ειναι το ιδιο); εχει δικαιωμα ενα τουρκικο αεροπλανο να πετα μεταξυ των 6 + των 10 χωρις να υποβαλει σχεδιο πτησης; στερειται νομικης ισχυς ο ισχυρισμος της τουρκιας πως η νομοθεσια ισχυει μονο για πτησεις της πολιτικης αεροποριας και όχι της στρατιωτικης; εχει εξηγηθει ποτε ότι άλλο το FIR αθηνων (μια περιοχη που καλυπτει τον ελληνικο εθνικο εναεριο χωρο + καποιες άλλες περιοχες από τον διεθνη εναεριο χωρο οπου συμφωνα με την διεθνη νομοθεσια ICAO η ελλαδα εχει τον ελεγχο των πτησεων της πολιτικης αεροποριας – και πως η ελλαδα ζητα και από στρατιωτικα αεροσκαφη σχεδια πτησεων για ασφαλεια της πολιτικης αεροποριας) και άλλο ο εθνικος εναεριος χωρος; ακουμε συνεχεια για το casus belli της τουρκιας, αλλα ποτε για το casus belli της ελλαδος (harsh reply to Greece & Cyprus on a Knife-Edge). πως απειλειται η ελλαδα, μια χωρα που μετεχει σε όλα τα σχηματα αμυνας της δυσης – και μια από τις ελαχιστες χωρες που συμμετεχει σε ολες τις διαδικασιες της ευρωπαικης ολοκληρωσης – από την αλβανια + τα σκοπια δεν το καταλαβαινω… η τουρκια οντως μπορει να ειδωθει ως απειλη, αλλα ως ένα βαθμο και αυτή. δεν είναι ο μπαμπουλας που θελουν να πιστευουμε ότι είναι.

και μετα ακολουθουν οι «χιουμοριστικες» σειρες… και πες 1-2 βλεπονται (αντε πες 3-4)… οι άλλες όμως; κακες αντιγραφες ξενων σειρων, ανυπαρκτο εως ανοητο/κακο χιουμορ, φθηνες παραγωγες, ηθοποιοι που παιζουν ολους τους ρολους με ένα τροπο, κλπ.

τελος, κατα τα μεσανυχτα, αρχιζει η βαρια κουλτουρα της σταη, του πρετεντερη, της πανια, του χαρδαβελλα, του τριανταφυλλοπουλου, και των αλλων. τουλαχιστον σαββατο και κυριακη, ολες οι εκπομπες μας κανουν το τραπεζι και διασκεδαζουν για εμας… ζουν την ζωη μας…

Στρατος + Γραφειοκρατικη Παρανοια Μερος Γ'.

2007-07-29T21:39:00.000+03:00

συνδεση με το Μερος Α'. + Β

τελικα επειδη αγνοειται η τυχη του κανονικου χαρτιου καταταξης που επρεπε να εχω στα χερια μου (ποιος/α ξερει που το 'στειλαν), θα παρουσιαστω με μια φωτοτυπια του την οποια απεστειλε η στρατολογια ΠΑΛΙ στο αστυνομικο τμημα της περιοχης που εμενα πριν 10 χρονια και οχι στο αστυνομικο τμημα της περιοχης που μενω τωρα...

συμπτωση επαναλαμβανομενη...

... τα τραγουδια της καψουρας.

2007-07-26T22:41:00.000+03:00

δεν ξερω που με συναντησαν και γιατι. νοιωθω όμως σαν να γραφτηκαν για ‘μενα. δεν τα ‘χω χορεψει (πολλα δεν ξερω αν θα τα ακουγα αλλιως)… εδώ δεν τα ‘χω ακουσει ποτε οντας καψουρης (που να σε βρω και ‘σενα τετοια ωρα)… και μεταξυ τους είναι τοσο μα τοσο διαφορετικα… μερικα από αυτά, ερμηνευμενα από γυναικες…

την βικυ μοσχολιου

Δεν ξέρω πόσο σ' αγαπώ
μέτρο δεν έχει η αγάπη
είναι απ' τον ήλιο πιο ψηλά
και δεν τη φτάνει μάτι.

ή την μελινα κανα

και στη φουφού του καστανά
στάχτη να γίνεις σατανά (γιατι διαολος εισαι)

κ’ ειναι που θελω να σε κοιτω στα ματια όταν ακουω τη φωνη της τσανακλιδου

Τα ρούχα που δεν έμαθα να πλένω
τα βάζω στη σακούλα και σ' τα φέρνω.
Ρωτάς για την καριέρα μου
τη νύχτα και τη μέρα μου
κι εγώ να σου μιλάω καταφέρνω.

αναρωτιεμαι τι να νοιωθει όταν τραγουδαει το «χελιδονια της βροχης»

Κάθε φτερό και φόβος της φωτιάς σου
Κάθε μου πέταγμα παιχνίδι στη ματιά σου
Όρκους κι ευχές που έκανες θυμήσου
Μέσα στα χέρια μου τα θαύματα παγώνουν

σκεφτομαι τι θα γινοταν αν μ’ αγαπουσε

Αν μ' αγαπάς
θα κλέψω χρώμα της φωτιάς μόνο αν μ' αγαπάς

αν θα την τρελαινα ποτε

Εσύ θα με τρελάνεις, θα με πεθάνεις
μ' έχεις στα χέρια σου μα δε με πιάνεις

αν είναι η αγαπη μας μικρη ή μεγαλη

με πράγματα, λόγια δικά μας μοναδικά
μιας αγάπης μικρής η βροχή ξεκινά
Μη σταματάς. (ναι, μην σταματας)…

(παλιοτερα, στο μυαλο μου, ερωτοτροπουσα με την τανια… μου περασε… αναθεμα και αν ξερω το γιατι…).

καποτε γνωρισα και την ποπη αστεριαδη

Απόψε για σένα θ' ανάψω τ' αστέρια
να πέσουν βροχή μες τα δυο σου τα χέρια
θα ανάψω για χάρη σου και το φεγγάρι…

(ποσο να απεχει το λαθος από το παθος;)

Το πρόβλημά μου είσαι εσύ
είσαι εσύ είσαι εσύ
μονάχα εσύ

(κατι θα ξερει η τσαλιγοπουλου)

με σκεφτομαι σαν σε ασπρομαυρη ταινια, με ένα μπουζουκι στο χερι σαν τον μανωλη χιωτη, και ‘σενα στο πλευρο μου ως μαιρη λιντα (βιτσιο ε; ΣΙΓΟΥΡΑ)

Πολλές φορές
μου λες πως θα φύγεις.
Πού θα πας
και θέλεις να μ΄αφήσεις.
Μια βραδιά
σε μένα θα γυρίσεις.

(με πονο στην καρδια)…

και εχω ακομα πολλα να σου πω…

ο ερντογαν στην εξουσια.

2007-07-23T13:20:00.000+03:00

[συνεχεια του: πηλικιο ή μαντιλα].

τελικα το κεντροδεξιο μετριοπαθες ισλαμικο κομμα του ταγιπ ερντογκαν, AKP, κερδισε τις χθεσινες βουλευτικες εκλογες στην τουρκια συγκεντρωνοντας το 46,3% των ψηφων (το 2002 ειχε συγκεντρωσει μολις το 34%) - καταλαμβανοντας ομως λιγοτερες βουλευτικες εδρες απο πριν (339 εδρες στην 550μελη βουλη και θα μπορεσει να σχηματισει την επομενη κυβερνηση αλλα οχι να εκλεξει προεδρο της επιλογης του καθως δεν συγκεντρωνει την πλειοψηφια των 2/3 που χρειαζεται) μιας και στο τουρκικο κοινοβουλιο μπηκαν περισσοτερα κομματα* [το κυριο κομμα της αντιπολιτευσης, το ρεπουμπλικανικο λαικο (CHP), συγκεντρωνει 20,9% των ψηφων και ακολουθει το κομμα εθνικιστικης δρασης (MHP), το οποιο μπαινει στο κοινοβουλιο συγκεντρωνοντας 14,2% των ψηφων. εκλεγονται επισης 28 ανεξαρτητοι βουλευτες εκ των οποιων οι 24 ειναι κουρδικης καταγωγης ή φιλοκουρδικων αισθηματων].

οι αντιδρασεις των στρατιωτικων και λοιπων κεμαλιστων του βγηκαν τελικα σε καλο. ψηφιστηκε και για την οικονομικη προοδο της τουρκιας, και για τις μεταρυθμισεις που εχει ξεκινησει λογω Ε.Ε, αλλα και λογω της δυσαρεσκειας του κοσμου για τις παρεμβασεις του στρατου στην τουρκικη πολιτικη (εχουν καθαιρεσει 4 κυβερνησεις απο το 1960 - συνεχιζουν να χαιρουν ομως σεβασμου στην τουρκικη κοινωνια). καθησυχασε και τους ξενους επενδυτες που ηταν διστακτικοι στο να επενδυσουν τα κεφαλαια τους στην χωρα (με το στρατιωτικο πραξικοπημα να επικειται).

υπαρχουν ομως πολλα προβληματα ακομα να λυθουν... η κατασταση με τους κουρδους στο βορειο ιρακ αλλα και στο εσωτερικο της χωρας, το οικουμενικο πατριαρχειο, η αναθεωρητικη εξωτερικη πολιτικη της χωρας, οι εθνικιστες που μαζι με τους κεμαλιστες και τους στρατιωτικους δεν θα δεχθουν να εχει η χωρα - για πρωτη φορα στην ιστορια της - ισλαμιστη προεδρο με τη γυναικα του να φορα και την ισλαμικη μαντιλα. ισως + για αυτο να ειναι λαθος του ερντογαν το να ξαναπροτεινει τον γκιουλ ως υποψηφιο για προεδρο της δημοκρατιας.

αντε να δουμε τι μας περιμενει...

* στην τουρκια για να εκλεγει ενα κομμα στη βουλη χρειαζεται να συγκεντρωσει τουλαχιστον το 10% των ψηφων.

2 ενδιαφεροντα αρθρα απο τον ξενο τυπο σχετικα με τις τουρκικες εκλογες:

1. Ruling Party Wins Turkish Elections, απο την Deutsche Welle.
&
2. Turkey's Islamic government set for election landslide, απο την The Independent.

μαζευτε τα σκουπιδια σας.

2007-07-22T17:24:00.000+03:00

την πρωτομαγια ετυχε και περασα απο την παρνηθα (βαρυμπομπη, κλπ)... η εικονα απαγοητευτικη. σκουπιδια ΠΑΝΤΟΥ... πλαστικες σακουλες, πλαστικα μπουκαλια, αλουμινενια κουτακια, και γενικοτερα οτι μπορει να φανταστει κανεις/μια. υπηρχαν δε και πολλοι/ες που ειχαν φερει μαζι τους και μια σχαρα/ψησταρια (λογω της ημερας) και εκαναν "μπαρμπεκιου" μεσα στο δασος... μα καλα... ΤΟΣΟ ΜΑΛΑΚΕΣ;

πριν 3 ημερες ανεβηκα στον υμμητο, για βολτα... για να δω την τσιμεντουπολη να καταλαμβανει (μερα μεσημερι) ολοκληρο το οπτικο μου πεδιο (μια ωραια διαδρομη για πεζοπορια - παλιοτερα ηταν απολαυστικοτερη... ειχε και αλεπουδες το βουνο). η εικονα η ιδια με της παρνηθας. κουτακια μπυρας + αναψυκτικων πεταμενα παντου. πλαστικες σακουλες επισης. μπουκαλακια νερου... τι ωραιο προσαναμα που θα ειναι τωρα με τον καυσωνα...

ΜΑΖΕΥΤΕ ΤΑ ΓΑΜΗΜΕΝΑ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΣΑΣ ΡΕ ΚΑΦΡΟΙ. ΠΑΡΤΕ ΜΙΑ ΠΛΑΣΤΙΚΗ ΣΑΚΟΥΛΑ, ΒΑΛΤΕ ΤΑ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΠΕΤΑΧΤΕ ΤΑ ΣΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΚΑΔΟ ΑΠΟΡΡΙΜΑΤΩΝ.... ΤΟΣΟ ΑΝΙΚΑΝΟΙ/ΕΣ ΕΙΣΤΕ ΠΙΑ;

και μετα θα βγουν ολοι/ες στα καναλια να κατηγορουν το κρατος και λοιπες παπαριες... γιατι το κρατος φταιει που εσυ ηλιθιε πετας το κουτακι της μπυρας που μολις ηπιες στο βουνο (+ οχι στα σκουπιδια). γιατι το κρατος φταιει που ανοιγεις το παραθυρο του αυτοκινητου σου και (εν κινησει πολλες φορες) πετας τα σκουπιδια σου ή την γοπα του τσιγαρου σου στο δρομο. γιατι το κρατος φταιει που βαζεις να καψεις τα χορτα στο χωραφι σου και δεν μπορεις να ελεγξεις τη φωτια. γιατι το κρατος φταιει που δε θες οργανωμενη χωματερη.

το κρατος φταιει γιατι δεν καταφερε να σε μορφωσει και να σε κανει να σκεφτεις κατι περα απο τον εαυτο σου... ναι, για αυτο φταιει το κρατος... για τα αλλα ομως φταις ΕΣΥ.

υγ. αν σκεφτεις δε και τα λημματα που χυνονται καθημερινα σε λιμνες, ποταμια + θαλασσες θα σε πιασει απελπισια.

Ουλαλουμ . . .

2007-07-21T11:49:00.000+03:00

του (κλικ μι ->)

Ήταν σα να σε πρόσμενα Κερά
απόψε που δεν έπνεε έξω ανάσα,
κι έλεγα: Θά 'ρθει απόψε απ' τα νερά
κι από τα δάσα.

Θά 'ρθει, αφού φλετράει μου η ψυχή,
αφού σπαρά το μάτι μου σαν ψάρι
και θα μυρίζει ήλιο και βροχή
και νειό φεγγάρι . . .

Και να, το κάθισμά σου σιγυρνώ,
στολνώ την κάμαρά μας αγριομέντα,
και να, μαζί σου κιόλας αρχινώ
χρυσή κουβέντα:

. . . Πως – να, θα μείνει ο κόσμος με το "μπά"
που μ' έλεγε τρελόν πως είχες γίνει
καπνός και - τάχας - σύγνεφα θαμπά
προς τη Σελήνη . . .

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Νύχτωσε και δεν φάνηκες εσύ·
κίνησα να σε βρω στο δρόμο - ωιμένα -
μα σκούνταφτες (όπου εσκούνταφτα) χρυσή
κι εσύ με μένα.

Τόσο πολύ σ' αγάπησα Κερά,
που άκουγα διπλά τα βήματα μου!
Πάταγα γω - στραβός - μεσ' τα νερά;
κι εσύ κοντά μου . . .

[η διασκευη του Νικολα Ασιμου: 09-nikolas_asimos-oulaloum-ouzo.mp3]

(συνδεσμοι:

1.

2.

3.).

[... if you believe, they put a] Man on the Moon.

2007-07-20T19:52:00.000+03:00

Η 20η Ιουλίου 1969 είναι ημερομηνία ορόσημο για την ιστορία της ανθρωπότητας, καθώς για πρώτη φορά ανθρώπινο ον πάτησε το πόδι του σε άλλο πλανήτη και συγκεκριμένα στη Σελήνη. Ήταν δύο από τα μέλη της αμερικανικής διαστημικής αποστολής «Απόλλων 11», οι αστροναύτες Νηλ Άρμστρονγκ και Έντουιν «Μπαζ» Όλντριν.

Υπάρχουν, βεβαίως, και αυτοί που αντιλέγουν, ισχυριζόμενοι ότι αποστολή ανθρώπου στη Σελήνη δεν έγινε ποτέ και ότι όλα ήταν μια καλοστημένη χολιγουντιανή παράσταση, προκειμένου να αναστηλωθεί το πεσμένο γόητρο της ΝΑΣΑ, που είχε τρωθεί από τις διαστημικές επιτυχίες των Σοβιετικών. Οι θεωρίες αυτές βασίζονται σε κάποιες ενδείξεις, αλλά εξακολουθούν να παραμένουν σε επίπεδο συνωμοσιολογίας, είδος που ανθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το διαστημικό πρόγραμμα «Απόλλων» της ΝΑΣΑ ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 1967 με στόχο την αποστολή ανθρώπου στη Σελήνη έως το τέλος της τρέχουσας δεκαετίας, όπως είχε προϊδεάσει τον κόσμο ο αμερικανός πρόεδρος Τζον Κένεντι. Στις 16 Ιουλίου 1969 όλα ήταν έτοιμα για το μεγάλο κατόρθωμα. Στο ακρωτήριο Κανάβεραλ της Φλώριδας είχε συγκεντρωθεί πάνω από 1.000.000 κόσμου για να παρακολουθήσει την εκτόξευση, ενώ σε 700.000.000 υπολογίζονται όσοι «καρφώθηκαν» μπροστά στους δέκτες των τηλεοράσεων. Η αγωνία είχε φθάσει στο κατακόρυφο.

Ο πύραυλος - φορέας «Κρόνος 5» μετέφερε το διαστημόπλοιο «Κολούμπια» και τη σεληνάκατο «Αετός». Το πλήρωμα της διαστημικής αποστολής ήταν τριμελές και αποτελείτο από τους αστροναύτες Νηλ Άρμστρονγκ (αρχηγός της αποστολής), Έντουιν «Μπαζ» Όλντριν (κυβερνήτης της σεληνακάτου) και Μάικλ Κόλινς (κυβερνήτης του διαστημοπλοίου). Και οι τρεις τους ήταν 39 ετών, έμπειροι πιλότοι μαχητικών αεροσκαφών και δοκιμασμένοι αστροναύτες.

Η εκτόξευση έγινε στις 17:32 ώρα Ελλάδας. Όλα εξελίχθηκαν ομαλά, σύμφωνα με το πρόγραμμα, έως τις 20 Ιουλίου, όταν άρχισε το δυσκολότερο σκέλος της αποστολής. Η σεληνάκατος θα έπρεπε να αποκολληθεί από το διαστημόπλοιο και να πάρει πορεία προς τη Σελήνη και συγκεκριμένα προς τη Θάλασσα της Ηρεμίας, το μέρος που είχε επιλέξει η ΝΑΣΑ για την προσελήνωση. Η διαδικασία ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς και παραλίγο να καταλήξει σε τραγωδία. Κατά τη διάρκεια της πορείας της σεληνακάτου προς τη Σελήνη το αυτόματο σύστημα πλοήγησης υπέστη βλάβη και ο κυβερνήτης Άρμστρονγκ ανέλαβε να πιλοτάρει το σκάφος με το χειροκίνητο σύστημα. Κατόρθωσε να το προσεληνώσει οριακά στις 22:17:30 ώρα Ελλάδας, έχοντας καύσιμα μόνο για 30 δευτερόλεπτα.

Λίγες ώρες αργότερα ήλθε η μεγάλη στιγμή. Ο Νιλ Άρμοστρονγκ άνοιξε την πόρτα της σεληνακάτου στις 4:56 ώρα Ελλάδας της 21 Ιουλίου (9:56 της 20ης Ιουλίου ώρα Αμερικής), κατέβηκε τη μικρή σκάλα και πάτησε το πόδι του στη Σελήνη. «Ένα μικρό βήμα για τον άνθρωπο, ένα μεγάλο άλμα για την ανθρωπότητα» είπε στο Κέντρο Ελέγχου του Χιούστον. Ο Όλντριν τον ακολούθησε αναφωνώντας: «Υπέροχη… Υπέροχη Μοναξιά!». Πρώτο τους μέλημα ήταν να συνηθίσουν να περπατούν σαν τα καγκουρό, εξαιτίας της έλλειψης της βαρύτητας.

Στη συνέχεια και για τις επόμενες δυόμιση ώρες στρώθηκαν στη δουλειά: συνέλεξαν υλικό, τράβηξαν φωτογραφίες, κράτησαν σημειώσεις και εγκατέστησαν μηχανήματα για παρατηρήσεις. Τοποθέτησαν την αμερικανική σημαία και μια πλακέτα εκ μέρους όλης της ανθρωπότητας, που απεικόνιζε τα δύο ημισφαίρια και έγραφε: «Είμαστε άνθρωποι από τον Πλανήτη Γη, οι πρώτοι που πάτησαν το πόδι τους στη Σελήνη. Ήρθαμε με ειρηνικό σκοπό εκ μέρους όλης της ανθρωπότητας. Ιούλιος 1969 μ.Χ.».

Η αποστολή τους σε αυτό το σημείο είχε λήξει. Οι δύο αστροναύτες επέστρεψαν στη σεληνάκατο με φορτίο 22 κιλών από το υλικό που συνέλεξαν. Ξεκουράστηκαν για επτά ώρες και αφού ξεπέρασαν κάποια μικροπροβλήματα, πυροδότησαν τον «Αετό» για το ταξίδι της επανόδου στο διαστημόπλοιο «Κολούμπια», που κινούταν σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη με τον αστροναύτη Κόλινς. Η πρόσδεση ήταν επιτυχημένη και οι τρεις αστροναύτες με το «Κολούμπια» ξεκίνησαν το ταξίδι της επιστροφής στη Γη, που διάρκεσε τρεις μέρες.

Στις 18:50:35 ώρα Ελλάδος της 24ης Ιουλίου 1969 ο θαλαμίσκος προσθαλασσώθηκε 210 ναυτικά μίλια νότια της Ατόλης Τζόνσον στον Ειρηνικό Ωκεανό. Η πρώτη επίσκεψη του ανθρώπου στη Σελήνη είχε αίσιο τέλος. «Ήταν η πιο σημαντική εβδομάδα της παγκόσμιας ιστορίας από την εποχή της Δημιουργίας» δήλωσε συνεπαρμένος ο Πρόεδρος Νίξον.

Οι τρεις αστροναύτες περισυνελέγησαν από το πολεμικό πλοίο «Χόρνετ» και τέθηκαν αμέσως υπό αυστηρή καραντίνα. Πήραν εξιτήριο στις 13 Αυγούστου κι έγιναν δεκτοί με τιμές από τον Πρόεδρο Ρίτσαρντ Νίξον και από τον συμπατριώτη μας Αντιπρόεδρο Σπύρο Άγκνιου. Την ίδια μέρα έγιναν παρελάσεις προς τιμήν τους σε Νέα Υόρκη, Σικάγο και Λος Άντζελες.

Το πρόγραμμα «Απόλλων» συνεχίστηκε έως το 1972 με πέντε επιτυχημένες αποστολές στη Σελήνη («Απόλλων 12, 14, 15, 16, 17») και μία αποτυχημένη («Απόλλων 13»).

εγκληματα ... "τιμης".

2007-07-19T19:30:00.000+03:00

«Eγκλημα τιμής» και τιμωρία...

«Εγκλήματα τιμής» στην Τουρκία.

Not All Islamic Countries Practice Honor Killings.

Από το Ιράκ έως τη Βρετανία. Εγκλήματα τιμής.

Stop Honour Killings.

"The Whore Lived Like a German".

Thousands of Women killed for "Familly honor".

Honor killing.

Woman raped before "honor killing": court.

Οι γυναικες της Σιουδαδ Χουαρες (women of Ciudad Juárez)

2007-07-19T18:19:00.000+03:00

Η πόλη των νεκρών γυναικών.

Η Χουάρες είναι μια από τις μεγαλύτερες πόλεις του Μεξικού. Βρίσκεται στα σύνορα της χώρας με τις ΗΠΑ. Απέναντί της είναι το Ελ Πάσο. Όταν το 1994 υπογράφτηκε η Βορειοαμερικανική Συμφωνία Ελεύθερου Εμπορίου (NAFTA), στην Χουάρες εγκαταστάθηκαν πολλά αμερικανικά εργοστάσια συναρμολόγησης ή αλλιώς "μακιλαδόρας". Έκτοτε, εκατοντάδες μετανάστες από όλο το Μεξικό συρρέουν καθημερινά στην πόλη αναζητώντας... μια θέση στον ήλιο της ελεύθερης αγοράς. Σήμερα, ο πληθυσμός της φτάνει το 1,5 εκατομμύριο. Ένα μεγάλο μέρος των κατοίκων της ζεί σε παράγκες, χωρίς νερό και ηλεκτρικό.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, η Χουάρες είναι ένα από τα μεγαλύτερα κέντρα διακίνησης κοκαΐνης στην υφήλιο. Τόσο οι πολιτικές όσο και οι δικαστικές και διωκτικές Αρχές της, δείχνουν να ελέγχονται περισσότερο από το καρτέλ της κόκας απ' ότι από οποιονδήποτε άλλον.

Ταυτόχρονα, η Χουάρες είναι και ένας ιδιόμορφος "χώρος διασκέδασης" για τους γείτονες Αμερικανούς οι οποίοι τα Σαββατοκύριακα περνούν τα σύνορα επιδεικνύοντας μόνο την ταυτότητά τους για να διασκεδάσουν στα μπαρ και τα πορνεία της πόλης.

Δεν είναι όμως μόνο η διαφθορά και το εμπόριο ναρκωτικών που κάνουν καθημερινά τον περίπατό τους στους χωμάτινους δρόμους της πόλης.

Η Χουάρες είναι διεθνώς γνωστή ως "Η Πόλη Των Νεκρών Γυναικών".

Από το 1994 μέχρι σήμερα, εκατοντάδες νεαρές και όμορφες γυναίκες έχουν ανακαλυφθεί εκεί πεταμένες, θαμμένες και κατακρεουργημένες, χωρίς οι ένοχοι να έχουν συλληφθεί.

Μεγάλοι ροζ σταυροί αφιερωμένοι στη μνήμη των γυναικών αυτών υποδέχονται στην είσοδο της πόλης τους ταξιδιώτες. Και τους υπενθυμίζουν ότι η "δικαιοσύνη" είναι έννοια άγνωστη στον Μεξικάνικο Βορρά.

Οι παραγκουπόλεις της Χουάρες απέναντι στον πλούτο του Ελ Πάσο

Η Μεξικάνικη σαπουνόπερα... και το αμερικανικό πορνό. Την ώρα που η ανεργία μαστίζει ολόκληρo το Μεξικό, η Χουάρες είναι η μοναδική πόλη της χώρας όπου η προσφορά εργασίας συνεχώς αυξάνεται. Σύμφωνα με το πανεπιστήμιο της Πολιτείας, στην Χουάρες καταφτάνουν καθημερινά 600 άνθρωποι που ψάχνουν για δουλειά. Οι φτωχοί αυτοί μεξικανοί ζουν εξαθλιωμένοι σε φτωχικές συνοικίες, σε παραγκουπόλεις χωρίς πόσιμο νερό, αποχετεύσεις, τηλέφωνο, χωρίς πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, ουσιαστικά πεταμένοι στην έρημο. Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά: Σχεδόν 200.000 κάτοικοι δεν έχουν αποχέτευση, το 50% της πόλης δεν έχει άσφαλτο, πάνω από 3000 μπαρ λειτουργούν στην πόλη, ενώ τα σχολεία είναι μόνο 624...

Μια σύγχρονη γέφυρα ενώνει την Χουάρες με το Ελ Πάσο του Αμερικανικού Τέξας, ενώ ψηλοί τοίχοι και συρματοπλέγματα χωρίζουν τις δύο πόλεις.

Στην άλλη πλευρά των συνόρων ζουν οι ιδιοκτήτες και τα στελέχη των μακιλαδόρας. Εκεί κατοικεί το Αμερικανικό όνειρο. Συχνά, οι κάτοικοι των παραγκουπόλεων της Χουάρες πηδάνε τους φράχτες και προσπαθούν, ως παράνομοι οικονομικοί μετανάστες... να το αγγίξουν.

Φαντάζονται, ότι εκεί θα έχουν μια ζωή σαν αυτή που βλέπουν στις μεξικάνικες σαπουνόπερες. Αντιθέτως, οι Αμερικανοί κάτοικοι του Ελ Πάσο περνάνε "σαν κύριοι" κάθε Σαββατοκύριακο τα σύνορα επιδεικνύοντας μόνο την αστυνομική τους ταυτότητα για να διασκεδάσουν στα μπαρ και τα πορνεία της Χουάρες...

Και να ζήσουν ως ήρωες μιας αμερικάνικης ταινίας πορνό.

Η αδιαφορία που δείχνει η κυβέρνηση για τα προβλήματα του κόσμου, γεννάει με τη σειρά της ανασφάλεια, προβλήματα αλκοολισμού και ναρκωτικών. Πρόκειται άλλωστε για μια πόλη-πέρασμα των ναρκωτικών προς τις ΗΠΑ.

συνδεσμοι:

Η ζωή και ο θάνατος ...σε μπερδεμένα νούμερα.

Οι Μακιλαδόρες και η NAFTA.

Υπόθεση "Βαμβακοχώραφο" σαν ένα κακογυρισμένο θρίλερ.

Το καρτέλ των Ναρκωτικών.

Γιατί δεν λύνονται οι υποθέσεις.

Bordertown.

Female homicides in Ciudad Juárez

Justice for the Women and Girls of Ciudad Juárez and Chihuahua, México.

Φωτογραφιες.

Border Echoes-Ecos De Una Frontera.

Diana Washington Valdez blog

Senorita Extraviada / Missing Young Woman

... --- ...

2007-07-18T11:38:00.000+03:00

Στρατος + Γραφειοκρατικη Παρανοια Μερος Β'.

2007-07-18T11:06:00.000+03:00

συνδεση με το Μερος Α'.

και το δευτερο χαρτι - παρα την επιτροπη που συνεδριασε, παρα την υπογεγραμμενη αποφαση οτι ο στρατος αναγνωριζει το λαθος του και τελος παρα την (υποτιθεμενη;) αλλαγη της διευθυνσης μου στα χαρτια τους - πηγε στην διευθυνση που εμενα πριν μια δεκαετια...

και αν δεν επαιρνα τηλεφωνο να ρωτησω θα ειχα μια απο τα ιδια - ενταλμα, απειλη συλληψης, στρατιωτικο δικαστηριο, επιτροπες που συνεδριαζουν - και παλι.

εκει που σταματα η λογικη, αρχιζει ο ελληνικος στρατος.

...στα χρονια της αθωοτητας.

2007-07-17T13:09:00.000+03:00

γκριζα πολυκατοικια στους αμπελοκηπους, κεντρο αθηνας, διαμερισμα στο δευτερο οροφο.

φυλακη για θηρια, και οχι για ψυχες... απο το μπαλκονι ισα που φαινεται ο ουρανος. πεδιο για ονειρα. (δεν θα μεινω ποτε σε μια γειτονια οπου οι πολυκατοικιες ειναι τοσο κοντα... οπου το μπαλκονι μου θα ειναι το σαλονι του απεναντι).

γειτονες ειτε φιλικοι, ειτε δυστροποι + κακεντρεχεις.

πολυκατοικια ετων 30 και βαλε... και αλλες σαν και αυτη, συνομηλικες της, κολλημενες η μια με την αλλη. τετραγωνα ολοκληρα. ελευθερος χωρος, πουθενα. η γεννητρια ρευματος του νοσοκομειου, η μελωδια καθε διακοπης ρευματος.

απο τον φωταγωγο ακους τα παντα. μυρωδια τσιγαρισμενου κρεμμυδιου απο τις φιλιππινεζες που μενουν στο υπογειο. φωνες και βρισιμο στον τριτο... παραμιλα και η γιαγια στον πρωτο... μονη της τοσα χρονια... αν ειχες παραθυρο, ισως και να μην χαζευες στον φωταγωγο. ισως ομως και να μην μαθαινες τιποτα για τις φυλακισμενες ψυχες, εδω, διπλα σου.

ολοι για καπου αλλου ξεκινησαμε και αλλου βρεθηκαμε... αλλου καταληξαμε.

η μπαλκονοπορτα ερμητικα κλειστη. οι κουρτινες τραβηγμενες. δεν θες να αλλαζεις και να σε παιρνει ματι ολη η γειτονια. κοπελα στα 14 και σε εχουν δει γυμνη, τουλαχιστον 1 φορα, ολοι/ες...

διαβαζεις για το σχολειο, ή προσποιεισαι οτι διαβαζεις. χαζευεις την απεναντι. μικρη και τρυφερη... που και που κοιτας και την ωριμη, δυο πολυκατοικιες στα δεξια. φαντασιωση, να σου χτυπησει το κουδουνι για να της δωσεις λιγη ζαχαρη, και να βρεθεις μεσα της. γιατι να μην υπαρχουν τοσο ομορφες 40αρες στην δικη σου πολυκατοικια; γιατι να μοιαζουν ολες σαν εγκαταλελειμμενα στο χρονο και στη φθορα κτηρια;

ο διπλα εχει το βιβλιοπωλειο της γειτονιας. οι κορες του ειναι στο μπαλκονι και αυτες. δεν ανταλλαζεται κουβεντα. τι να τους πεις; η μια ειναι πολυ μικροτερη σου και η αλλη σε ελκυει. ειναι και η ηλικια τετοια αλλωστε που ολες τις βλεπεις ετσι. που ολες τις μετρας αναλογα με το ποσο σε καυλωνουν.

στο φροντιστηριο αγγλικων τις θες ολες... ή τουλαχιστον ολες. φανταζουν τοσο ετοιμες για 'σενα που δεν κρατιεσαι.

προσπαθεις να αποφυγεις την παρεα με τα κωλοπαιδα που σε ακολουθουν απο το φροντιστηριο στο σπιτι σου... "τοσο ομορφη κοπελα, γιατι δεν μας μιλας"; επιταχυνεις το βημα. οπως εχει πει και ο μπαμπας, "ολα τα αγορια θελουν να σε γαμησουν"... τοσο ωμα (που τα αυτια σου εκλεισαν απο ντροπη)... τρεχεις μην σε προλαβουν και σου κανουν το κακο. θα τους αποφευγεις, θα σε αποφευγουν... θα τους μισησεις... θα γινουν ολοι εχθροι. αντιθετα ο αδερφος σου νομιζει οτι η φυση του χρωσταει ενα μουνι. αλλωστε για τα αγορια ειναι αλλιως. "πρεπει να εχει πολλες για να μαθει... ετσι κανουν οι αντρες... εσυ κακομοιρα μου κοιτα μην μου πηδηχθεις... θα σε λενε ευκολη μετα... κανεις δεν θα σε θελει... ποιος ξερει τι θα πει η γειτονια".

και αυτη η γειτονια πια ολο λεει. "η κορη του ταδε δεν ειναι αυτη; τι ξετσιπωτη... το πουτανακι"... που σε ξερει και σε σχολιαζει; τι τους νοιαζει, αναρωτιεσαι... οι γονεις σου χαιρονται, γιατι καποιος/α προσεχει μην παθει κατι το παιδι τους. τους ειναι ευγνωμονες. τι παραλογο ε; αντι να τους βρισουν που δεν σε αφηνουν να ζησεις, τους ευχαριστουν που σε κρατουν φυλακισμενη...

και ξερεις πως αν σταματησει να λεει η γειτονια, θα λεει το σοι, θα πουν οι φιλοι. μια ζωη θα πρεπει να ζεις συμφωνα με τις προσδοκιες αλλων... συμφωνα με το πως βλεπεις στα ματια τους εσενα... εσυ τι λες; θα πεις τωρα που ειναι καιρος; μην τους/τις αφησεις να λεν' αυτοι/ες για 'σενα. κοιτα και λιγο τα δικα σου ματια, να δεις τα ονειρα που εκανες... τα ονειρα που θα κανεις.

το πρωτο σου φιλι, κοιτωντας μια το ρολοι και μια την πορτα. μην σε παρει χαμπαρι ο πατερας της... μην αργησεις και σε ρωτουν που ησουν. ειναι και οι γειτονες περιεργοι... προχθες ειδα την κορη σου να φιλιεται με εναν, θα πουν... και αντε μετα να εξηγεις πως αυτο που κανεις ειναι φυσικο.

η τρελα η δικη τους ειναι παραλογη.

απο ολο αυτο θα βγεις ψυχικα υγιης. (;)

η μεγαλουπολη σε περιμενει. η μητροπολη θα σε τοποθετησει και παλι χωροταξικα.

στα 18 σου, αγγλια.

σε μια ιδια υπερηλικη πολυκατοικια. μονο που αυτη τη φορα, η πολυκατοικια αυτη ειναι μονη της. δεν εχει γειτονια γυρω της. δεν εχει αλλες κολλημενες πανω της.

ετσι μονος/η σου εισαι και εσυ. χωρις κανενα/μια διπλα... ευκαιρια για μια νεα αρχη, με την βοηθεια των παλιων σου συμπλεγματων... δεν σε αφηνουν μονο οπου και αν πας. κομματι του εαυτου σου που το κουβαλας παντου και παντα.

τελικα, το σπιτι με τον κηπο θα σου μεινει απωθημενο; ή μηπως καποια μερα θα ζησεις και εσυ μεσα σε αυτο; ισως αν εμενες στο χωριο να ηταν αλλιως. να μην σε ετρωγε το αστυ... μονο που εκει θα ησουν πιο εγκλωβισμενος/η... εκει και αν θα επρεπε να υποδυθεις ενα ρολο αλλο απο εσενα.

αν το πεταξω λοιπον αυτο το προσωπειο που μου φορουν;

καθε τελος εχει μια αρχη...

you came on your own,
that's how you'll leave,
with hope in your hands,
and air to breathe.

τι συναρπαστικη που ειναι η γεωγραφεια των ψυχων...

φωτια & στον Υμηττο...

2007-07-17T12:51:00.000+03:00

σύμφωνα με ό,τι λένε, όλα δείχνουν εμπρησμό...

είδαν κάποιους σε ένα άσπρο 'βανάκι' να πετούν κάτι και να εξαφανίζονται. είδαν 2 καβάλα σε μια μηχανή δίχως πινακίδες να βγαίνουν από τα καμμένα... Το είπε και ένας δημοτικός σύμβουλος του Βύρωνα στο MEGA (μπορεί να το είπε και σε άλλα τηλεοπτικά κανάλια): "τις περιοχές που καίγονται, τις διεκδικούν πολλοί"...

Ο Σουφλιάς είναι ο αρμόδιος Υπουργός για τη νέα διάνοιξη λεωφόρου που θα τέμνει τον Υμηττό και θα συνδέει την Αργυρούπολη με το Αεροδρόμιο. Ήδη - για όσους ενθυμούνται - στις 25 Μαϊου έγινε μεγάλη εκδήλωση-διαμαρτυρία και πορεία στον Υμηττό για την αποτροπή της προοπτικής της νέας διάνοιξης λεωφόρου μετά την Περιφερειακή Υμηττού.

Η ανυπαρξία Δασαρχείου Υμηττού, έχει αφήσει τον ορεινό όγκο στην τύχη του και στις συνεχείς καταπατήσεις: ΕΥΔΑΠ, Εκκλησία της Ελλάδος, ΔΕΗ έχουν καταπατήσει ή και περιφράξει εκτάσεις του Υμηττού.

Η Εκκλησία της Ελλάδος μάλιστα έχει περιφράξει παρανόμως (και με δήλωση του Δασαρχείου) 5 στρέμματα, μέσα στα οποία στόχο έχει να δημιουργήσει το Συνοδικό της Κέντρο.

Η ΕΛΠΑ πριν από ένα μήνα είχε στόχο να διαξάγει ειδική διαδρομή του Ράλλυ ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ μέσα στο παρθένο δάσος του Υμηττού. Είχε πάρει μάλιστα και χαρτί-άδεια (έτσι την παρουσίαζε η ΕΛΠΑ), από το Υπουργείο Δημοσίας Τάξεως. Κανείς δημόσιος φορέας, ΥΠΕΧΩΔΕ, Υπουργείο Δημόσια Τάξεως, Δασαρχείο, Υπουργείο Γεωργίας, δεν αντέδρασε για το οικολογικό έγκλημα που θα συντελείτο στον Υμηττό. Μόνον ο Δήμος Χολαργού, τοπικός Τύπος και φορείς της πόλεως με σύντονες αντιδράσεις, απέτρεψαν την τελευταία ώρα το ράλλυ ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ μέσα στον Υμηττό.

Τέλος, υπάρχει ένα ιδιωτικό σωματείο, η Φιλοδασική, η οποία απαγορεύει στους δήμους Βύρωνα & Καισαριανής να πάρουν τις όποιες πρωτοβουλίες για το βουνό. από που και ως που ιδιωτικό σωματείο περιφράζει και κατέχει δασικές εκτάσεις; με ποιο δικαίωμα μηνύει δήμους; ποιος την έχρησε ιδιοκτήτη του Υμηττού;

σύνδεση με το ότι έγινε στην Πάρνηθα:

Στην ουρά Εκκλησία, Μον Παρνές, έμποροι γης, καταπατητές.

Του Μιχάλη Κουρμούση (Ελευθεροτυπια)

Παρ' όλο που η μεγάλη φωτιά στον Εθνικό Δρυμό της Πάρνηθας πιθανότατα δεν είναι έργο εμπρηστών -εμπόρων γης- καταπατητών, αποτελεί ένα πρώτο βήμα για την αξιοποίηση (βλέπε εκμετάλλευση) της περιοχής.

Στην Πάρνηθα υπάρχει μεγάλη πίεση για οικοδομική ανάπτυξη και συγκρούονται ποικιλώνυμα συμφέροντα.

Πρώτα - πρώτη η Εκκλησία. Διεκδικεί γύρω στα 10.000 στρέμματα για άμεση αξιοποίηση, μέρος μιας ευρύτερης έκτασης που θεωρεί ότι της ανήκει. Το Δημόσιο αμφισβητεί την ιδιοκτησία της Εκκλησίας, αλλά το θέμα δεν έχει λήξει καθώς υπάρχουν πολλές νομικές ασάφειες με ψηφισθέντες νόμους που ισχύουν ή βρίσκονται υπό αναστολή (νόμος Δρυ).

Σύμφωνα με πληροφορίες, η προς αξιοποίηση έκταση που επιδιώκει να αποχαρακτηρίσει η Εκκλησία αρχίζει από τις παρυφές του βουνού (απ' εκεί που τελειώνουν οι χασαποταβέρνες) και φτάνει μέχρι το Μενίδι και μέχρι το ύψος του τελεφερίκ. Στην έκταση αυτή έχουν γίνει πράξεις αγοραπωλησίας (συμβόλαια που αναφέρουν πώληση αγροτεμαχίου) σε πολλούς ιδιώτες, οι οποίοι τώρα συναποτελούν ομάδα πίεσης.

Δεύτερος ενδιαφερόμενος είναι η επιχείρηση του «Μον Παρνές» (μετέχει το Δημόσιο με περίπου 50%) το οποίο διεκδικεί αποχαρακτηρισμούς για επέκταση του ξενοδοχείου (νέο κτίριο) και για δημιουργία πάρκινγκ 600 θέσεων. Το αίτημα αυτό έχει συμπεριληφθεί σε Προεδρικό Διάταγμα του ΥΠΕΧΩΔΕ το οποίο δεν υπογράφει ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.

Στη σειρά ακολουθούν διάφοροι έμποροι γης (βλέπε καταπατητές) στην περιοχή των Θρακομακεδόνων, της Ιπποκρατείου Πολιτείας και φθάνουν μέχρι τη Μαλακάσα.

Πρέπει να σημειωθεί ότι η Εκκλησία και οι έμποροι γης επικαλούνται νομικές διαδικασίες που εφαρμόστηκαν στους αποχαρακτηρισμούς για τη δημιουργία του Ολυμπιακού Χωριού.

Ενα στοιχείο που δείχνει την πίεση για οικιστική ανάπτυξη της Πάρνηθας είναι ότι την τελευταία 25ετία έχουν καταγραφεί 30.000 κτίσματα σε εκτάσεις που εμπίπτουν στις προστατευόμενες δασικές περιοχές. Ολα τα κτίσματα έχουν προβλήματα νομιμοποίησης.

συμπερασμα:

κοινοί οι διεκδικητές/καταπατητές.

κωλοέλληνες/ιδες.

feist - my moon, my man.

2007-07-12T22:40:00.001+03:00

κλειστο λογω διακοπων.

2007-07-04T09:39:00.000+03:00

εκ της διευθυνσεως.

ευχαριστω.

δειπνο ηλιθιων.

2007-07-01T23:30:00.000+03:00

''ξυνεται σαν μαιμου", "πηδαει σαν κατσικι", "τρωω και ξυλο", "λεει ασχημες λεξεις", "ποιος ξερει τι βαζουν στο χαπι αυτο στις ημερες μας", "του βαζουν το χαπι με το ζορι οι φιλοι του στο στομα", "κυριε ευαγγελατο σωστε τα παιδια μας", "ζομπι τα εχουν κανει", "τα σφραγιζουν στο αλσος και βγαινουν εξω και περνουν εκστασεις", "η rave σκοτωνει τα παιδια μας", "τιμοκαταλογος ναρκωτικων", "αυτο το lucozade & το gatorade"...

ενα μνημονειο ηλιθιοτητος απο τα παλια... για μια ελλαδα που επιμενει να μην αλλαζει και να εμπιστευεται ΑΥΤΟΥΣ/ΕΣ για την ενημερωση της. κριμα και για τον αιβαζιδη και για ολα αυτα που ειπε... κριμα και για το ακυρο σχολιο του βαλιαννατου στο 4ο βιντεο και τη συσχετιση νομοσχεδιου παπαθεμελη και ναρκωτικων... ελεος... τι διαολο επιπεδο εχει αυτη η χωρα;

υγ. για να θυμουνται οι παλιοτεροι και να μαθαινουν οι νεωτεροι... που να 'ξεραν οτι ο raver dj tiesto θα ανοιγε τους ολυμπιακους αγωνες της αθηνας το 2004... γαμα τα...

υπαρχουν και χειροτερα...

2007-07-01T11:18:00.000+03:00

μα θα στα πω αργοτερα...

gehen wir?

υγ. αλλωστε το κακο εχει πια τριτωσει...

First of the gang to die...

2007-06-27T11:45:00.001+03:00

Για κάθε κορίτσι...και για κάθε αγόρι...

2007-06-27T11:27:00.000+03:00

Για κάθε αγόρι και για κάθε κορίτσι που έχουν νιώσει ότι το φύλο τους (οι προσδοκίες των άλλων από το φύλο τους έστω) τους έχει περιορίσει και τους έχει αναγκάσει είτε να φερθούν με τρόπο που δεν επιθυμούσαν είτε να υποστούν την αφισβήτηση από τους άλλους.

Για κάθε κορίτσι και για κάθε αγόρι που θέλει να είναι και κορίτσι και αγόρι, που νιώθει ότι τα δύο κουτάκια δεν αρκούν για να προσδιορίσει το πώς νιώθει...

Για κάθε κορίτσι και για κάθε αγόρι που κάνει καθημερινά την υπέρβασή του και αγνοεί τις κοινωνικές επιταγές και προσπαθεί να γίνει αυτό που είναι...

Ο σεξισμός είναι υπαρκτός, τα στερεότυπα εξακολουθούν να ορίζουν τις ζωές μας, τις εκφράσεις του φύλου μας και της σεξουαλικότητάς μας...

Το να είσαι queer έχει να κάνει με το να σου δίνεται ο χώρος να είσαι αυτό που είσαι, χωρίς την ανάγκη να προσδιορίσεις την μη ετεροκανονική σου σεξουαλικότητα - όποια κι αν είναι αυτή - χωρίς την ανάγκη να κουβαλάς όσα θεωρείται ότι πρέπει ως γυναίκα/άντρας να κουβαλάς...

Είναι η ταυτότητα της μη-ταυτότητας.

υγ. αναδημοσιευση απο το αξιολογο blog της Queerdom.